Problèmes dans les écoles et les besoins du Nouveau Paradigme lors de l'ouverture
30 septembre 2009 par administrateur
Catégorie écrivains invités , les Prof Dr Abraham ÞÝRKETLER GURUBU ORTAS
Prof Dr Midi Ibrahim, Cukurova University,
Les écoles primaires et secondaires ont été ouvertes à nouveau. 15 millions d'élèves ont commencé l'année scolaire environ 600 mille enseignants. Notre population est d'environ 72 millions de plus que la population totale et le nombre d'étudiants provenant de 18 pays européens.
Peu inversement proportionnelle au taux d'installations de population. L'insuffisance des infrastructures physiques seule montre que même dans l'enseignement dual. Améliorations parfois incomplètes, parfois obsolètes. Bien que soi-disant un ordinateur, même dans le coin le plus reculé de l'ordinateur plus de la moitié des élèves ont dit que sans voir le cours. 
La Turquie est une partie importante de la population, tels que l'éducation de qualité pour les jeunes de rattraper l'avenir d'une société est très important. Primaire misérable. Bien qu'encore à un niveau souhaité de diplôme de l'enseignement délivré kazandırılamamıştır 8 ans. Examen SBS et un happening plein tradeji, 30-40 mille étudiants chaque année sont nuls.
Nous avons en quelque sorte d'un nombre inconnu de type monde de l'école secondaire. Quel est le but pour lequel est inconnue. Les écoles professionnelles devraient mettre en œuvre l'élevage pratique du personnel intermédiaire fera le travail entièrement réalisé à entrer dans le concours d'entrée universitaire. But de l'éducation est de donner la joie de vivre, la méthode de penser et la variété des cours destinés à développer la capacité d'analyser ce qui se passe autour de la place, ou s'il y avait quoi que ce soit se préparer à l'université. Art, musique, artisanat, cours d'éducation physique sur le papier, mais est considéré comme une corvée pour les étudiants à venir aux questions de l'examen.
Tels que la pénurie de professeurs qui enseignent dans notre système d'éducation n'est plus que la structure temporaire avec une éducation non-lieu dans le pays est peut-être le seul pays de la Turquie. D'une part lors de la visite des dizaines de milliers de collège des enseignants chômeurs, les enseignants ne doivent à Istanbul, où 30 mille personnes, 100 mille enseignants du primaire sont nécessaires il ya une contradiction.
Quand on regarde sur notre enseignement général, l'étudiant ne répond pas à la question de savoir pourquoi l'université surgit spontanément à la qualité souhaitée. Très pertinent pour nous en tant que membres de l'enseignant de l'enseignement primaire et secondaire collégial, parce que c'est une bonne façon de terminer ses étudiants de l'enseignement secondaire de l'université est devenue un problème grave, en effet. D'année en année, et la qualité du fonctionnement des classes les plus faibles à l'automne avec l'arrivée des étudiants du collégial ont à dire.
Des milliers d'étudiants universitaires, d'autre part, comprend que la solution n'a pas choisi cette année, quelques-uns des programmes de premier cycle.
Mauvaise qualité de l'éducation
Le manque de qualité de l'éducation n'est plus parlée par les bouches les plus compétentes. Des millions de compréhension de la lecture, compétences en langues étrangères a remporté, zenginleşemeyen structure culturelle, n'était pas au courant des mathématiques développés dans l'idée abstraite, les taux d'analyse de synthèse, sont faibles, la masse globale des étudiants sont confrontés à pas de développer la capacité de penser. Malheureusement, ces dernières années, la reconstruction substantielle de leurs objectifs éducatifs énoncés au début des années républicaines dilués, non-besoins éducatifs des élèves incertains du nombre de types d'union est composée de l'école secondaire. Infrastructures et la formation d'enseignants qualifiés est déséquilibré déséquilibre interrégional est devenu intraitable. La première occasion et le meilleur de ce qu'il trouve des postes dans les écoles secondaires est devenu une allocation de formation. Selon la situation du revenu des familles dans lesquelles ils étaient orientés vers les institutions étaient privées primaires et secondaires. Écoles anatoliennes et lycées en dehors de l'état de la science et un nombre très limité d'étudiants est maintenant presque kazandırabilmektedirler.
Le succès de notre très faible
Les 30 dernières années de la formation continue pour tout Bilimcimin autorisé yetiği si désiré, et met l'accent sur l'importance du lieu. Toutefois, OKS de chaque année, à compter de la SBS et l'examen OSS résulte chaque année, les chiffres ressemblent à l'année précédente. Les résultats du score de l'Université examen d'entrée calculée par l'année 2009 aussi bas que 30 mille personnes et 700 mille personnes ne sera jamais publié une science ne répond pas à la question. Alors que de très bons points dans un petit groupe de résultats d'examens OSS dans une pile de grande taille (plusieurs centaines de milliers) montre que le niveau universitaire, capable de lire.
Les résultats des tests de SBS et de la diversité éducatif de notre pays montre que la répartition des revenus entre les régions. La Turquie, selon les résultats de PISA 2003 et 2006, les compétences mathématiques, sciences et lecture dans 57 pays le plus faible parmi les pays de l'OCDE en termes de respectivement 45, 47 et 39 sont classés. OSS avec les résultats des résultats des tests PISA démontrer la relation entre le niveau d'éducation en termes réels si remarquables. Ajout de la Turquie à rejoindre d'autres tests de lecture des étudiants internationaux d'évaluation des compétences et pas réussi à démontrer que la science et les mathématiques versé. Au niveau international, «ÉVALUATION ÉDUCATION NON FORMELLE ET DEĞERLENDRİME" fonctionne selon le cabinet d'études la réalisation CITO l'école primaire en Turquie, 59% des étudiants de première année ne comprends pas est à l'écoute, l'écoute de élèves de deuxième année, 24% ne comprends toujours pas est, 31% ne comprennent pas la lecture. En outre, 46% des élèves ont échoué en mathématiques. Selon les recherches effectuées par la même organisation entre les écoles publiques et écoles privées
Education Sitemimiz Ezberci
Malheureusement, les précautions nécessaires ne sont pas prises. Système d'éducation Rote dans la société où les sondages d'opinion publique, les écoles nationales d'éducation de l'éducation de ne pas la mesure demandée, mais au contraire, ils veulent inscrire des étudiants dans les écoles privées sont les limites du possible. Les écoles privées ont également porté sur de réussite aux examens, les étudiants geliştirememektedir assez. La majorité des étudiants en formation ou déjà trouver la mémorisation. En conséquence de cette naturellement reflété dans les résultats des examens nationaux et internationaux.
L'éducation et la motivation des enseignants est très faible.
Inconvénients des salaires des enseignants et de faibles conditions de vie des exigences réduites. Problématique en termes de droits de qualité et personnel des enseignants et formateurs à lire des livres et des journaux en commençant par le problème du manque de moyens de subsistance, en particulier un problème grave. Les enseignants font jusqu'à 30% en raison de la tâche supplémentaire ou de la deuxième ne lui permet pas de développer l'enseignant.
Amélioration des salaires des enseignants et de trouver plus d'emplois ces dernières années en raison de l'intérêt accru dans les quatre années de faculté d'éducation, les étudiants et les enseignants préfèrent être plus de succès que l'OSS était les résultats de l'examen. KPSS réévaluation des candidats enseignants qui ont obtenu ces dernières années en raison de l'expiration des enseignants affectés à l'infrastructure de travail est bonne, mais les gestionnaires de l'éducation nationale, malheureusement, critique de la connaissance pédagogique que les enseignants sont mieux. Cette situation ne peut pas être ignoré besoin. Upside down, cependant, la question du mérite en cas de problème global de la Turquie. Si vous avez besoin pour être de nouveau abordée dans les institutions du passé, tels que la formation des enseignants, et indépendante doit être ré-ouverture des écoles en tant que professeur dans une école professionnelle.
Des élèves de niveau de culture générale très faible
Critique fréquente des enfants sont mis au point la vision du monde dans n'importe quel domaine. Très juste titre les résultats des examens universitaires des étudiants d'au-delà du faible niveau de culture générale est souvent critiquée par les enseignants. Outre le manque de connaissance des langues étrangères sont les plus fréquentes dans l'écriture et des troubles du langage. Cours intensif de travail, l'anxiété de test des élèves et dershanecilik tout son temps à l'étudiant de l'art, l'esthétique et non pas le temps de développer elle-même connue. Diplôme d'études secondaires au moins 18 ans sur l'histoire d'un étudiant et de la géographie du pays, au moins bilebilmeli. Une langue étrangère doit être comprise. À la rayure moins sur votre propre feuille de route pour l'avenir doit être de niveau. Discutez de tout sujet au sein de mesures civilisés de la vie comme un niveau chemin de la connaissance doit être habile direction.
Pourquoi la Finlande réussie
Pour un congrès scientifique en Juillet 2009, j'ai visité système éducatif de notre pays en Finlande par rapport à l'éducation et le système de l'université, j'ai vu la différence nécessaire pour partager mes sentiments au sujet de la profondeur.
Comme il est bien connu que le finnois enseignement primaire et secondaire est encore le meilleur pays dans le monde est considéré comme le premier dans toutes les évaluations. Classé sur PISA et d'autres tests d'évaluation internationaux.
Même dans notre pays est l'insuffisance des salles de classe, des classes souvent bondé que la bilatérale à l'éducation dans l'enseignement primaire, en moyenne, dans les villes où 40 élèves dans une classe, voir la classe de 25 élèves dans les zones rurales. 27-30 élèves par enseignant (peut être jusqu'à 50 dans certains endroits), mais avait été la formation en Finlande, en Turquie, les élèves 15-20 étudient dans des salles de classe. Toujours un niveau primitif de notre pays de rester dans les zones rurales, les classes combinées (5-6%) d'avoir existé au niveau de 50-55 pour cent dans les villes est dit instruction en double commande.
Fourni par les repas scolaires de nutrition pour les élèves. Il n'y a pas ou très peu d'écoles privées en Finlande. Pas de salle de classe. Leçon apprise leçon. Développement de mains des enfants et l'esprit sont des compétences très importantes.
Source la plus importante de la Finlande du budget est l'allocation pour l'éducation. Avec une part du PIB allouée à l'éducation dans notre pays de 25 pays européens sont d'importantes différences entre les actions attribuées.
Problèmes Finlandiya'nınki la Turquie et les possibilités ne sont pas les mêmes. Toutefois, un examen plus approfondi du système finlandais est utile aux personnes qui investissent.
Une éducation de qualité doit être fourni et l'égalité des chances
Notre pays est aujourd'hui la jeunesse d'aujourd'hui avec la politique de l'éducation nationale de sensibilisation des gens à la vie, et une préparation insuffisante et des collèges étudiants qualifiés avec des examens organisés chaque année est fixé. Cette question est une question de pouvoir en une seule journée est une sorte de appliquée et comprise de la structure est le résultat d'une très longue période. J'ai une bonne question.
-Formation du pays de la part allouée à l'ordre du jour d'abord les normes de l'UE doivent être traduits et GSYİM.
-Le Conseil national de l'éducation et l'enseignement des sciences et de la politique scientifique est collectée et re-prête à être libre de toute influence des préjugés et idéologique. Tout d'abord, avec la gestion de l'éducation doit être exercé dans les mains du public.
Obtenez-les écoles privées primaires et secondaires à un niveau limité d'écoles publiques, nécessitent une formation spéciale à l'extérieur de l'école doit aussi fonctionner comme un couple.
-Cours fermée, re-passage à l'école publique devrait fournir aux enseignants. Même les salles de classe plus dans les écoles publiques où les enseignants sont en mesure de prendre une grande partie de l'argent.
Le niveau de la vie humaine doit être réorganisé de manière à les enseignants des droits des personnels.
Les différences entre régions en matière d'éducation et de formation des enseignants en termes d'infrastructures équilibré. Environnement devrait être créé l'égalité des chances éducatives.
Les autorités ont déterminé sur la base du mérite, de partialité beaucoup de connaissances, l'expérience et les gestionnaires d'entreprise doit être déterminée en tenant compte de la priorité.
-Enseignants des écoles ont rouvert.
SBS-examen doit être fait chaque année, et non pas l'année dernière. L'enseignement secondaire et la réussite des élèves est déterminée par l'orientation des capacités de l'élève et des compétences doit être progressive au fil du temps.
Pour éduquer les élèves et l'éducation à l'école universitaire de haut doit être redéfinie pour être formaté. Les gens qui ont terminé leurs études secondaires et examens d'entrée en cours de préparation pour la vie doivent être pris en compte.
-Philosophie, logique, sociologie, et re-composition des cours dans le curriculum plutôt que d'être prises et mises en œuvre pour préparer les étudiants dans la préparation et une bonne connaissance de l'université, avec des valeurs esthétiques, plaisir intellectuel dans la vie qui va ajouter de l'espace et de personnel qualifié devrait être soulevée avec le sens de la vie.
Les écoles et les écoles de formation professionnelle et d'apprentissage, et doit être remis besoins prioritaires du pays dans le besoin de personnes qualifiées dans le niveau secondaire doit être fourni.
La Turquie aspire à la sophistication, ne peut pas attraper clairement que la structure éducative. Urgence sur la tête et le changement de paradigme est nécessaire. Une éducation de qualité à tout le monde, est l'avenir du pays.
Articles connexes:
Pourquoi est-de l'Université de Davis dans un certain nombre
10 septembre 2009 par administrateur
Catégorie écrivains invités , les Prof Dr Abraham ÞÝRKETLER GURUBU ORTAS
Prof Dr Midi Ibrahim,
Connu sous le nom UC Davis est connue sous le nom de l'université a essayé un certain nombre de sciences agricoles dans le monde. Depuis que j'ai très renommée dans le passé. Je voulais faire référence à l'heure avant d'aller à un médecin, mais la lettre d'acceptation pour obtenir de l'Angleterre gidememiştim. Toutefois, un écart toujours eu en moi. Je voudrais pouvoir dire dans un post-doc yapsaymışım plus tard. Beaucoup histoire distinguée de participer au Congrès de la nutrition des plantes de la personne est une longue histoire et la plupart des post-doc recherche post-doctorale fait dans les universités comme pour voir Davis et Davis a voulu examiner l'oeil et le üniversitelilik. Il a brièvement assisté entre 2009 Août 24 to 31 16 à visiter à quelques reprises au cours de l'éthique de la Conférence nutrition des plantes, Université de Californie, Davis, pour beaucoup de gens à l'université de reconnaître les réponses à mes questions et vos propres observations personnelles que je voulais partager avec vous. J'espère que pour les universités de notre pays a été une observation utile.
L'université et la ville de Davis 
En tant que conscience Büyütülmüyor
Une petite ville universitaire de Davis. La ville de la population de 34 mille, 20 mille étudiants dans le service des autres, professeurs d'université et d'autres parties intéressées. Les pauvres vivent aussi dans ce domaine car il est coûteux. En général, sa femme a vu les grandes villes dans les universités développés dans le monde sans sa petite ville propre profondément engagé dans la recherche dans le domaine. Davis, ville trop büyütülmüyor. Le nouveau bâtiment n'est pas autorisé une seule, plutôt que détruits avant quelque chose de nouveau fait ou à faire.
Fait avec le vélo Université des transports
Été prises pour protéger l'Université, dans ce contexte, la corruption n'est pas autorisé structure intacte. Pas de bruit, nettoyer l'intérieur du campus. Les étudiants n'ont pas de voiture de course et une course de moto. Autorisé à entrer dans le campus de l'université en voiture. Interdit d'entrer dans les professeurs d'université, même avec la voiture. Cependant, la porte s'ouvre pour affaires officielles et de transport d'une chose. Il existe de nombreuses universités dans le bus Université. Les étudiants sont à l'aide. Les étudiants gratuitement pour la garde. Les enseignants peuvent bénéficier de la gratuité du service. Les étudiants et les membres du corps professoral de moyens modestes au service de bicyclettes partout dans l'atmosphère et les la plupart des moyens de transport polluants. Recteur de l'université, est même livré avec un vélo. Si vous n'avez pas encore payé pour le transport stationné à l'extérieur de stationnement et d'aller travailler. Nos voitures de luxe comme Mercedes exécutifs ou n'aiment pas la salle de classe. Pas d'hébergement pour les enseignants. Pas d'hébergement pour le Recteur. Comme tout le monde, le recteur est livré avec le vélo pour travailler en tant que scientifique dans le cours normal, lorsque le cours va. Gezebiliyormuş non protégé et sans peur à la seule université. Si vous avez payé à l'avance une place pour garer l'argent autour des aires de stationnement de l'université.
Le campus de l'Université a été construit comme un endroit à l'autre selon les exigences d'un plan directeur est que les nouvelles unités sont ajoutées, mais se fait Belili.
Deux points de la Bibliothèque centrale et l'intérêt de la Boutique du livre Université
Conçu pour répondre à tous les besoins des élèves en librairie de l'Université emplacement. Les notes de cours, des livres d'occasion de première, seconde, produits de la marque de l'université sont vendus aux côtés d'autres charges obligatoires. Semblable à la nôtre, à l'exception de quelques boutiques à proximité de la place des ventes de livres universitaires dans chaque section d'une cantine, des cafés de fortune d'une université à chaque coin, comme je n'ai pas vu un endroit qui vend de la nourriture et la boisson. La caractéristique la plus importante de la bibliothèque universitaire. Les élèves qui sont entrés dans le livre sous les sièges. Je ne pouvais pas poser est combien de livres dans la bibliothèque. Cependant, je ne vois pas la bibliothèque dès que j'ai vu un nombre considérable de livres dans notre pays n'avait rien. Bien sûr, vous pouvez vous tenir une université performante, mais avec la publication. Ou la lecture, en essayant de respecter en tout cas, ont prévu à ce niveau.
Vestiges de l'école d'été n'est pas dans les salles de classe, les élèves assidus qui veulent terminer l'université, une demande de début
Davis, tout en visitant l'université de reconnaître et de travailler dans un court laps de temps j'ai essayé d'apprendre de tout reproche. Les deux rencontré sur la route de poser quelques étudiants d'entrer une adresse et a demandé ce qu'ils faisaient. Aller à l'école d'été. Tembellerdensiniz vous avez dit en plaisantant. Non, nous aimerions terminer dès que possible. Cours, est incapable ou échoue à nouveau que nous n'avons pas inverser complètement le disque dur-travail et en prenant des cours aux étudiants des cycles supérieurs qui veulent un moment, avant la leçon à venir. Selon le succès l'école secondaire et les étudiants des collèges sont en trouver un autre examen. Une école est extrêmement difficile. Chaque réussir là où il est diplômé, les parents et les fonctionnaires restants engagés dans une situation qui n'est pas du tout piqué. Les élèves ont grandi dans la licence ainsi que des étudiants de la vie sociale dans des projets sociaux sosyalleşiyorlar alalara. Diplômé plus sélective et la formation doctorale. Il s'agit des élèves de partout dans le monde, le grade de référence et l'obtention du diplôme, nous à l'examen ALES donc ils payent plus d'attention à noter. Mais ne prenez pas à tout le monde. Le conseil des professeurs, les étudiants sont évalués à prendre un par un. Fonds, les cours suivis, ils ont obtenu leur diplôme de l'université et du corps professoral d'une longue enquête. Nommé par le président et le campus de nous escorter au Congrès mexicain a été acceptée doctorants ont également suggéré par l'enseignant avec les trois premiers de classe état yapmakmış publication dans une revue. Il dit aussi que je dois travailler jour et nuit. En effet, les étudiants qui étudient la tête kaldırmıyorlar. Pendant ce temps, il n'ya pas de comparaison, je nous compare à un étudiant.
Réception de la pédagogie universitaire Comment?
L'Université avait environ 3.000 membres du corps professoral: bien sûr, les chercheurs post-doc, et d'autres hauts licence de mortier. Le personnel de l'Université de Davis a une très forte scientifiquement. Limitez la consommation d'admission des étudiants universitaires dans le Davis est très sélectif. Les étudiants travaillent incroyablement bien en tant que membre du corps professoral. Professeur Davis est un temps opportun et de diligence dans l'enseignant m'a écrit qu '«il ya beaucoup de fois plus que nos professeurs essaient de dire,« Je me souviens.
Académique surmonter complètement concurrentiel. La première condition est la personne qui ne reçoit pas sa thèse de doctorat de l'Université. Leur équivalent dans une université avec un doctorat, a eu l'expérience de certains post-dock et un nombre considérable de documents, le projet a produit des gens avec l'université sont encore compétitifs sur le fichier. Essayer de tirer le meilleur parti avec le plein sens du mot. La personne doit être considérée comme un département universitaire et un séminaire sur la faculté de son travail scientifique à ce jour et les discours à venir à la longueur sur le devant görülerini. Les personnes qui ont participé au séminaire à l'avis des professeurs d'université et une autre carte liée avec nous, Yar. Du personnel associé doit être fournie. Jusqu'à tout récemment un ami de Davis avaient fait des études d'accueil, bien que très réussi, et bien que bon nombre des publications et des brevets de première classe pour l'université ne pouvait pas trouver du personnel pour travailler dans les institutions de l'Etat a passé.
Professeurs dans une très privilégié
Vraiment très difficile de devenir un professeur. Parce que une augmentation importante de salaire. Dossier préparé par le candidat à l'intérieur et l'extérieur du pays sont envoyés à la personne à ce sujet, quel que soit le top 10. Mots d'enfants comme nous le faisons ici, juste derrière les téléphones, ou mieux connu, a dit.
Professeur en Amérique est considérée comme une catégorie distincte. Principalement composé d'un conseil élu au Sénat des professeurs d'université. Les professeurs sont très forts et très en avance en termes de nombre de publications sont connues. En effet, chacune avec leurs propres compétences et connaissances dans les deux publications et leurs conférences avec la nécessité de comprendre. De première classe des revues, le nombre de publications, le statut citation, acquise projet d'université, apporta l'argent, les étudiants formés à l'étranger, livres et chapitres de livres, ou les critères qui comptent. Toujours intéressé à des conférences internationales avec des conférenciers de l'Université de Davis dinlendiklerini sais CU. Même les professeurs et professeurs adjoints à Davis, je compare leur statut ne peut pas être vu. Professeurs de sciences à la retraite leur avait donné alors est beaucoup plus encore un travail régulier normal en tant que chercheur. Notre réputation dans le monde entier pour travailler dans le domaine et Emanuel Epstein, 90 ans de 83 articles sur le facteur d'impact, bien que l'université vient toujours avec le vélo tous les jours et de faire des symptômes de recherche. Il a eu l'occasion de se rencontrer et parler avec l'usine en raison de fournir du Congrès.
Vérification Faculté
Cravates chaque année par une commission de membres du corps professoral sont en prenant note de l'évaluation interne de détente leçons de la nature. Les vérificateurs de l'extérieur du collège et l'université d'évaluation des élèves de l'enseignant des conférences en mode, vérifier si les techniques et centré sur l'élève. Lorsque vous avez coché? Bilinmiyormuş enseignant. Chaque membre du corps professoral travaille chaque année, le rapport transmis à la tête du ministère. Invoke salle du Chapitre hocayı président. Il est un enseignant ou choisis par un comité a déclaré que son rapport le 2-heure de consultation avec un professeur.
Votre réussite dépend en grande partie sur les salaires du corps professoral
Comme tout le monde à l'université que nous avons un salaire fixe. Et chaque année à son contrat avec le succès de l'université en fonction du salaire différent ne comprend pas très prononcé. Un succès joue également un rôle actif dans la différenciation des salaires. Où êtes-vous venu au ministère, professeur nécessairement avec une charge gelmişsinizdir offre plus élevée. Le reste est négociable entre vous et les administrateurs des collèges.
Un complément d'éducation Aucun Frais de cours secondaire, toutefois, l'accord de tous à la recherche de l'Université et de la Condition Exigence Conférences Correction
Enseigner comme nous le faisons au lieu de la radiodiffusion d'un fichier par seconde au moyen de primes ou de cours supplémentaire est compensé pour ces situations. La seconde instruction, et des cours supplémentaires à l'université n'ont pas à. L'enseignement secondaire, il y avait quelques grandes villes. Pas d'enseignement de haute qualité dans les universités dans le mus seconde. Il prend pas l'université, pas pour ceux qui veulent travailler en lecture içinmiş.
Les étudiants sont pris ainsi que la sélection d'un particulier ödüyorlarmış chargée. Et les étudiants étrangers provenant de l'extérieur de l'état de Californie a été reçu un prix plus élevé.
Dans quelle mesure l'université et le membre du corps professoral à enseigner le cours jusqu'à ce que l'accord vient d'être certain. Il ne reçoit pas de frais de cours supplémentaires. Toutefois, les salaires des membres du corps professoral engagés dans le cadre de la recherche verelerinkinden ladite gorge trop. En général, les membres du corps professoral de 60% à 40% ou 80% de la recherche préfèrent enseigner l'éthique de la recherche indique 20%.
D'un budget spécifique pour chacun de l'instructeur
Fonctionne comme une partie de membres du corps professoral à travers les États-Unis sont séparés en fonction du budget. 10-100 mille dollars pour chaque membre du corps professoral, selon le succès d'un fichier jusqu'à ce que le projet de loi est basé sur l'argent de libre-dépenses. Multi-projet, de générer une plus grande part du budget de l'université comme une publication qui achète naturelle. Les dépenses publiques de l'enquêteur a passé dans le but de chaque dépense doit présenter sa carte d'.
Comment Traitement Cours
Cours chaque semestre examinée de nouveau. Membres du corps professoral et les administrateurs fonctionnels de chaque cours, décider de discuter des méthodes et des formulaires d'évaluation. Chaque étudiant doit être dans chaque leçon en utilisant la bibliothèque a été occupé à préparer ses devoirs. La répartition des élèves est considérée comme la fonction la plus grave et de longue haleine. Chaque devoir à la maison doit être examinée et le grade d'importance.
Les séminaires sont très sérieux.
Séminaires pour les étudiants en recherche, y compris les membres du corps professoral et les invités étaient très fortement surveillé. Les étudiants chercheurs de chaque membre du corps professoral pour les séminaires, avis de crédit est d'une importance.
Réglage du mode administrateur
Chef du Département est déterminé sur la base d'une concurrence ouverte sur le dossier de succession. Aller à un endroit où la tête d'un ministère et des revues internationales, les journaux et magazines effectué une recherche pour le candidat dans les conditions appropriées. Chef de service à Davis d'être très difficile. Est considéré comme un portier grave. Ministère de gérer, trouver de l'argent, va coordonner les recherches.
Chef du Département en tant que personne la plus compétente dans la section scientifique. Parce que quelqu'un d'autre était celui qui décide de la personne la plus compétente pour le scientifique. Chaque année, le chef du département de la stratégie du ministère et explique la stratégie pour l'avenir. Coordonner la recherche. Travaux pour le fonctionnement sain du fonctionnement scientifique du département de l'éducation et la formation. Aynı zamanda bölümün bütçesini hazırlamaktan sorumludur. Bölüm başkanlığı gerçekten çok zor bir iş olarak anılıyor ve çoğu bilim adamı bu anlamda yönetici olmak istemiyor. Çünkü bilim ve araştırma yapmak daha çok getirisi olan bir işlev olarak benimsenmiş. Bizdeki gibi makam mevki sahibi olmak veya lojmana girmek için bölüm başkanlığı yapılmıyor.
Davis'te Rektör seçimi yakında tamamlanmış. Bir bayan profesör seçilmiş. Amerika üniversiteler bağımsız. Hükümet ile ilişkileri yalnızca ölçütler üzerinden bütçe için görüşüyorlar. Atama formaliteden ibaret. Davis'e seçilen rektörün yalnızca 16 patenti var 100'e yakın hakemli uluslararası dergilerde makalesi var. Yayınları da para ile yayınlanmış üçüncü sınıf ülke dergilerinde değil. Ayrıca iyi bir yönetici olduğunu ispatlamış.
Rektör yetki olarak bilmiyorum ancak bilimsel olarak gerçekten çok güçlü kişidir. Üniversitenin bilimsel işleyişinden sorumludur. Aynı derecede üniversite sekreteri anlamındaki yöneticide üniversitenin diğer idari işlerinin yürütülmesinde sorumlu yeteneğini ve yöneticiliğini ispatlamış diğer güçlü bir erktir.
Yeni Rektörün hedefi üniversiteyi ileriye atılım yapmak üzere yeniden harekete geçirmekmiş. Darısı ülkemizdeki üniversitelere diyelim.
Üniversite Kendi Kendisini Yönetiyor
Üniversite öğrenci alamda, kaynak yaratmada, akademik kadro oluşturmada, kendi eğitim programlarını kendisi yapabilmekte ve kendi üstünde bir otoritenin onayına başvurmadığı için daha özerk yapıdadırlar. Üniversite devlet ilişkisi tamamen mali yılda bütçe ile ilgilidir. Devletin bütçe prensibi başarı eksenine göre olduğu için pek sorun yaşamıyorlarmış. Kendi üniversite sistemimiz ile karşılaştırıldığında bizden çok çok daha özerk bir yapıya sahiptirler.
Özet olarak; her ülkenin koşulları farklı. Davis'te ciddi ve acımasız bir rekabet var, insanlar birbirlerini eziyorlar. Sistem geride kalana şans tanımıyor. Öğrenciler hem başarılı hem de ciddi bir para ödüyorlar ve de gerçekten sömürülüyor. Hocalar daha fazla yayın yapmış olmak için daha çok araştırma öğrencilerine yükleniyorlar. Sonuçta Dünya bilimine katkılarını Bitki Besleme Kongresinde Afrika ve Asya'daki bitkisel üretim ile Amerika ve Avrupa'daki üretim ile karşılaştırıldığında bilimin önemini bir kez daha görmüş oldum. CU Davis Amerika'da bir marka. Denem yanılma ile de olsa üniversiteyi yönetmek için kişisel tercihten çok sistem geliştirmişler. Üniversiteler kendi kendilerini yönettikleri için bizden daha özerktirler. En iyi doktora öğrencisini yetiştiriyor ancak kendi üniversitesinde akademik kadroya almıyorlar. Belli ki bir bildikleri var. Kendi kendilerini iyi disipline etmişler. Üretme ekseni üzerine bir yapı kurmuşlardır. Davis'i Davis yapan nedir dediğimde ilkeleri dediler. Kendi kurallarını koymuşlar. Ve de kaliteden taviz vermemek için kurallarını bozmuyor ve bozdurtmuyor. Kişiye göre işlem yapılmıyor. Umarım bir gün Davis düzeyinde olmasa bile ülkemizde de kendi değerleri olan dünyada belirli bir yeri olan üretken insanlardan oluşan bir üniversitede insanlığa katkı yapacak bilimsel araştırma yapılır. Benim anladığım kadarı ile bunu yaratmak hiç de zor değil. Türkiye'de bunu başaracak sınırlı da olsa bilim insanı potansiyeli bulunmaktadır. Ancak bu günkü koşularda oy alma kaygısının bulunduğu seçim sistemi ile böyle kuralların üniversitelere kazandırılması mümkün görülmüyor. Oy eksenine dayalı üniversite yönetimi anlayışı ana bilim dalından rektörlük seçimine kadar üniversitelerimizin kalitesini düşürmüştür. Bütün arzum ülkemiz üniversitelerinin en kısa sürede bu yerel yönetici belirleme sistemini andıran bu anlaşılmaz seçim-atama yapısından kurtulur ve gerçek üniversite ve bilim ekseninde yönetilecek sistemler geliştirerek, dünyada hak ettiği düzeye gelir.
Articles connexes:
Küresel Isınma Kaderimiz Değil
9 Eylül 2009 günü tüm gazeteler, tüm yurdu etkisi altına alan yağışların tufana dönüştüğü haberlerini baş manşetlere taşımışlardı. Yurdun birçok bölgesinde su baskınlarına neden olan seller, Marmara ve Karadeniz bölgesinde son birkaç yıldır özellikle Temmuz ayında etkilisini gösteriyordu. Can ve mal kaybı her geçen yıl artıyor. Sellerin bu düzeyde etkili olmasında, Karadenizlinin denizle arasına bir engel gibi çekilen Karadeniz Otoyolu olduğu kadar küresel ısınmanın da önemli payı bulunuyor.
Günümüzde küresel ısınma terimi daha çok kuraklıkla eş anlamlı olarak kullanılıyor. Oysa gerçek hiç te öyle değil. Küresel ısınmanın asıl etkisi, yeryüzündeki su çevrim düzeninin (su buharı, bulutlanma, yağmur, kar) bozulması olarak ortaya çıkıyor.
Yeryüzündeki su miktarı ilk oluşumundan bu yana hiç değişmedi. Havadaki karbondioksit oranının, insan etkilikleriyle katlanarak artması sonucu oluşan küresel ısınma, dünyanın yağış dengesini etkiliyor. Küresel ısınmanın etkisiyle, yeryüzündeki kimi bölgeler, her zamankinden çok daha fazla yağış alırken, bazı bölgeler olması gereken yağışı alamıyor. Bunun sonucu fazla yağış alan bölgelerde seller ve toprak kaymaları can ve mal kaybına neden olurken, az yağış alan yerler kuraklıkla başetmek zorunda kalıyor.
Küresel ısınma konusunda toplum, geçmiş yıllarda yanlış bir yönlendirmenin etkisi altında kaldı. Su tasarrufu yaparak, küresel ısınmayla baş edilebileceği yanılgısı yaratıldı. Oysa ki su tasarrufunun, barajlarda biriken suyun insanlar tarafından daha uzun süre kullanılmasından başka bir etkisi olamaz. Bu yanlış bilinçlendirmeyle, evini gereksiz malzemelerle doldurmuş, hergün işine kendi özel arabasıyla giderek gereksiz enerji kullanımına neden olan bireyleri, evinde/işyerinde su tasarrufu yaptığı için kendini huzurlu hisseder duruma geldiler. Oysa satın alınan her ürünün üretimi aşamasında tahmin edilemeyecek boyutlarda su kullanılıyor.
* 1 Varil ham petrolü rafine etmek için 7 ton su tüketiliyor
* 4 Adet otomobil lastiği üretimi için 7500 ton su tüketiliyor
* 1 Otomobil üretmek için 150 ton su tüketiliyor
* 1 Ton çelik üretmek için 240 ton su tüketiliyor
* 1 Kg kumaş için (baskısız boyasız) 120 litre su tüketiliyor
* 1 Kg kumaşı boyamak için 80 litre su tüketiliyor
* 1 Kg plastik üretmek için 200 litre su tüketiliyor
* 1 Kg pamuk ya da yün üretimi için 850 litre su tüketiliyor
Evimizde su tasarrufu yaparak küresel ısınma sorununun çözemeyeceğimiz ortada. Sorunun çözümü başka bir alanda, bireysel olarak yaptığımız tüketimlerde yatıyor.
Tout ce qui nous achetons, en utilisant l'énergie produite. Tous les types d'énergie, y compris l'électricité utilisée au cours de la production et la distribution des ressources fossiles (charbon, pétrole, gaz naturel) est produit en utilisant. Voici la principale cause du réchauffement climatique dans l'excès de dioxyde de carbone dans l'air, il s'avère que la combustion de combustibles fossiles pour produire de l'énergie.
Ici émerge les résultats suivants. Que ce soit la sécheresse, les inondations et les glissements de terrain, si les conséquences négatives du réchauffement climatique nous affecte. Cependant, le réchauffement climatique, en raison de notre consommation de sources d'énergie utilisées dans le stade de la production des produits offerts pour elle-même. Nous avons donc une contribution importante au réchauffement climatique que tout ce que nous consommons. Je ne peux pas vivre sans consommer. Cependant, aujourd'hui, est devenue une frénésie de consommation de telle sorte que, si oui ou non nous avions besoin kaptırıyoruz cette folie.
Tant que la taille de cette frénésie de la consommation, l'effet de réchauffement de la planète va croître de façon exponentielle. Nous avons assumé nos responsabilités en tant qu'individus. La chose la plus fondamentale à faire sur le réchauffement climatique, serait de limiter notre consommation.
Le capitalisme est le système dominant, nous voulons consommer plus. Mais nous katlıyarak augmentation tükettikçe réchauffement de la pollution mondiale, et avec elle. Après pas une trop longue période de temps, arrivés à un point sur le réchauffement climatique est désormais irréversible. En empêchant la consommation excessive et inutile de nous en tant qu'individus, nous pouvons dire, c'est ce pronostic négatif.
Pour utiliser les transports publics au lieu des voitures particulières, cassé / réparation ce qui était là-bas je obtenir un remplacement au lieu de / utilisation, au lieu d'utiliser des produits jetables à usage unique pour rester loin de ces produits, est l'une des choses que nous pouvons faire en tant qu'individus afin de continuer la vie. Ici nous sommes, nous les faisons, mais a eu lieu dans un effort contre le réchauffement climatique sera positif.
DOĞADER - Société pour la Conservation de la Nature et de l'environnement
Articles connexes:
Anatolie, la Fusion turco-kurde
8 septembre 2009 par administrateur
Catégorie écrivains invités , les Prof Dr Ramazan Demir
Prof Dr Ramazan Demir
Avenir des communautés, est directement liée au passé est un penseur et écrivain, qui a nié avoir jamais jamais fait. Par conséquent, toute société d'accepter et de discuter de tout sujet lié à son état passé. Parce que l'avenir repose sur lui. Refus possible de l'engagement aux racines de la non-essentiel. Les valeurs qui ont une identité au sein de l'ensemble de la société acquiert sa propre identité sur la base de ces changements, se développe et uygarlaşır.
Comment faites-vous?
Forme avancée de la société, la «nation» fondée sur les principes de base d'être esprisinin-critères, la culture et les communautés sur l'aventure nationaliste a eu lieu ici de les mentionner dans et hors de notre sujet est une condition qui requiert une expertise particulière.
Ainsi, Ala, comment savons-nous que nous sommes passé?
La science de la date de la bonne façon.
Perdu dans le processus, de nombreuses cultures ont existé dans l'Anatolie et les communautés et entre eux représentant le «nationaliste» de phase donne des informations sur ce qui est disparu.
Anadolu tarihinde biz Türklerin rolü nadir ve ne kadardır?
Sorusuna farklı yeni boyutlar getirilebilir. Ondan önce yakın tarihte Anadolu'da yaşamış ve halen yaşamakta olan farklı toplumların kaynaştığını hatırlamak gerekir. Bu bağlamda Anadolu'da var olmuş kültürlerin en son temsilcileri Türkler, Kürtler, Ermeniler ve Rumlardır. Tabii ki bunların dışında kalan küçük toplulukların da temsil edildiği kültürler olmuştur ve yaşanmıştır.
Peki, bunları nasıl bilebileceğiz?
Tarih ve onun çeşitli alt kolları sayesinde bileceğiz ve öğreneceğiz. Cumhuriyet tarihine bakıldığında “resmi” anlamda tarihin yazıldığı dönem 1930′lardır. Ondan önceki dönemlere ait tarihi bilgilerin çoğunu yine Batılı araştırmacılardan öğreniyoruz.
Osmanlı döneminde tarih konusunda en ciddi çalışma Mithat Paşa tarafından yapılmış olup en güvenilir yerli tarih O'nun tarafından yazılan tarihtir.
Bilinen ve bugün belgelerle kanıtlanmış bilgilerimize göre Anadolu'da “ön Türkler” olarak adlandırılan kavimlerle birlikte diğer bazı insan toplulukları yaşıyordu ve Türkler hemen her alanda öncü toplumdu. Örneğin Antik Grek medeniyetinin “Krak” Türkleri tarafından kurulmuş olması, eski Mısır ve Mezopotamya medeniyetlerinin de “Türk ırkı”nın eseri olduğuna dair belgeli iddialar vardır. Diğer yandan Hun, Moğol ve Kıpçak tarihleri de “Türk” diye ifade edilmiştir. Bunların bir kısmına “Türk” sıfatı verilerek “üstün değer” kazandırma gayretleri de gösterilmiş olabilir.
Sonra, yani İsa ile birlikte Anadolu'da büyük devrimler olmuş, din adına… Çoğunluk Yahudilik dininden olanların dışında ateşe tapanlar, putperestler, şamanlar ve çok tanrılı inançlar vardı Anadolu'da…
İS 7. ve 8. yy gelindiğinde Anadolu'da var olan bu topluluklar yeni kimliklerle kendini göstermiş, böylece “ümmet dönemi” diye bir dönem başlamıştır. Bunun en ileri aşaması Selçuklu ve bilhassa Osmanlı döneminde kendini göstermiştir. Bu alanlarda çalışan tarihçiler tarafından bu tarihi konular marjinalleştirilmiştir.
Cumhuriyet döneminde yazılan tarihler hep “resmi tarih” töhmeti altında bırakılmak istenmiştir. Bu ithamlardan arınma/arındırma işlemleri 1939′da yapılmaya başlandı. Bununla birlikte yapılan ithamların yaklaşımı, “işin özü değişmediği” gerekçesiyle devam etti.
Bu ithamı yapanlar, genel anlamda, konuya farklı bakmak isteyen ve “ulus devlet” felsefesine karşı çıkanlardır. Anadolu'nun tarih boyunca birçok kültür ve halka “yurtluk” yapmasının temelinde var olan özellik, Anadolu ruhunun çok kültürlülük ve çok inançlılık esasına dayanmış olmasıdır, bu ruhun kaynağında bu özellik vardır.
Bu bağlamda Anadolu ruhu, bugünkü “millet” varlığımızı borçlu olduğumuz çok kültürlülük ve çok inançlılık kaynaşmasından ortaya çıkan bir süzmedir. Anadolu'nun yerli kültürlerini, inançlarını de özümseyen bir Selçuklu ve Osmanlı olmasaydı bugün Anadolu'da “Türk” egemenliği olmazdı. Diğer bir ifade ile bugün Türk milleti olmanın özü, borçlu olduğumuz kaynak, Selçuklu ve Osmanlı tarihlerinin evriminin eseridir.
Anadolu ruhunu özünde benimseyen insanlara bir “aidiyet” ve “vatandaşlık” duygusu vermek söz konusu olduğunda, işte içinde yer aldıkları bu tarihi süreç esas alınmalıdır. Selçuklu, Osmanlı ve Cumhuriyetle devam eden tarihi süreç Anadolu insanına bir “öz” olma üstünlüğünü sağlamıştır. Bunu yıpratmak, ayrıştırmak, yok etmek hiçbir şekilde mümkün olmayacaktır.
Bu bağlamda “Türk”, “Kürt” ayırımı maya tutmuyor tutmamalıdır da… Dolayısıyla Anadolu ruhu hiçbir zaman ırk merkezli bir “etnisite” önermemiş ve benimsememiştir. Bugün olan ve gelecekte olması gereken değer ve aidiyet, “Türkiye” vatandaşı kimliği odaklı bir tarih ile yaşamak ve bununla övünmektir.
Bunun için Anadolu'daki son yapılanma olan “Türkiye Cumhuriyeti” tarihini yazmak isteyenler ve yazacak olanlar iki temel konuya önem vermek zorundadırlar:
1-Anadoluluk ruhunu benimseyen Türklerle Kürtlerin aynı coğrafyada buluşması ve kaynaşması.
2-Ön Türkler dönemini dâhil etmeden yaşanan bin yıllık birliktelik, yaşama ortaklığı ve değerler bütününde birleşmişlik.
Bu iki ana ilke Türkiye Cumhuriyeti Devletinin oluşmasına temel olmuştur. Bu değerler dikkate alınmadan Türk milleti ve onun kurduğu cumhuriyet hakkında herhangi bir tasarrufta bulunma hakkı kimsede olamaz. Bu hak ne siyasi iradede, ne de bir başkasında… Kurucu felsefe kararı, milletin kendi iradesi ve verdiği can-döktüğü kan ile olmuştur. Milletin iradesi dışı zorlamalar ve ithal planlar sonuç vermez.
Anadolu'da Türk-Kürt buluşması ne zaman oldu?
Mikro milliyetçilik (Kürtçü ayrılıkçılığın) adına konuşan ve milletin değerler bütününü tahrip etmeye çalışanların bir ana hedefi vardır, ırki anlamda “etnisist” düşünceyi geliştirmek ve yaygınlaştırmak…
Bu mikro milliyetçilik batağında yalpa yapanlar kendi ideolojilerine göre tarih yazmaya çalışırlar. Diğer bir ifade ile mikro milliyetçiliğin (Kürtçü ayrılıkçılığın) bir versiyonu olan iddialar, Anadolu ruh birliğini değil de, ırki aidiyet kriterlerini esas alırlar.
Bugün Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde olup biten olayın temeli, ırki aidiyetin bir versiyonunu olup, Güneydoğu Anadolu'da yerleştirmeye ve yürütmeye çalışma istemine dayanmaktadır.
Anadolu'nun otantik Kürt yurdu olduğunu iddia ederek, bu toprakların esas sahiplerinin “Kürtler” olduğunu ileri sürmektedirler. O ırki esaslı mikro milliyetçilere (Kürtçü ayrılıkçılar) göre Türkler Anadolu'ya 1071′den itibaren geldiler ve başta Güney-ve Doğu Anadolu olmak üzere Anadolu'yu “işgal” ettiler. Ayrılıkçı ırki mikro milliyetçiliği savunan bu “köşe kapıcısı” yazarlar; tarihi olayları ve süreci Anadolu'da farklı toplulukların “buluşması” gözüyle değil, “çatışması” gözüyle baktıklarını gizleyememektedirler.
Eğer Anadolu'da sadece Kürtler veya sadece Türkler varlıklarını korumuş olsalardı, Anadolu'daki özümleme olan çok kültürlülük ve çok inançlılık atmosferi olmazdı. Dolayısıyla Selçukluluk, Osmanlılık ve nihayet Cumhuriyetçilik kültürü oluşmazdı. Kaldı ki antik Kürtlerin orijinal yurdu, Anadolu'nun yaygın belli bölgelerini kapsayan bir özellik yerine, Van Gölü'nün aşağılarında ve Batı İran'da dağlık bölgesi olan “Carduchi” coğrafyasını da içine alan sınırlı bir topografyayı kapsamaktadır . Bunun belgeleri tarihi kaynaklarda mevcuttur. Örneğin Brownson bunun haritasını dahi yayımlamıştır. Ayrıca Sultan Sencer tarafından kurulan “Kürdistan” eyaleti de aynı coğrafyanın bugünkü “Hemedan” yöresinde olduğu yine tarihi kaynaklar bildirmektedir.
Anadolu'nun kültürlerin geçidi -köprüsü- olması ve zengin genetik havuzu oluşturması nedeniyle bu toprakların gerçekte kime ait olduğu tartışması, hep olmaya devam edeceğe benziyor.
Eğer “Kürtçü” mikro milliyetçilerin dediği doğru olsaydı, 1071'li yıllarda Doğu Anadolu toprakları Roma ve Bizans egemenliğinde olmazdı. Doğu ve Güneydoğu Anadolu'da Ermeni, Süryani, Rum ve Diyarbakır yöresinde de Hıristiyan Arap kabileleri yaşamazdı.
Peki, eğer “Kürtçü” mikro milliyetçilerin dediği doğru olsaydı Anadolu'da “Kürtçe” yazılmış eser, anıt, kitabe, mimari eser olurdu. Bu bölgede “Kürtçe” tek sanat eseri, mimari eser, anıt, kitabe yoktur. Ne kütüphanelerde, ne de arkeolojik kazılarda…
Bu iddialar “piyon” olma gayretlerinin bir sonucu olarak yaratılmak istenen zoraki pozisyonlardır. O zaman bu tarihi gerçeklerin anlamı ne olur?
7. ve 8.yy. itibaren Abbasi Halife ordularının Anadolu'ya doğru yaptıkları akınların sonunda yapılan fetihlerle birlikte Güneydoğu Anadolu'ya Müslüman Araplar ve Müslümanlığı kabul eden Kürt aşiretleri geldiler. Onların ardından ise Türkmen aşiretleri Doğu Anadolu'ya geldiler.
Anadolu'da var olan topluluklarla birlikte yaşayan “Ön Türkler”, hem kültür hem de inanç bağlamında farklıydılar. Anadolu, İslamlaşmasından önce çok farklı bir demografik yapıya sahipti.
Türklerin Anadolu'ya gelişi ve girişi büyük bir savaşın yaşanması nedeniyle 1071 olarak kayıtlara geçmiştir. Aslında bu büyük savaş, Bizans ile Türk-İslam kaynaşmasının mücadelesidir. Bunun en büyük kanıtı ise Malazgirt'te Alparslan'ın ordusunda 10 bin gönüllü Kürt'ün bulunmasıdır . Bunun anlamı şudur; Bizans'a karşı Türk-Kürt halkının “İslam” şemsiyesi altında kaynaşmasının bir ifadesidir. Diğer bir deyişle, Malazgirt'te Alparslan'ın önderliğinde kazanılan savaş, aslında, bu vesile ile Türk-Kürt buluşmasının bir simgesidir.
11–12. yüzyılda, Güneydoğu Anadolu'nun merkezi sayılan Urfa ve çevresinde Hıristiyan toplulukların egemen olması, bu bölgede “Haçlı Kontluğu” nün kurulması son derece çarpıcı bir durumdur. Bu durum aynı zamanda bölgede yaşayan nüfusu Kürt-Müslüman olmasından çok Hıristiyan unsurlardan meydana geldiğini göstermektedir.
Anadolu'nun İslamlaşma hareketleriyle yapılan fetihlerin başında Selçuklu-Türkmen fetihleri gelmektedir. Nitekim bu fetihlerden sonra Doğu Anadolu'ya “Turcomania” denmesinin nedeni de budur. Tarihi kaynaklar ve sosyolojik kayıtlar, Kürtler ile Türkler bir arada ve daha çok Fırat'ın doğusuna yayılmış olmaları ayrı bir değerlendirmedir.
Göçler ve Demografik Değişimler…
Türkler Anadolu'ya geldikten sonra sınırlı alanlarda kalmadılar; sürekli Batıya doğru ilerlediler; hedefleri “tuzlu derya” idi. Nitekim kuzeyden Karadeniz'e ulaşıp Hun imparatorluğunu kurarlarken güneyde ilerleyip Akdeniz ve oradan da Egeye ulaşmışlardır. İlginç olan, bu göç ve demografik hareketler, bölgelerde çok farklı yeni durumları da birlikte ortaya çıkarmış olmasıdır. Osmanlı hariç, hiçbir Türk topluluğu tuzlu deryayı aşarak Avrupa'ya ya da Afrika'ya ulaşmamıştır.
Ana yurt olarak Anadolu seçilmiş ve öyle korunmuştur.
Doğu Anadolu'dan giriş yapan Türklerin büyük bir kısmı Ege'ye doğru yürürken bir kısmı da yerlerinde kalmışlar. Örneğin Selçuklunun ilk başkenti olan Ahlat'ta Türk kültürünün bugüne kadar “abideler” halinde kalması dikkat çekicidir. Bunun canlı örneği, bugün Van'ın Ahlat'ta kazasında bulunan ve Anadolu'daki ilk Müslüman Mezarlığı olarak kabul edilmesi gereken şaheser niteliğindeki anıt mezarlardır. Mezar taşlarındaki sanatsal incelik, çağının en üst sınırlarına ulaşmış, halen Elazığ yöresinde iğne oyasıyla yapılan danteller kadar incelik ve marifet isteyen taş danteller bu mezar taşlarını süslemektedir. Bu anıt mezar taşları incelendiğinde, tüm doğanın acımasızlığına ve devletin ihmaline rağmen, korunmuş olmaları Selçuklu Türklerinde sanatsal değerin düzeyini göstermektedir. Ahlat'taki bu Anadolu'daki ilk Türk-Müslüman Mezarlığı , bir anlamda aklın sınırlarını zorlayan bu anıt mezar taşlarındaki sanatsal canlılık ve zarafet, anlam derinliği, İspanya-Granada'da Endülüs Emevileri tarafından kurulan ve bugün hâlâ ziyaret merkezi olan “Elhamra” sarayındaki taş işlemeciliğine eşdeğer kültürel ve sanatsal bir belge olarak korunmaktadır. Bu mezarlık bile Doğu Anadolu'nun ne kadar Türk-Müslüman olduğunu gösterir. Ne acıdır ki bunu bilen ve değerlendiren yeterince ne yetkililer ne de aydın geçinenler olmuştur.
Diğer yandan Eyyübiler döneminde İran'dan, Kuzey Irak'tan Anadolu'ya, özellikle Fırat'ın doğusuna Kürt aşiretlerinin göçünün hızlandığı biliniyor.
Buna ek olarak 15. yy da başlayıp sonra doruğa çıkan ve bir anlamda Sünni Türkmen ile Şii Türkmen'in birbirine kırdırıldığı Osmanlı-Safevi çatışmasında, Anadolu'ya İran'dan Sünni Kürt göçü, Anadolu'dan da İran'a Alevi Türkmen göçü oldu. Bu olay, bölgedeki nüfus hareketlerini inanılmaz derecede etkileyerek sosyolojik demografiyi değiştirdi.
“Kürtleşen” Türkmenler…
Bu demografik değişim sonucu Doğu Anadolu'da asimilasyonlar oldu. Doğu Anadolu'ya göç eden Türkmen boylarının büyük bir kısmı yerleştikleri yayla ve ovalarda “Kürtleştiler”. Bunun en tipik örneklerine bugün bile şahit olmak mümkündür. Örneğin, Urfa yöresinde, Ceylanpınar ve Siverek bölgesine yerleşip de “Kürtleşen” Karakeçili aşiretinin mensupları, Diyarbakır Karacadağ bölgesine yerleşip yine “Kürtleşen” Türkmen boyları gibi yüzlerce örnekler verilebilir.
Dolayısıyla Güneydoğu ve Doğu Anadolu Bölgelerindeki Kürt nüfusu, mikro milliyetçilerin iddia ettiği gibi, antik “Huriler” ve “Mitanniler” in devamı değil, Anadolu'nun İslamlaşması sürecinde Selçuklu ve Osmanlı egemenliğinin bir sonucu oluşmuş demografik nüfus değişimleri sonucudur.
Yüzyıllar süren bu nüfus hareketleri sonucu Türkleşen Kürtlerle, Kürtleşen Türkmenlerin oluşturduğu demografik nüfus hareketliliği sonucu bir karışım oluşmuştur Anadolu'da. Günümüzde de benzer örnekler vardır; örneğin İzmir'de, İstanbul'da artan “Kürt” kökenli vatandaşların zaman içinde bu kentlerin nüfuslarının profilini değiştirmeyeceklerini kimse garanti edemez. Bunlar hareket halinde olan toplumlarda her zaman mümkündür.
“Kürtçü” mikro milliyetçiliğin temel tarih kaynak olarak kabul ettikleri Şerefname'de belirtildiğine göre, Oğuz Han, Hz. Peygamber'e gönderdiği elçinin Kürt asıllı olduğu iddiasıdır. Şerefname'deki bu varsayım her ne kadar “efsane” olarak kabul edilse de verilmek istenen mesaj Türk-Kürt kaynaşmasının ne kadar önemli olduğunu gösteren bir işarettir.
Her ne kadar bugün, emperyalist doyumsuzluğun esiri olmuş etnik milliyetçilerin iddia ettikleri gibi Doğu ve Güneydoğu Anadolu'yu “otantik yurt” onun da “işgal” edildiği iddiaları gündemde tutulmaya çalışılsa da, taraftar bulma şansı azdır. Mikro milliyetçilik halk ve özellikle şartlandırılmış ve yönlendirilmiş “genç” nüfusa cazip gelse de, devamını getirmek kolay değildir. Bunun esası ve astarı olmayıp, masa başında uydurulmuş, kurgulanmış bir varsayımdır.
Mikro milliyetçilikten medet umanlar ve emperyalizmin maşası olmayı kendine meslek edinen teorisyenler tarafından uydurulmuş kuramsal kurgudur. Doğrusunu ve gerçeği öğrenmek için gayret sarf edilmediği için ve gerçekleri öğrenmek zahmetli iş olduğu için, devlet eliyle de eğitim programlarında yer verilmediği için, sosyal hayatta insanlarımıza bu gerçekler anlatılmadığı için maalesef bu durum ortaya çıkmakta, mikro milliyetçiliği besleyen bir efsane olarak itibar görebilmektedir. Bizlerin görevi, doğru olanı, gerçek olanı bulup ortaya koymak ve insanımıza anlatmaktır. Sonradan oluşabilecek zararlar ve tahripler nedeniyle “pişmanlık” bir anlam taşımaz.
Son günlerde, Türkiye üzerine uygulanmak amacıyla, uluslar arası güç aktörleri tarafından hazırlandığı izlenimini veren plan ve projeler siyasi irade eliyle piyasaya sürülmektedir. Batılı emperyaller tarafından Birinci Dünya savaşı sonunda, Anadolu'da Türk milleti yok edilmek üzere iken, özünden çıkan kahramanlar bu “yok etme” plânına İstiklâl savaşıyla “hayır” dedikleri için ve Batılı emperyallere kafa tutulduğu için o yenilgiyi hazmedemediler. Mustafa Kemal'in kurduğu Türkiye Cumhuriyeti Devletini bir türlü içlerine sindiremediler. Bütün dertleri budur. Şimdilerde siyasi irade tarafından ortaya atılıp kendini de çıkmaza soktuğu “açılım”, saçılım”, “kaçınım” komedisinin de bu “hazımsızlığın” sonucu oluşan oyun olduğunu hatırlatmakta yarar vardır.
**
Burada sorgulanacak diğer bir husus da Türk-Kürt birlikteliği, Anadolu'da bu kültürlerin “İslamlaşma” şemsiyesi altında birleşmesi sonucu Kürtlerin aleyhine olmuş mudur? Örneğin Anadolu'da Selçuklu ve Osmanlı hâkimiyeti Kürtleri “geri bıraktırmış” mıdır?
Şayet Anadolu'da bu Türk devletleri egemenliği olmasaydı bugün mikro milliyetçiliği iddia eden ayrılıkçı “Kürtçü” kafalar neyin ve kimin emrinde olurlardı?
İşte sorgulanacak önemli sorulardan biri budur. Gerisi laftır…
25.08.2009
www.r-demir .com
Kaynakça:
1- CL Brownson, Xenephon, Anabasis, Harvard 2001.
2- Urfalı Mateos Vekayinamesi, TTK 1987.
3- Claude Cahen, Osmanlılardan Önce Anadolu, Tarih Vakfı 2000.
5- Rene Grosset, Ermenilerin Tarihi, Aras 2005
6- Steven Ruinciman, Haçlı Seferleri Tarihi, cilt 1, TTK 1986.
7- Osman Turan, Doğu Anadolu Türk Devletleri Tarihi, Ötüken 2004.
8- Işın Demirkent, Urfa Haçlı Kontluğu Tarihi, iki cilt, TTK 1990.
9- Ramazan Demir, Ermeni İsyanı ve Harput Ermenileri, Palme Yayınevi, Ankara, 2009.
Articles connexes:
Qu'est-il arrivé de faire la fête?
Taraf Gazetesi Ankara Temsilcisi İsmet Demirdöğen, 15 Temmuz 2009 tarihinde sudan gerekçelerle savunma istenip kendisi savunma vermeyeceğini belirtince beş dakika sonra faksla görevden alındı.
Gazete yönetimi, aynı gün bu görevin Erdem Gül, kabul etmemesi halinde bürodan başka bir kişi tarafından vekaleten yürütülmesini istedi.
Ankara Büro çalışanları, Demirdöğen'in görevden alınma şekline tepki olarak temsilcinin görevlerini kabul etmeyeceğini gazete yönetimine aşağıdaki yazıyla bildirdi.
***
Taraf Gazetesi Genel Yayın Yönetmeliği'ne
Ankara Temsilcimiz İsmet Demirdöğen, dün itibariyle bu görevinden alınmıştır. Gazete yönetiminin bu tasarrufa elbette hakkı olmakla birlikte, bunun yöntemi büro çalışanları olarak bizi rahatsız etti.
Habercilik anlayışı ile diğer medyadan ayrılma iddiasını bugüne kadar kanıtlayan, bizim de gazeteye bağlanmamızı böylece sağlayan gazetemiz, Ankara Büronun kuruluşunda görev yapan temsilci arkadaşımızı da, medyanın bilindik yöntemleriyle görevden almamalıydı.
Gazete yönetiminin tasarrufuna karışmamakla birlikte, büro çalışanları olarak itiraz hakkımızı kullanıyoruz.
İtirazımız, büro temsilcisinin kim olacağıyla ilgili değil, ilkeseldir. Bu nedenle, tüm çalışanlar olarak kendi alanlarımızla ilgili haber izleme faaliyetlerini sürdürüyoruz. Ancak, gündem adıyla başlıklar geçmiyoruz.
Bunun bir nedeni de görevden alınan arkadaşımızın yerine herhangi birimizin geçici de olsa bu görevi kabul etmemesidir. 16.07.2009
Ankara Büro Çalışanları
***
Bunun üzerine gazete yönetimi, aynı gün Ankara Temsilciliği'ne İstanbul'da görevli Mustafa Cesur'un atandığını yine faksla bildirdi. Ancak Cesur, Ankara'da birkaç saat kaldıktan sonra İstanbul'a geri döndü.
Bu arada gazete kurulduğu günden beri yaşanan, son dönemde daha da ağırlaşan ve bir türlü çözülmeyen sorunlar, gazete yönetimine 21 Temmuz 2009 tarihli şu yazıyla iletildi.
***
Taraf Gazetesi Genel Yayın Müdürlüğü'ne,
Geçen hafta Ankara Temsilcimizin bu görevinden alınması üzerine büro çalışanları olarak tarafınıza bir yazı iletmiştik.
Bu yazıda, yönetimin bu yönde tasarrufa elbette hakkı olmakla birlikte bunun yöntemine çalışanlar olarak itiraz etme hakkımızı kullandığımızı dile getirmiştik.
Taraf'ın yayın çizgisinde farklı olma iddiasına destek vermiş; bunu kanıtlamasının bizi bu gazetede çalışmaya bağlayan ana neden olduğunu dile getirirken, gazetenin içişlerinde de yaygın medyadan ayrılması gerektiğine işaret etmiştik.
Özetlediğimiz bu gerekçeye bağlı olarak da herhangi bir arkadaşımızın temsilcilik başta, yöneticilik görevini üstlenmeyeceğini aktarmış; buna karşın her çalışanın kendi alanıyla ilgili haber üretimine devam edeceğini bildirmiştik. Biz, bugüne kadar buna uygun davrandık, yönetici sıfatıyla gündem toplantılarına katılmamakla birlikte kendi izlediklerimiz dışında istenenleri de haberleştirip tarafınıza ilettik.
Gazete yönetiminin ağırlıkla Erdem Gül üzerinden yaptığı görüşmelerde iletilen mesaj, sorunu konuşarak aşmaktan ziyade 'bunu yapamazsınız, sonuçları iyi olmaz' tonunda oldu. Bu görüşmelerde sizlere, 'bize kötü davranıyorsunuz, temel yakınmamız bu, karşı çıkışımız ilkesel' diyerek kendimizi ifade etmeye çalıştık.
Ancak 'bu yönteme itirazımız var' yazımız üzerine yönetiminizden 'arkadaşlar sorun nedir, konuşalım' tutumu beklerken sanki bu eleştiriyi yaparak suç işlediğimiz kabul edilmiş; hızla ve yine aynı elektronik yöntemle 'Ankara temsilciliğine vekaleten Mustafa Cesur atanmıştır' bildirimiyle bu suç güya cezalandırılmıştır.
Bize göre bu yöntem de yanlıştı, hem yönetim için, hem yeni görevlendirilen arkadaş için, hem de bizler için sorunu çözmeye yaramamış; tersine zorlaştırmıştı.
Oysa biz, 'itirazımız var' derken kimin temsilci olacağıyla öncelikle ilgili değildik. Öncelikle kurulacak iletişimde neden bu noktaya geldiğimize ilişkin görüşlerimizi aktarıp diğer medyada olmayan daha paylaşımcı, daha demokratik ilişki kurulması gerektiğini aktarabiliriz umudunda idik. Henüz bu olmuş değil.
Bu yüzden ilk tutumumuzu korumakla birlikte neden bu aşamaya gelmiştik; 'itirazımız var' derken neleri kastetmiştik; son yaşanan temsilci sorunuyla patlayan birikim nelerden oluşmuştu kimi örnekler vermek isteriz.
Evet. Taraf gibi bir gazeteye kamuoyunun olduğu gibi biz gazetecilerin de gereksinimi vardı.
Evet. Taraf, temel olarak kurulu düzene itiraz için vardı; bu misyona uygun davranmayı sürdürüyor.
Evet. Taraf, herkes için evrensel hukuk talep ediyor; hukuku zorlayanlara cesaretle karşı çıkıyor.
Evet. Taraf, güçlü olanın değil zayıf olanın, iktidarın değil ağırlıkla yönetilenlerin sesi olmayı önemsiyor.
Evet. Taraf'ta çalışmak bir ayrıcalık. Zor ama vicdan rahatlatıyor.
Evet. Taraf diğer gazetelerden önde olmayı, ama özellikle daha dikkatli, daha özverili, daha cesaretli olmayı önemsiyor.
Evet. Taraf, herkes için adalet talep ediyor.
Evet. Taraf, karşı çıkmanın, eleştirinin en tabii hak olduğunu biliyor ve bildiriyor.
Evet. Taraf, bizler için bir ekmek kapısı. Hepimizin tek tek bir işte çalışmaya ihtiyacı var.
Ama ne yazık ki Taraf, arzuladığı dünyaya ve medyaya ilişkin taleplerinin pek çoğunu çalışanlarından esirgiyor.
Çünkü Taraf, diğer medyanın çoğu kez faşizan motifler de içeren yönetim anlayışından ayrılmak için bir fark, çaba ortaya koymuyor.
Çünkü Taraf, 'gazetemizde kurulu düzen budur, böyle yönetileceksiniz' dayatması içinde.
Çünkü Taraf yönetimi, kendi dışındaki gazete emekçilerine hiçlik duygusu yaşatmak istiyor.
Çünkü Taraf yönetimi, çalışanlarını kimi zaman da 'Ankara Büro' tanımıyla toptan aşağılayabiliyor.
Çünkü Taraf yönetimi, geç ve eksik (Ankara çalışanları için daha geç ve daha eksik) ödenen ücretlerini yüksek sesle talep dahi etmeyi beceremeyen çalışanlarına 'buna şükredilmesi gerektiğini' hissettiriyor.
Çünkü Taraf yönetimi-sahipliği, bu konuda zamanında açıklama yapmasının öncelikle hukuk devletlerindeki çağdaş işçi-işveren ilişkisinin gereği olduğunu bilmek istemiyor.
Çünkü Taraf yöneticileri, sanki çalışanlarına hakaret de edilebileceğini düşünüyor.
Çünkü Taraf, çalışanların vergi iadelerini ödemeyip kendisinde tutma hakkı bile görebiliyor.
Çünkü Taraf, savunduğu AB standardında çalışma yaşamı değil sanki köle düzeni istiyor.
Çünkü Taraf, İstanbul'daki çalışanlarına aylık 130 TL yemek ücreti ödediği halde, bunu Ankara Bürosu çalışanlarından 15 ay esirgeme hakkını kendinde görüyor. Bunun yalnızca hukuki değil, ahlaki bir zorunluluk olduğunu unutup kendisinin en çok kızdığı 'ayrımcılık' için açıklama yapma gereği dahi duymuyor.
Çünkü Taraf, çalışanlarını 20 ay önceki çoğu düşük ve kendi içinde çok adaletsiz ücretlerle çalıştırmayı sürdürebiliyor. Değil 6 ay, hiç değilse 1 yıl dolduğunda yeni ücret belirlemek gerektiğini düşünmüyor.
Çünkü Taraf, diğer medya yöneticileri gibi çalışanlarını sert çıkarak, işsiz bırakmak tehdidiyle haber üretiminin nitel ve nicel olarak artırılabileceği yanılgısından kurtulmak istemiyor. Çünkü Taraf, yayın çizgisinde korku egemenliğine karşı çıkarken çalışanlarıyla korku üzerine iletişimde fayda görüyor.
Tüm bunları, daha fazlasını da bugüne kadar tartışmak mümkündü. Ama olmadı. Bu gecikmede biz de kabahatliyiz. Çünkü bunları konuşacak bir kanal açık değildi. Ancak bizim buna çok önceden yüksek sesle itiraz etmemiz gerekirdi.
Hülasa bu gazeteyi seviyorduk, seviyoruz. Evet, bu gazeteye diğer gazetelere kıyasla ihtiyaç daha fazla. Bu daha fazla fedakarlık gerektirir. Evet, bu dönemde işsiz kalmak pek de sevimli değil, aksine yıkıcı.
Biz, üretime daha fazla katılmak kaygısıyla da hareket ettik. Çünkü evet, biz en cevval, en hızlı, en büyük gazeteciler değiliz. Zaten olmak gerektiğini de düşünmüyoruz. Ama kendimize kefiliz. Biz daha iyi iletişimi hak eden; haklarını bilen düzgün gazetecileriz.
Son söz; yukarıda 'çünkü' diye başlayan ve artırılabilecek konularda iyileştirme olmasını istiyoruz.
Gazetecinin karşı çıkan insan olmak zorunda olduğuna inanıyoruz. Tıpkı Taraf gibi. Ve bize göre Ankara büroda yüksek sesle konuşmak isteyen ve 'itirazımız var' diyen çalışanların olması, gazete sahipliği ve siz yöneticiler için de bir kazançtır.
***
Bu iki yazıya rağmen geçen sürede gazete yönetiminden ne sözlü ne yazılı bir yanıt alınabildi. Yazılar yok sayılarak ilişki sürdürülmek istendi. Ankara Bürosu'nun gündem geçmeme-toplantıya katılmama ancak haber üretimine devam yönündeki tutumu, tehditle bitirilmek istendi.
Bu amaçla 31 Temmuz Cuma günü Ahmet Altan, diafonla Ankara'ya bağlanıp tehditkar üslubuyla büroda kim varsa hazır ola geçmesini ve kendi gündemini sunmasını istedi.
Altan'ın protestoyu yok sayan, iletişimi reddeden tavrı üzerine Ankara Büro adına Adnan Keskin, Ahmet Altan'ın 'hadi anlatın, ne haber var' tutumuna karşı çıkmış; devamında kendisiyle yaklaşık yarım saat tartışmıştır. Soner Arıkanoğlu'nun zaman zaman katıldığı ve her iki büronun da dinlediği tartışmada, önceki talepkar yazılar hatırlatılmış; bunlarla ilgili gelişme olmadığında aynı tutumun sürdürüleceği kararlılığını yinelenmiştir.
Ahmet Altan'ın bu tartışmadaki genel tutumu yine tehditkar, çalışanları yok sayan tarzda olmuş; “Ben böyle gördüm. Gazetecilik ayrı iş, hak ve alacaklar ayrı iştir. Para yoksa da çalışmak durumundasınız. Beğenmeyen gider” çıkışı, bu tarzını kuvvetlendirmiştir. Ankara Büro çalışanları ise, hak ve alacaklar için gazete yönetimine ihtarname çekeceğini bildirmiştir.
Tartışma sürerken Ahmet Altan'ın tutumuna tepki olarak Nazmi Belge ile Songül Çiçek gazete ile yollarını ayırmışlardır.
Nitekim Ankara Büro'da çalışan yedi kişi, birikmiş hak ve alacaklarının (maaş ve maaş farkları, ödenmemiş yemek paraları, fazla mesai, vergi iadeleri) ödenmesi için gazete yönetimine aynı gün ayrı ayrı ihtarname gönderdi.
Ahmet Altan, 1 Ağustos Cumartesi günü, Ankara Büro'da görevli dört muhabirden (Adnan Keskin, Erdem Gül, Ezgi Akın ve Coşkun İncekara) toplantıya katılmadıkları gerekçesiyle yazılı savunma istedi. Altan'ın yazılı savunma talebi, izleyen günlerde de sürdü. Altan, 3 ve 4 Ağustos tarihlerinde yine dört muhabirden aynı gerekçeyle yazılı savunma istedi. Ancak toplantılara katılmadıkları halde Soner Arıkanoğlu ve Aylan Uncu'yu bu sürecin dışında tuttu. Arıkanoğlu ve Uncu'dan hiç yazılı savunma istemedi. Fakat Altan'ın savunma talepleri, bu iki ismin de imzasıyla yanıtlandı.
Taleplerine olumlu yanıt alamayan Ankara Büro çalışanları, 7 Ağustos'ta haber üretimi durdurma kararı alarak bu kararlarını gazete yönetimine bildirdi. Ahmet Altan aynı gün Ankara büroya faks mesajı çekerek, bürodaki herkesin işine son verdi. Ahmet Altan imzalı faks mesajı şöyle:
***
Ankara Büro'ya
Gördüğüm kadarıyla iş kanunlarını gazetecilikten daha iyi biliyorsunuz.
Artık haber yazmayacağınızı bildirmişsiniz, ama istifa etmemişsiniz. Çok haysiyetli bir davranış gibi gördüğümü söyleyemem ama elbette herkesin ölçüleri farklıdır.
Sanırım parası olmayan bir gazeteden biraz tazminat almak için yapıyorsunuz bunu.
Umarım her yandan aşağılıkça ve kalleşçe kuşatılmış; beş parasız bırakılmış bir gazeteden tazminat koparmak için verdiğiniz bu 'şanlı mücadeleyi' çocuklarınıza övünerek anlatabilirsiniz.
Biraz para bulur bulmaz o çok istediğiniz 'çıkış' kağıtlarınızı gönderip özlemle beklediğinizi anladığım tazminatlarınızın ödenmesi için elimden geleni yapacağım.
Şimdi evinize gidin.
Burada binbir meşakkatle boğuşan meslektaşlarınızla aynı yerde bulunmanız, çalışan arkadaşlarınıza karşı haksızlık olacak çünkü.
***
Ankara Büro çalışanlarının Ahmet Altan'a yanıtı ise şöyle oldu:
İstanbul Büro'ya, Ahmet Altan'a,
'Şimdi Evinize gidin' tavsiyesini içeren yazınızı cümle cümle yanıtlıyoruz.
1-'Gördüğüm kadarıyla İş kanunlarını gazetecilikten daha iyi biliyorsunuz' demişsiniz.
* İş kanunlarını bildiğimizi görmeniz iyi. Bu ayıp değil, kendileri de bir işçi olan gazeteciler için gerekli. Ancak bunu gazetecilikten daha iyi bildiğimizi söyleyerek bizi aşağılama hakkını nerden alıyorsunuz. İşveren olmak, başyazar olmak size bu hakkı veriyor mu?
* Bizim size itirazımız tam da bu değil miydi? İlk yazılarımızda, sizinle sözlü tartışmamızda 'bizi aşağılamaktan, değersiz hissettirmeye çalışmaktan vazgeçin' demedik mi ? Siz de 'siz değerlisiniz, iyi gazetecilersiniz ' yanıtını vermediniz mi ? Ayrıca biz size 'en cevval gazeteciler biz değiliz. Buna gerek de yok. Ancak biz düzgün insanlarız-gazetecileriz' demedik mi? Bu size yetmiyor mu?
* Taraf'ın bir ihtiyaç olduğunu, mevcutlarından daha iyi ve yaşaması gereken gazete olduğunu, bizim burada olma nedenimizin de bu olduğunu yazmadık mı?
* İş hukuku kadar gazetecilik bilmemekle aşağılamak istediğiniz bu bürodan seçili dört-beş kişinin, sizin büronuzdan seçeceğiniz dört- beş kişiyle birlikte temel gazetecilik, gazetecilik etiği vb. konularda tarafsız bir heyetçe sınava alınmasına var mısınız?
* Taraf iyi etkili cesur bir gazete evet, ama bu 'gazeteciliği biz, özellikle de biz icat ettik' egosunu haklı çıkarır mı? Taraf yokken de iyi haber yapan düzgün gazeteciler olduğunu hatırlatmak için ne yapmamız gerekiyor? Muhtemelen bizden daha başarılı bulduğunuz gazetecilerin bazıları daha topa bop derken tam da sizin önemsediğiniz türden haber yapmış gazeteciler olduğu aklınıza gelir mi?
2- 'Artık haber geçmeyeceğinizi bildirmişsiniz. Ama istifa etmemişsiniz..Çok haysiyetli bir davranış gibi gördüğümü söyleyemem ama elbet herkesin ölçüsü farklıdır” demişsiniz.
* Size yazdığımız yazılarda ve sözlü tartışmamızda bizi aşağılamayın demedik mi?
* İstifa etmeyip, 'bize insan gibi davranmak, emeğimizin karşılığını vermek zorundasınız' demek neden haysiyetsizlik?
* Yoksa bize, ücretini alamayan üstüne aşağılanan işçiler itiraz edemez, direnemez, talep edemez. İstifa etmek zorundadır mı demek istiyorsunuz?
* O zaman niye Sosyalizm diye bir şey vardı. Niye işçi hareketi işçi dayanışması vardı. Niye 1 Mayıs var. Niye sendikalar var. Niye direniş grev hakkı var? Yani size göre, işverene şimdi Ahmet Altan'a 'istifa etmiyorum hakkımı istiyorum' diyen bütün işçiler çalışanlar haysiyetsiz insanlar mıydı? İşçi mücadele tarihinde 'Ahmet Altan'ın gazetesinde işçilik yapamazsınız, kölesiniz' diye bir kayıt vardı da biz mi atladık?
* Komşumuz Yunanistan'da hakları için neredeyse ayda bir grev yapan bütün gazeteciler haysiyetsiz mi?
* Yoksa 'Ya sev ya terket' diyen faşistler gibi 'ya gazeteyi beğenirsin, ya çeker gidersin' demek ki haysiyetli davranış. Peki gazeteciliğini bile beş paralık gördüğün bu insanları sen neden işten atmadın? Bu mu haysiyet? Param yok, ya çalışın ya gidin demek ne zamandan beri haysiyet?
* O zaman tüm patronlar ve devlet işvereni memurlara-işçilere haysiyetsiz damgası vurabilir mi? 'Ücret artışı talep etmeyin, sendika kurmayın gösteri yapmayın, iş bırakmayın, işvereninizi protesto etmeyin' talimatına uymayan her işçiyi-memuru sizin gibi 'hadi evinize gidin-çıkış kağıtlarınız arkadan gelecek' diye yönetme hakkına sahip miydi?
* O zaman Kürtlere, Alevilere yönelik derin Ergenekoncu devletin 'bu ülkenin sahibi biziz. Ya bizim dediğimiz olacak, ya da bizim dediğimiz' söylemleri dahi haklı olabilir mi? Çünkü tartışmamızda siz bize 'ben böyle gördüm. Beğenen kalır beğenmeyen gider' demiştiniz 'Biz de hayır üçüncü yol var. İtiraz etmek ve talep etmektir. Bunu yapıyoruz' dememiş miydik?
* Çok daha önemlisi, 'paramız yok' dediğiniz gün, matbaa şirketi kurulması, onun için arsa avına çıkılması sorulduğunda 'onu kredi ile alıyoruz' demek ne kadar haysiyetli bir davranış. Bu haysiyeti, onlarca çalışanın yol-yemek parasını vermek için kullanmayışınız çok mu onurlu bir tercih?
* Gazetenin Ankara Bürosu'nda çalışanların isimlerini dahi zikretmeden, 'evinize gidin' deyip toptan işten atmak, ama atıyorum bile diyememek haysiyet açısından ölçülebilir mi acaba?
3- 'Sanırım parası olmayan bir gazeteden biraz tazminat almak için yapıyorsunuz bunu' diyorsunuz.
* İş hukukunu keşke hukukçularından alınacak yardımla biraz çalışsa idiniz. Bize üç ayrı savunma yazısı yazarken, iş hukuku silahını kullanmasaydınız?
* Çünkü bunu yapsaydınız, bu itirazı 'biraz tazminat' almak için yapmadığımızı anlardınız.
* Zira üç haftadır bu eziyeti çekmez 10 ay bir yıl önce, maaşımızı zamanında ve tam yatırmadığınızda iş akdimizi fesheder ve 'biraz tazminatı' yine alırdık. Bugün de istifa eder ve yine alırız.
* Ama tüm direnişiniz, bizi yok saymanız 'biraz tazminat' içinse birçok arkadaş olarak bu parayı bize verdiğinizde, kendimize alıkoymayıp gazeteye bağış, Kumkapı'da rakı içmek dahil harcamaya varız. Söz.
* Ama bileceksiniz ki siz Ahmet Altan olarak iyi bir yazar olsanız da işveren veya işveren temsilcisisiniz ve biz de işçiyiz. 'biraz tazminat' için dahi talep hakkımız var? Yoksa yok mu?
* Ama onu yapmadık, yapmayacağımızı uzun uzun anlattık. Ama siz bizi okumadınız ve dinlemediniz ya da öyle davranıyorsunuz ya biz ona yandık.
* Ama bunu okurken not alın, sizden taleplerimiz arasında akçalı konular sadece bir bölümü oluşturuyordu. Ama velev ki sadece hak-alacaklarımız olsun. 'biraz tazminat' bu kalemler içinde en küçük ve heba edilebilir kalemdir. Size asıl diğer kalemleri (ücret vb haklarda gecikmenin günlük yüzde 5 faiz gerektirdiğini- (yıllık yüzde 1800) söyler isek matematik uyarı yerine geçer.
* Dahasını sayalım mı? 2 yıldır bizleri aynı ücretle çalıştırma hakkını nasıl buldunuz. Biz 6 ayda bir sembolik de olsa zam alan devlet memurlarından daha mı haysiyetsiz insanlarız? Neden bize bir yılın sonunda 1 kuruş zam yapmak zorunda hissetmediniz.
*Acaba 'Mecbursunuz böyle çalışırsınınız. Bu ücreti dahi hak etmediniz. Nerede ücret artışı. Hem buna layık olmadığınız gibi, 'dua edin' bu gazetede çalıştığınıza demiş olmayasınız. Bunun için iş hukuku bilmeye değil ama vicdana sahip olmanız daha insani olmaz mıydı?
4- “Umarım, her yandan aşağılıkça ve kalleşçe kuşatılmış, beş parasız bırakılmış bir gazeteden tazminat koparmak için verdiğimiz bu 'şanlı mücadeleyi' çocuklarınıza övünerek anlatabilirsiniz?
* 'Aşağılıkça ve kalleşçe kuşatılmış gazete' gazete tanımı doğrudur. Ama bu o gazetenin çalışanlarına 'sizler aşağılık insanlarsınız' duygusunu yaşatma hakkını mı veriyor? Her kuşatılmış, gerçekliğini test edemediğimiz her ticari sıkıntıda olan şirkette neden kabak hep aşağıdakilerin başına patlıyor. IMF'ye borcumuz var' diyen hükümetlerin işçi-memurlara para vermeme tutumu, 'bölünme-şeriat tehlikesi var' diyerek tüm hak ve özgürlükleri gasp etme hakkını kendinde görenler de haklı mı?
* Diyelim, bu kuşatmaya beraber direnmemiz gerekiyor? O zaman madem parasız yapılacak bu iş, yol parasız kimi zaman icralık aç gazeteciler gazete yönetiminde neden yok. Neden siz patronsunuz, neden biz işçi. Madem bir siyasi dergi gibi çalışacağız. O zaman 'gelin gazeteyi beraber yapalım' demek çözüm olabilir miydi? Neden biz işverenle empati kurmak zorundayız da gazetenin sahipleri işçisiyle empati kurmuyor?
* Tazminat koparmak sözünü reddettik. Bu hakkımızdı, halen öyle.
* sizin deyiminizle –ki artık bize göre de öyle- Şanlı mücadelemizi' tazminat koparmak için yapmadık, velev ki öyle olsun. Siz de şanlı bir şey yapıp 'attım sizi. Direnişinizi kırdım' deseydiniz. Niye yapmadınız. Niye yapamadınız?
* Evet bunu çocuklarımıza (var olanlar için) ve yakınlarımıza arkadaşlarımıza övünerek anlatabileceğiz? Onlara diyeceğiz ki Taraf'ın o çok cesur haberlerine biz de çekinmeden imza attık, çorbada bizim de tuzumuz oldu? Ama biz köle olmadık. Taraf, kurulu düzene karşı çıkıyordu, egemen medyaya benzemek istemiyordu, ama bizi tıpkı onlar gibi böcek gibi görüyordu. Bunu yapmayın etmeyin dedik. Ama dinletemedik. Mevcutlarına kıyasla görece iyi bir gazetede çalışmak, işverenin Ahmet Altan'ın bize tanıdığı bir lütuf değildi. Lütuf olmadığı için de biz eleştiririz, biz reddedebiliriz, biz işsiz kalmak pahasına sözümüzü söyler gideriz dedik.
* Defalarca gönderilen 'o büroyu kapatırım-atarım' tehdidi yaparken 'gelin konuşalım' deme ihtiyacı duymayan insandan korkmayız, işsiz kalmaktan korksak da tercih ederiz.
* Çocuklarımıza daha önce de dedik, sonra da diyeceğiz “Her şey iş-para değildir. Bazen reddet. Ama hiç kendini köleliliğe mecbur hissetme. Dünyanın en iyi gazetesi gazetecisi de olsa ona 'hayır buna hakkın yok' diyebil”
5- 'Biraz para bulur bulmaz o çok istediğiniz “çıkış' kağıtlarını gönderip, özlemle beklediğinizi anladığım tazminatlarınızın ödenmesi için elimden geleni yapacağım” diyorsunuz.
* İsabetli olur. Ama lütfen, 'biraz' değil 'tümünü' bulun ve bu 'çıkış kağıtlarını' derhal gönderin. Bizi 'istifa etmeyerek 'haysiyetsiz' davranmakla itham ettiniz. Biz tersini düşündük ve halen öyleyiz. Ama Lütfen bunu derhal siz yapın –çıkış kağıtlarımızı- acele gönderin ve haysiyet sizde kalsın.
* Yine iş hukuku diyeceğiz, ama siz 'ankara büro'ya evinize gidin' dediniz. Ama tek tek bize 'sizi işten atttım' yazısı gönderin ki işten atıldığımızı işsizlik sigortası için gideceğimiz İŞKUR'a kanıtlayabilelim. Bu yasal-ahlaki gereklilik dışında bize son kıyağınız olsun.
* Yoksa, hukuken işten atılmamış kötü gazeteciler olarak zorda kalacağız. İşten atılmamış hissiyle işe gelip gidebiliriz. Bu da sizi üzer.
6 – 'Şimdi evinize gidin” . Burada binbir meşakketle boğuşan meslektaşlarınızla aynı yerde bulunmanız, çalışan arkadaşlarınıza haksızlık olacak çünkü” dediniz.
* Gidiyoruz. Ancak bir üst maddedeki (5) talebimizi dikkate almanızı talep de ediyoruz.
* Gidiyoruz. Ama biz size 'Seviyorduk be. Gitmek de istemiyoruz' demiştik. Ama anlatamadık demek ki.
* Gidiyoruz, ama çıkış kağıtlarımız gelene kadar büroya dikkat kesileceğiz.
* Gidiyoruz. Ama giderken söylediklerimiz 'binbir meşakketle çalışan arkadaşlarımıza' haksızlık değildi. Bu sözlerimiz onlar adına da söylenmişti.
Hülasa gidiyoruz. Hoşçakalın.
Sizin şüphenizin aksine çocuklarımız ve diğer tüm yakınlarımız da bizi 'iyi yaptınız' diye karşılayacak 'onurlu davrandınız' diye kucaklayacak. Bize yeter. 'biraz tazminat' olmasın da derler. Belki de.
Hoşçakalın Gözüm.
****
Ankara Büro'da çalışan altı kişi (Adnan Keskin, Erdem Gül, Aylan Uncu, Soner Arıkanoğlu, Ezgi Akın, Dilek Karaaslan) 10 Ağustos Pazartesi günü gazete yönetimine ikinci bir ihtar çekerek iş akitlerinin feshedilip edilmediğinin bir gün içinde açıkça kendilerine bildirmesini, aksi halde iş akitlerinin işverence zımnen feshedildiğini kabul edeceklerini bildirmişlerdir.
Ancak işveren bu ihtara da yanıt vermemiş, dolayısıyla bu çalışanlarla iş ilişkisini sona erdirdiğini kabul etmiştir.
Bunun üzerine de bu çalışanlar, bu hukuki sonuç nedeniyle işyerinden eşyalarını toplayarak evlerine dönmüş, bir daha işbaşı yapmamışlardır.
Bu arada görevden alınan İsmet Demirdöğen de haklı fesih yoluna giderek gazeteyle yolunu ayırmıştır.
