स्कूलों और नए प्रतिमान आवश्यकताएँ में खोलने के दौरान समस्याओं
30 सितंबर, 2009 के द्वारा व्यवस्थापक
श्रेणी अतिथि राइटर्स , प्रो. डॉ. इब्राहीम ÞÝRKETLER GURUBU ORTAS
प्रो. डॉ. इब्राहिम दोपहर, Cukurova विश्वविद्यालय,
प्राथमिक और माध्यमिक स्कूलों को फिर से खोला गया. 15 लाख छात्रों के बारे में 600 हजार शिक्षकों को शैक्षिक वर्ष शुरू किया. हमारी आबादी कुल आबादी और 18 यूरोपीय देशों से छात्रों की संख्या के बारे में 72 मिलियन से अधिक है.
कुछ inversely जनसंख्या सुविधाओं की दर के लिए आनुपातिक. अपर्याप्त भौतिक बुनियादी ढांचे अकेले कि दोहरी शिक्षा के क्षेत्र में भी पता चलता है. संवर्द्धन कभी कभी, अधूरा है, कभी कभी अप्रचलित. हालांकि जाहिरा तौर पर एक कंप्यूटर, कंप्यूटर के दूरदराज के छात्रों की तुलना में आधे से अधिक कोने में यह भी कहा कि बिना कोर्स को देखने. 
तुर्की की आबादी का एक महत्वपूर्ण गुणवत्ता की शिक्षा के रूप में युवा लोगों को एक समाज के भविष्य के साथ पकड़ने के लिए के लिए बहुत महत्वपूर्ण है, हिस्सा है. दुखी प्राथमिक. हालांकि अभी भी शिक्षा योग्यता का एक वांछित स्तर पर 8 साल kazandırılamamıştır जारी है. एसबीएस परीक्षा और एक पूर्ण tradeji हो रहा है, 30-40 हजार प्रत्येक वर्ष के छात्रों शून्य हैं.
हम दुनिया प्रकार के उच्च विद्यालय के एक अज्ञात संख्या की तरह है. जिस उद्देश्य के लिए अज्ञात है क्या है. व्यावसायिक स्कूलों मध्यवर्ती कर्मचारियों की व्यावहारिक प्रजनन पूरी तरह से निर्देशित लागू करना चाहिए काम करने के लिए विश्वविद्यालय प्रवेश परीक्षा में प्रवेश करेंगे. शिक्षा के उद्देश्य के लिए रहने की खुशी, सोच पद्धति और पाठ्यक्रम की विविधता का विश्लेषण करने के लिए जगह के आसपास क्या हो रहा है, या अगर वहाँ कुछ भी था विश्वविद्यालय के लिए तैयार करने की क्षमता विकसित दे रहा है. कला, संगीत, हस्तशिल्प, कागज पर शारीरिक शिक्षा पाठ्यक्रम, लेकिन छात्रों के लिए एक घर का काम हो सकता है परीक्षा प्रश्न आने के लिए माना जाता है.
शिक्षक हमारी शिक्षा प्रणाली में अब एक गैर शिक्षा के साथ अस्थायी संरचना से कोई शिक्षण की कमी के रूप में देश में जगह लेता है शायद तुर्की की केवल देश है. जबकि बेरोजगार शिक्षकों कॉलेज की हजारों की दसियों पर जाकर एक हाथ पर, शिक्षकों केवल इस्तांबुल, जहां 30 हजार लोगों को, 100 हजार प्राथमिक विद्यालय के शिक्षकों की जरूरत है की जरूरत है वहाँ एक विरोधाभास है.
जब हम हमारे सामान्य शिक्षा पर देखो, छात्र क्यों विश्वविद्यालय वांछित गुणवत्ता पर अनायास उठता है के सवाल का जवाब नहीं. बहुत कॉलेज शिक्षण प्राथमिक और माध्यमिक शिक्षा के सदस्यों के रूप में हमें करने के लिए प्रासंगिक है, क्योंकि यह अपने विश्वविद्यालय से माध्यमिक शिक्षा के छात्रों को पूरा करने के लिए एक अच्छा तरीका है वास्तव में एक गंभीर समस्या बन गया है. वर्ष से वर्ष के लिए, और कॉलेज के छात्रों के आगमन के साथ गिरावट में कमजोर वर्गों के कामकाज की गुणवत्ता कहना है.
दूसरी ओर विश्वविद्यालय के छात्रों के हजारों समझता है, कि इस वर्ष समाधान का चयन नहीं किया, स्नातक कार्यक्रमों के कुछ.
शिक्षा की खराब गुणवत्ता
शिक्षा की गुणवत्ता की कमी नहीं रह सबसे सक्षम मुंह द्वारा बोली जाती है. समझ पढ़ने के लाखों विदेशी भाषा कौशल जीता, zenginleşemeyen सांस्कृतिक संरचना, अमूर्त विचार में विकसित गणित से अनजान था, विश्लेषण, संश्लेषण की दर कम कर रहे हैं, छात्रों के समग्र जन सोचने की क्षमता विकसित नहीं है के साथ सामना कर रहे हैं. दुर्भाग्य से, हाल के वर्षों में, पर्याप्त पुनर्निर्माण उनके शैक्षिक जल्दी रिपब्लिकन पतला, संघ प्रकार की संख्या की अनिश्चित छात्रों के गैर शैक्षिक आवश्यकताओं में उल्लिखित लक्ष्यों को उच्च विद्यालय बना है. इन्फ्रास्ट्रक्चर और योग्य शिक्षकों के प्रशिक्षण असंतुलित interregional असंतुलन असभ्य हो गया है. क्या यह माध्यमिक विद्यालयों में पदों पाता है की पहली और सबसे अच्छा अवसर बन गया है एक प्रशिक्षण भत्ता. परिवारों में वे थे उन्मुख संस्थानों की आय की स्थिति के अनुसार निजी प्राथमिक और माध्यमिक थे. Anatolian हाई स्कूल और विज्ञान और कॉलेज के छात्रों के एक बहुत ही सीमित संख्या के राज्य के बाहर उच्च विद्यालयों में अब लगभग kazandırabilmektedirler है.
हमारे बहुत कम की सफलता
किसी भी अधिकृत yetiği Bilimcimin के लिए सतत शिक्षा के पिछले 30 वर्षों में अगर वांछित है, और इस जगह के महत्व पर जोर दिया. हालांकि, प्रत्येक वर्ष में एसबीएस और ओ.एस.एस. परीक्षा से प्रभाव के साथ OKs, परिणाम हर वर्ष, आंकड़े पिछले वर्ष के समान है. विश्वविद्यालय प्रवेश परीक्षा वर्ष 2009 तक 30 हजार लोगों और 700 हजार लोगों के रूप में कम के रूप में स्कोर की गणना के परिणाम प्रकाशित कभी नहीं है एक विज्ञान के सवाल का जवाब नहीं है. जबकि ओ.एस.एस. परीक्षा परिणाम का एक बड़ा ढेर में एक छोटे से समूह में बहुत अच्छे अंक से पता चलता है (हजारों की सैकड़ों) है कि विश्वविद्यालय स्तर, को पढ़ने में सक्षम है.
एसबीएस टेस्ट स्कोर और हमारे देश की शिक्षा विविधता है कि क्षेत्रों के बीच आय वितरण से पता चलता है. तुर्की में पीसा 2003 और 2006 के परिणामों के अनुसार, 57 देशों में गणित, विज्ञान, और पढ़ने के कौशल की शर्तों क्रमशः 45, 47 में ओईसीडी देशों के बीच सबसे कम और स्थान पर रहीं 39 क्रमबद्ध हैं. पीसा परीक्षण के परिणाम के परिणाम के साथ ओ.एस.एस. असली इतना उल्लेखनीय मामले में शिक्षा के स्तर के बीच संबंध प्रदर्शित करता है. तुर्की के अलावा अन्य अंतरराष्ट्रीय छात्रों के पढ़ने के कौशल के मूल्यांकन परीक्षणों में शामिल होने के लिए और दिखाने के लिए कि विज्ञान और गणित डाला करने में विफल रहा है. अंतरराष्ट्रीय स्तर पर, "औपचारिक शिक्षा के मूल्यांकन के और DEĞERLENDRİME" अनुसंधान तुर्की में CITO प्राथमिक स्कूल का आयोजन, नए छात्रों के 59% है सुन नहीं समझने के नहीं है फर्म के अनुसार काम करता है, दूसरी graders के लिए सुनने के, 24% अभी भी नहीं समझने के करते है, 31% पढ़ने नहीं समझने के नहीं है. साथ में, छात्रों के 46% गणित में विफल रहा है. पब्लिक स्कूलों और निजी स्कूलों के बीच एक ही संगठन द्वारा अनुसंधान के अनुसार
शिक्षा Sitemimiz Ezberci
दुर्भाग्य से, आवश्यक सावधानियों नहीं ले रहे हैं. समाज जहां सार्वजनिक जनमत सर्वेक्षणों, शिक्षा की राष्ट्रीय शिक्षा स्कूलों अनुरोध हद तक नहीं है, लेकिन बजाय वे निजी स्कूलों में छात्रों को भर्ती करना चाहते हैं संभावना की सीमा में रोते शिक्षा प्रणाली. निजी स्कूलों को भी परीक्षा में सफलता पर ध्यान केंद्रित किया है, छात्रों को पर्याप्त geliştirememektedir. प्रशिक्षण में या पहले से ही याद रखना खोजने के छात्रों के बहुमत. का एक परिणाम के रूप में यह स्वाभाविक रूप से राष्ट्रीय और अंतरराष्ट्रीय परीक्षा के परिणाम में परिलक्षित हैं.
शिक्षा और शिक्षकों की प्रेरणा बहुत कम है.
कम शिक्षक कम की मांग की और वेतन रहने की स्थिति का नुकसान. आजीविका की कमी, विशेष रूप से एक गंभीर समस्या की समस्या के साथ शुरू पुस्तकों और समाचार पत्रों को पढ़ने के लिए शिक्षकों और प्रशिक्षकों की गुणवत्ता और व्यक्तिगत अधिकार के मामले में समस्याग्रस्त है. शिक्षक 30% अतिरिक्त या दूसरी नौकरी के कारण इसे विकसित करने के लिए शिक्षक की अनुमति नहीं है.
शिक्षकों के वेतन में सुधार और शिक्षा संकाय, छात्रों और शिक्षकों के चार वर्षों में वृद्धि हुई ब्याज की वजह से हाल के वर्षों में नौकरी खोजने के अधिक सफल से ओ.एस.एस. परीक्षा परिणाम होना पसंद करते हैं. शिक्षक के उम्मीदवारों के जो कार्य बुनियादी सुविधाओं के लिए सौंपा शिक्षकों की समाप्ति के कारण हाल के वर्षों में स्नातक की उपाधि प्राप्त की फिर से मूल्यांकन KPSS अच्छा है, लेकिन राष्ट्रीय शिक्षा के प्रबंधकों को शैक्षणिक ज्ञान के दुर्भाग्य आलोचना की है कि शिक्षकों को बेहतर कर रहे हैं. इस स्थिति की जरूरत नजरअंदाज नहीं किया जा सकता है. उल्टा, हालांकि, तुर्की समग्र समस्या के मामले में योग्यता का मुद्दा है. यदि आप फिर शिक्षक प्रशिक्षण के रूप में अतीत, और स्वतंत्र संस्थाओं में संबोधित किया जाना चाहिए किया जाना चाहिए एक व्यावसायिक स्कूल में एक शिक्षक के रूप में स्कूलों में फिर से खोलने.
छात्र जनरल संस्कृति बहुत कम स्तर
बच्चों की अक्सर आलोचना का किसी भी क्षेत्र में किया जा रहा है विश्व दृष्टि विकसित. बहुत ठीक से सामान्य संस्कृति के कम स्तर से परे छात्रों के विश्वविद्यालय परीक्षा के परिणाम अक्सर शिक्षकों द्वारा आलोचना की है. विदेशी भाषा के ज्ञान की कमी के अलावा लेखन और भाषा विकार में सबसे अधिक पाये जाते हैं. गहन पाठ्यक्रम काम करते हैं, 'छात्रों को परीक्षा की चिंता और कला सौंदर्यशास्त्र के छात्र के लिए अपने सभी समय dershanecilik और नहीं करने के लिए ही जाना जाता है समय विकसित. उच्च विद्यालय के स्नातक एक छात्र देश के इतिहास और भूगोल, कम से कम bilebilmeli पर कम से कम 18 साल. एक विदेशी भाषा में समझा जाना चाहिए. भविष्य के लिए अपनी खुद की सड़क के नक्शे पर बहुत कम से कम खरोंच के स्तर पर होना चाहिए. ज्ञान की एक यात्रा के स्तर के रूप में जीवन के सभ्य उपायों के भीतर किसी भी विषय पर चर्चा करने में सक्षम दिशा होना चाहिए.
क्यों सफल फिनलैंड
जुलाई 2009 में एक वैज्ञानिक कांग्रेस के लिए मैं फिनलैंड में शिक्षा और विश्वविद्यालय प्रणाली के साथ तुलना में हमारे देश की शिक्षा प्रणाली का दौरा किया, मैं गहराई के बारे में मेरी भावनाओं को साझा करने के लिए आवश्यक अंतर देखा.
के रूप में अच्छी तरह से ज्ञात है कि फिनिश प्राथमिक और माध्यमिक शिक्षा अभी भी दुनिया में सबसे अच्छा देश है सभी आकलन में पहले के रूप में देखा जाता है. पीसा और अन्य अंतरराष्ट्रीय मूल्यांकन परीक्षण पर रैंक.
हमारे देश में भी अपर्याप्त कक्षाओं, अक्सर भीड़ वर्गों है कि प्राथमिक शिक्षा के क्षेत्र में द्विपक्षीय शिक्षा, औसत पर, शहरों में, जहां एक कक्षा में 40 छात्रों, ग्रामीण क्षेत्रों में 25 छात्रों की कक्षा है. शिक्षक प्रति 27-30 छात्रों (50 कुछ स्थानों में हो सकते हैं), लेकिन फिनलैंड, तुर्की, में प्रशिक्षण 15-20 विद्यार्थियों को कक्षाओं में अध्ययन कर रहे हैं किया गया था. फिर भी हमारे देश की एक आदिम स्तर पर ग्रामीण क्षेत्रों, संयुक्त (5-6%) वर्गों के लिए शहरों में 50-55 प्रतिशत के स्तर पर अस्तित्व में रहना दोहरी अनुदेश होना कहा जाता है.
छात्रों के लिए स्कूल पोषण भोजन द्वारा प्रदान की गई है. वहाँ नहीं या फिनलैंड में बहुत कुछ निजी स्कूलों है. नहीं कक्षा. सबक सबक सीखा है. बच्चों के हाथ और दिमाग का विकास बहुत महत्वपूर्ण कौशल हैं.
फिनलैंड के बजट का सबसे बड़ा स्रोत शिक्षा के लिए आवंटन है. सकल घरेलू उत्पाद (जीडीपी) के एक शेयर के 25 यूरोपीय देशों से हमारे देश में शिक्षा के लिए आवंटित के साथ आवंटित शेयरों के बीच महत्वपूर्ण अंतर हैं.
Finlandiya'nınki तुर्की समस्याओं और संभावनाओं को एक ही नहीं कर रहे हैं. हालांकि, फिनिश प्रणाली के करीब परीक्षा लोग हैं, जो निवेश करने के लिए उपयोगी है.
गुणवत्ता शिक्षा और समान अवसर प्रदान किया जाना चाहिए
अब हमारे देश में जीवन के लिए लोगों को जुटाने की राष्ट्रीय शिक्षा नीति, और अपर्याप्त तैयारी और हर साल आयोजित तय हो गई है परीक्षा के साथ कॉलेज के योग्य छात्रों के साथ आज की युवा है. यह समस्या एक ही दिन में बिजली का एक सवाल है, लागू और समझा संरचना की तरह एक बहुत लंबे समय का परिणाम है. मैं एक अच्छा सवाल है.
यूरोपीय संघ के मानकों के पहले एजेंडे को आबंटित हिस्से से देश के प्रशिक्षण और लाया जाना चाहिए GSYİM.
राष्ट्रीय परिषद की शिक्षा और विज्ञान शिक्षा और विज्ञान नीति और एकत्र की है और पूर्वाग्रह और वैचारिक प्रभावों से मुक्त होने के लिए फिर से तैयार है. सब से पहले, सार्वजनिक हाथों में शिक्षा के प्रबंधन के साथ प्रयोग किया जाना चाहिए.
पब्लिक स्कूलों के एक सीमित स्तर पर मिल निजी प्राथमिक और माध्यमिक स्कूलों की आवश्यकता होती है, विशेष शिक्षा स्कूल के बाहर भी एक जोड़ी के रूप में कार्य करना चाहिए.
कोर्स बंद कर दिया, फिर से संक्रमण पब्लिक स्कूलों के लिए शिक्षकों को प्रदान करना चाहिए. पब्लिक स्कूलों में जहां शिक्षकों के लिए पैसे की बहुत लेने के लिए सक्षम कर रहे हैं यहां तक कि अधिक कक्षाओं.
मानव जीवन के स्तर को 'व्यक्तिगत अधिकार के शिक्षकों को पुन: व्यवस्थित किया जाना चाहिए.
बुनियादी सुविधाओं के मामले में शिक्षा और शिक्षक - प्रशिक्षण में interregional मतभेद संतुलित. पर्यावरण समान शिक्षा का अवसर बनाया जाना चाहिए.
योग्यता के आधार पर निर्धारित प्राधिकरण, पक्षपात ज्यादा ज्ञान, अनुभव और उद्यमी प्रबंधकों को ध्यान में प्राथमिकता ले निर्धारित किया जाना चाहिए.
शिक्षक स्कूलों में फिर से खोल दी.
एसबीएस परीक्षा हर साल पिछले साल किया जाना चाहिए, नहीं. माध्यमिक शिक्षा और छात्र सफलता छात्र की योग्यता और कौशल के उन्मुखीकरण के द्वारा निर्धारित किया जाता है समय पर क्रमिक होना चाहिए.
छात्रों और स्कूल विश्वविद्यालय उच्च शिक्षा को शिक्षित करने के लिए स्वरूपित किया जा नए सिरे से परिभाषित किया जाना चाहिए. जो लोग जीवन के लिए तैयारी में उच्च विद्यालय के छात्रों के स्नातक और मैट्रिक परीक्षा को ध्यान में रखा जाना चाहिए.
दर्शन, तर्क, समाजशास्त्र, और पाठ्यक्रम में फिर से रचना पाठ्यक्रम के बजाय जा लिया और लागू करने के लिए और विश्वविद्यालय के अच्छा ज्ञान तैयारी में छात्रों को तैयार सौंदर्य मूल्यों के साथ,, जीवन में बौद्धिक खुशी है कि अंतरिक्ष और योग्य कर्मियों को जोड़ने जाएगा जीवन के अर्थ के साथ उठाया जा चाहिए.
स्कूलों और व्यावसायिक स्कूलों और शिक्षुता, और बने प्राथमिकता चाहिए उच्च विद्यालय स्तर में योग्य लोगों की जरूरत में देश की जरूरतों को उपलब्ध कराई जानी चाहिए.
तुर्की परिष्कार के लिए चाहते हैं, यह स्पष्ट नहीं शैक्षिक संरचना है कि पकड़ कर सकते हैं. सिर पर तात्कालिकता और बदलाव की जरूरत है. गुणवत्ता सभी के लिए शिक्षा, देश का भविष्य है.
संबंधित लेख:
क्यों एक संख्या में डेविस के विश्वविद्यालय है
10 सितंबर, 2009 के द्वारा व्यवस्थापक
श्रेणी अतिथि राइटर्स , प्रो. डॉ. इब्राहीम ÞÝRKETLER GURUBU ORTAS
प्रो. डॉ. इब्राहिम दोपहर,
UC डेविस विश्वविद्यालय के रूप में दुनिया में कृषि विज्ञान के एक नंबर की कोशिश में जाना जाता है के रूप में जाना जाता है. जब से मैं अतीत में बहुत प्रतिष्ठा है. मैं एक डॉक्टर है, लेकिन स्वीकृति पत्र के लिए जा रहा इंग्लैंड gidememiştim से मिल समय से पहले उल्लेख करना चाहता था. हालांकि, एक अंतराल हमेशा मेरे अंदर था. काश मैं बाद डॉक्टर yapsaymışım में बाद में कह सकते हैं. व्यक्ति के संयंत्र पोषण की कांग्रेस में भाग लेने के कई प्रतिष्ठित इतिहास एक लंबा इतिहास है और बाद डॉक्टर के बाद डॉक्टरेट अनुसंधान विश्वविद्यालयों में किया सबसे डेविस और डेविस आंखों और üniversitelilik के जांच करना चाहता था. वह संक्षेप में 24 अगस्त 2009 के बीच में भाग लिया 16 31 के लिए संयंत्र पोषण सम्मेलन, कैलिफोर्निया विश्वविद्यालय, डेविस, नैतिकता के दौरान एक बार कुछ विश्वविद्यालय में कई लोगों के लिए मेरे सवालों और अपने स्वयं के व्यक्तिगत टिप्पणियों है कि मैं आपके साथ साझा करना चाहता था के जवाब पहचान यात्रा. मुझे आशा है कि हमारे देश के विश्वविद्यालयों के लिए एक उपयोगी प्रेक्षण रहा है.
और डेविस के शहर विश्वविद्यालय 
एक सचेत Büyütülmüyor के रूप में
डेविस का एक छोटा सा विश्वविद्यालय शहर है. शहर की जनसंख्या 34 हजार के, दूसरों, विश्वविद्यालय के शिक्षकों और अन्य इच्छुक पार्टियों की सेवा में 20 हजार छात्रों. गरीब भी इस क्षेत्र में रहते हैं क्योंकि यह महंगा है. सामान्य में, उसकी पत्नी अपने स्वयं के छोटे से गहरा क्षेत्र में अनुसंधान में लगे हुए शहर के बिना दुनिया में विकसित विश्वविद्यालयों में बड़े शहरों को देखा. डेविस भी büyütülmüyor शहर. नई इमारत एक एकल की अनुमति नहीं है, बजाय नष्ट से पहले एक नया काम किया जा रहा है या बनाया जा.
विश्वविद्यालय परिवहन किराए के साथ हो गया
इस संदर्भ में विश्वविद्यालय की रक्षा के लिया गया है, भ्रष्टाचार संरचना अक्षुण्ण की अनुमति नहीं है. कोई शोर नहीं है, परिसर के अंदर साफ. छात्रों को किसी भी रेस कार और एक मोटरसाइकिल दौड़ नहीं है. कार से विश्वविद्यालय परिसर में प्रवेश की अनुमति दी. कार के साथ भी, विश्वविद्यालय के प्रोफेसरों में प्रवेश निषिद्ध. हालांकि, एक बात का औपचारिक मामलों और परिवहन के लिए दरवाजा खुलता है. विश्वविद्यालय बस में कई विश्वविद्यालयों हैं. छात्रों का उपयोग कर रहे हैं. सुरक्षित करने के लिए प्रभार से मुक्त छात्र. शिक्षक मुफ्त सेवा से लाभ प्राप्त कर सकते हैं. वातावरण में हर जगह साइकिल और परिवहन के सबसे प्रदूषण का मतलब है की सेवा में छात्रों और संकाय सदस्यों नम्र. इस विश्वविद्यालय के रेक्टर, यहां तक कि एक बाइक के साथ आता है. यदि आप भी पार्किंग और काम पर जाने के बाहर खड़ी गाड़ी के लिए भुगतान नहीं किया है. मर्सिडीज की तरह हमारे लक्जरी कार्यकारी कारें या कक्षा की तरह नहीं है. शिक्षकों के लिए नहीं दर्ज कराने की सुविधा. रेक्टर के लिए नहीं दर्ज कराने की सुविधा. बाकी सब की तरह, रेक्टर साधारण पाठ्यक्रम में एक वैज्ञानिक के रूप में काम biking के, जब पाठ्यक्रम जाता है के साथ आता है. Gezebiliyormuş असुरक्षित और अकेला विश्वविद्यालय में निडर. यदि आप पहले से भुगतान किया है करने के लिए एक विश्वविद्यालय की पार्किंग क्षेत्रों के चारों ओर पैसा पार्क करने के लिए जगह है.
विश्वविद्यालय परिसर के लिए एक मास्टर प्लान की आवश्यकताओं के अनुसार है कि नई इकाइयों को शामिल कर रहे हैं, लेकिन जा रहा है belili किया जगह जगह के रूप में बनाया गया था.
ब्याज केन्द्रीय पुस्तकालय के दो अंक और विश्वविद्यालय बुक स्टोर
विश्वविद्यालय किताबों की दुकान स्थान में सभी छात्रों की जरूरतों को पूरा करने के लिए बनाया है. व्याख्यान नोटों, पहले, दूसरे हाथ पुस्तकों, विश्वविद्यालय के ब्रांड के उत्पादों के अन्य अनिवार्य शुल्क के साथ बेचा जाता है. हमारा समान, एक कैंटीन के प्रत्येक अनुभाग के तहत विश्वविद्यालय किताब की बिक्री की जगह के पास कुछ दुकानों के लिए छोड़कर, एक विश्वविद्यालय के अस्थायी कैफे की तरह हर कोने में मैं एक जगह है कि खाद्य और पेय बेचता नहीं देखा था. विश्वविद्यालय के पुस्तकालय की सबसे महत्वपूर्ण विशेषता है. जो छात्र सीटों के अंतर्गत पुस्तक में प्रवेश किया. मैं यह नहीं पूछ सकता है कैसे पुस्तकालय में कई किताबें. हालांकि, मैं पुस्तकालय के रूप में जल्द ही नहीं दिख रहा है के रूप में मैं हमारे देश में पुस्तकों की काफी संख्या में देखा था कुछ भी नहीं था. बेशक आप एक सफल विश्वविद्यालय खड़े कर सकते हैं, लेकिन प्रकाशन के साथ. या पढ़ने, किसी भी मामले में सम्मान के प्रयास में इस स्तर पर सोच है.
समर स्कूल के कक्षा, मेहनती छात्रों को, जो कॉलेज को समाप्त करना चाहते हैं में नहीं रहता है, जल्दी के लिए आवेदन
डेविस, जबकि विश्वविद्यालय पहचान करने के लिए और एक कम समय के भीतर काम पर जाकर मैं तिरस्कार जानने की कोशिश की है. दोनों सड़क पर मुलाकात करने के लिए पूछने के कुछ छात्रों पता दर्ज करें और पूछा कि वे क्या कर रहे थे. गर्मियों में स्कूल के पास जाओ. आप tembellerdensiniz मजाक में कहा. नहीं, हम के रूप में संभव के रूप में जल्द ही खत्म करना चाहते हैं. कोर्स, असमर्थ है या फिर विफल रहता है के रूप में हम पूरी तरह से आने वाले पाठ से पहले कड़ी मेहनत से काम कर रहे हैं और स्नातक छात्रों को जो एक पल करना चाहते करने के लिए पाठ्यक्रमों लेने रिवर्स नहीं है. सामान्य उच्च विद्यालय की सफलता के अनुसार है और कॉलेज के छात्रों के एक परीक्षा हो रही है. स्कूल अत्यंत कठिन है. प्रत्येक जहां वह स्नातक की उपाधि प्राप्त की सफलता, शेष रिश्तेदारों और अधिकारियों सब डंक मार नहीं एक स्थिति में लगे. छात्रों के रूप में अच्छी तरह के रूप में सामाजिक परियोजनाओं sosyalleşiyorlar alalara लाइसेंस सामाजिक छात्रों में पला बढ़ा. अधिक चयनात्मक स्नातक और डॉक्टरेट की शिक्षा. दुनिया भर से छात्रों को संदर्भित करता है, संदर्भ ग्रेड और स्नातक स्तर की पढ़ाई, हम एल्स परीक्षा में तो वे और अधिक ध्यान दें करने के लिए ध्यान देना. लेकिन हर किसी को नहीं मिलता है. प्रोफेसरों के बोर्ड छात्रों को एक एक करके लिया जा मूल्यांकन कर रहे हैं. पृष्ठभूमियाँ, पाठ्यक्रम ले लिया, वे विश्वविद्यालय और एक लंबी जांच संकाय से स्नातक की उपाधि प्राप्त है. राष्ट्रपति द्वारा नियुक्त और परिसर हमें मेक्सिकन कांग्रेस के लिए अनुरक्षण के लिए स्वीकार कर लिया गया पीएच.डी. छात्रों को भी तीन प्रथम श्रेणी yapmakmış हालत पत्रिका प्रकाशन के साथ शिक्षक ने सुझाव दिया है. उन्होंने यह भी कहता है कि मैं रात और दिन काम किया है. दरअसल, छात्रों को kaldırmıyorlar सिर का अध्ययन. इस बीच, वहाँ कोई तुलना नहीं है मैं हमें की तुलना करने के लिए एक छात्र है.
विश्वविद्यालय शिक्षण प्राप्त करना कैसे?
बेशक, के बाद डॉक्टर शोधकर्ताओं, और अन्य उच्च लाइसेंस मोर्टार: विश्वविद्यालय के संकाय सदस्यों के बारे में 3,000 था. डेविस के विश्वविद्यालय के स्टाफ के एक बहुत मजबूत वैज्ञानिक है. शिक्षाविदों डेविस में छात्रों के सेवन का सेवन रखें बहुत ही चयनात्मक है. छात्रों को एक संकाय सदस्य के रूप में अविश्वसनीय रूप से अच्छी तरह से काम कर रहे हैं. प्रोफेसर डेविस एक समय पर और मेरे लिए लिखा था कि वहाँ मुझे याद है, "कई और अधिक बार की तुलना में हमारे प्रोफेसरों के लिए कहते हैं, की कोशिश कर रहे हैं" शिक्षक में मेहनती है.
शैक्षिक पूरी तरह से प्रतिस्पर्धी पर काबू पाने. पहली शर्त व्यक्ति है जो अपने विश्वविद्यालय से पीएचडी प्राप्त नहीं करता है. पीएचडी की डिग्री के साथ एक विश्वविद्यालय में उनके समकक्ष, कुछ बाद गोदी के अनुभव और कागज के एक काफी संख्या में था, परियोजना उत्पादन किया गया है विश्वविद्यालय के साथ लोगों को अभी भी फ़ाइल पर प्रतिस्पर्धी हैं. शब्द का पूरा अर्थ के साथ सबसे अच्छा मिल की कोशिश कर रहा है. व्यक्ति एक शैक्षिक और उसकी तारीख और सामने görülerini लंबाई में भविष्य प्रवचन करने के लिए वैज्ञानिक कार्य पर एक संकाय संगोष्ठी विभाग के रूप में लिया जाना चाहिए. जो लोग विश्वविद्यालय के प्रोफेसरों और अन्य संबंधित बोर्ड हमारे साथ, यार की राय के साथ संगोष्ठी में भाग लिया. एसोसिएट कर्मचारियों को उपलब्ध कराया जा. हाल ही में जब तक डेविस के एक दोस्त के बाद डॉकिंग हालांकि बहुत सफल था, है, और हालांकि प्रथम श्रेणी प्रकाशन और विश्वविद्यालय के लिए पेटेंट के कई कर्मचारियों को राज्य के संस्थानों में काम करने के लिए नहीं मिल सकता है पारित कर दिया गया है.
एक बहुत विशेषाधिकार प्राप्त प्रोफेसर
सच में बहुत एक प्रोफेसर बनने के लिए मुश्किल है. क्योंकि वेतन में एक महत्वपूर्ण वृद्धि. देश के भीतर और बाहर में उम्मीदवार द्वारा तैयार फाइल में उस विषय पर व्यक्ति को भेजा जाता है, शीर्ष 10 की परवाह किए बिना. बच्चा शब्दों के रूप में हम यहाँ, फोन के पीछे, या बेहतर जाना जाता है ने कहा,.
अमेरिका में प्रोफेसर एक अलग श्रेणी में माना जाता है. मुख्य रूप से विश्वविद्यालय के प्रोफेसरों की सीनेट की निर्वाचित परिषद की रचना की. प्रोफेसर बहुत मजबूत हैं और प्रकाशनों की संख्या के मामले में बहुत आगे तक जाना जाता है. वास्तव में, प्रत्येक अपने स्वयं के कौशल और दोनों को समझने की जरूरत के साथ और प्रकाशन उनके सम्मेलनों भर में ज्ञान के साथ. प्रथम श्रेणी पत्रिकाओं, प्रकाशनों की संख्या, प्रशस्ति पत्र की स्थिति, विश्वविद्यालय परियोजना प्राप्त की, पैसा, प्रशिक्षित छात्रों, पुस्तकों और पुस्तक अध्याय, या मापदंड गिनती कि लाया. हमेशा के डेविस dinlendiklerini के विश्वविद्यालय से वक्ताओं के साथ अंतरराष्ट्रीय सम्मेलनों में भी रूचि रखते घन पता है. यहां तक कि प्रोफेसरों और डेविस सहायक प्रोफेसरों, मैं तुलना उनकी स्थिति नहीं देखा जा सकता है. सेवानिवृत्त विज्ञान के शिक्षकों उन्हें इतना दिया था अभी भी एक शोधकर्ता के रूप में एक सामान्य नियमित रूप से काम है. हमारे क्षेत्र और एमानुएल Epstein, प्रभाव कारक पर 83 लेख के 90 साल की उम्र में हर दिन काम कर रहे है, हालांकि विश्वविद्यालय अभी भी बाइक के साथ आता है और अनुसंधान लक्षण करने के लिए दुनिया भर में ख्याति. वह मिलने और कांग्रेस आपूर्ति के कारण संयंत्र के साथ बात करने का अवसर था.
संकाय जांच की जा रही है
संकाय सदस्यों के एक आयोग द्वारा प्रत्येक वर्ष संबंध आंतरिक प्रकृति सबक आराम मान्यता का नोट ले रहे हैं. कॉलेज और विश्वविद्यालय के बाहर से छात्र मूल्यांकन, शिक्षक व्याख्यान देने के मोड की जाँच कर रहा है कि क्या तकनीक और छात्र केन्द्रित लेखा परीक्षकों. जब आप की जाँच की? शिक्षक Bilinmiyormuş. प्रत्येक संकाय सदस्य हर साल काम करता है, रिपोर्ट विभागीय सिर करने के लिए अग्रेषित. अध्याय राष्ट्रपति hocayı के कमरा आह्वान. वह एक शिक्षक या एक समिति द्वारा चुने गए 2 घंटे एक शिक्षक के साथ परामर्श पर अपनी रिपोर्ट में कहा गया है.
आपकी सफलता अधिकतर संकाय वेतन पर निर्भर करता है
विश्वविद्यालय है कि हम एक निश्चित वेतन पर हर किसी के रूप में. और विश्वविद्यालय के विभिन्न वेतन के अनुसार सफलता के साथ अपने समझौते पर हर साल शामिल नहीं करता है एक बहुत स्पष्ट है. एक सफलता भी मजदूरी भेदभाव में एक सक्रिय भूमिका निभाता है. आप विभाग कहाँ से आया, प्रोफेसर जरूरी एक उच्च बोली gelmişsinizdir के शुल्क के साथ आते हैं. बाकी आप और कॉलेज प्रशासकों के बीच समझौता है.
अतिरिक्त फीस कोई भी माध्यमिक शिक्षा, तथापि, विश्वविद्यालय के अनुसंधान और व्याख्यान आवश्यकताएँ स्थिति के साथ हर कोई समझौता निश्चित
शिक्षण के रूप में हम प्रसारण प्रति सेकंड एक फ़ाइल के बजाय बोनस या अतिरिक्त पाठ्यक्रम के माध्यम से इन स्थितियों के लिए मुआवजा है. दूसरी निर्देश, विश्वविद्यालय में और अतिरिक्त पाठ्यक्रम के लिए नहीं है. माध्यमिक शिक्षा वहाँ कुछ बड़े शहरों थे. दूसरे संगीत में विश्वविद्यालयों में नहीं उच्च गुणवत्ता वाले शिक्षण. वह जो जो içinmiş पढ़ा में काम करना चाहते हैं के लिए, नहीं विश्वविद्यालय नहीं ले.
छात्र के रूप में अच्छी तरह से एक ödüyorlarmış विशेष चार्ज चयन के रूप में लिया जाता है. और कैलिफोर्निया के राज्य के बाहर से विदेशी छात्रों को एक उच्च शुल्क प्राप्त किया गया था.
किस हद तक विश्वविद्यालय और शिक्षण पाठ्यक्रम जब तक समझौते के लिए निश्चित होना आता संकाय सदस्य होंगे. यह एक अतिरिक्त पाठ्यक्रम शुल्क प्राप्त नहीं है. हालांकि, संकाय अनुसंधान पाठ्यक्रम verelerinkinden में लगे सदस्यों के वेतन बहुत ज्यादा नाली कहा. सामान्य में, 60%, 40% या 80% अनुसंधान के शिक्षण संकाय सदस्यों के लिए अनुसंधान की नैतिकता सिखाने के पसंद करते हैं 20% कहते हैं.
प्रत्येक प्रशिक्षक के लिए एक विशिष्ट बजट
संयुक्त राज्य भर में संकाय सदस्यों के भाग के रूप में कार्य बजट के अनुसार अलग हो रहे हैं. 10-100 हजार डॉलर प्रत्येक संकाय सदस्य के लिए एक फ़ाइल की सफलता के अनुसार जब तक बिल मुफ्त खर्च पैसे पर आधारित है. बहु - परियोजना, एक प्रकाशन है जो प्राकृतिक खरीदता के रूप में विश्वविद्यालय के बजट से एक बड़ा हिस्सा पैदा होता है. अन्वेषक के सरकारी व्यय प्रत्येक व्यय का उद्देश्य के लिए खर्च कार्ड दिखाना चाहिए.
प्रसंस्करण कैसे पाठ्यक्रम
पाठ्यक्रम प्रत्येक सेमेस्टर में नए सिरे से जांच की. संकाय सदस्यों और प्रत्येक कोर्स के कार्य प्रशासकों, तरीकों और मूल्यांकन प्रपत्र पर चर्चा का फैसला. प्रत्येक पाठ में प्रत्येक छात्र होमवर्क की तैयारी में व्यस्त पुस्तकालय का उपयोग किया गया है चाहिए. छात्रों के काम की सबसे गंभीर और समय लेने वाली समारोह के रूप में देखा जाता है. प्रत्येक होमवर्क असाइनमेंट और महत्व के ग्रेड जांच की जानी चाहिए.
सेमिनार बहुत गंभीर हैं.
सेमिनार शोध छात्रों, संकाय सदस्यों और मेहमानों के लिए विशेष रूप से दृढ़ता से नजर रखी गई. सेमिनार के लिए प्रत्येक संकाय सदस्य के शोध छात्रों, क्रेडिट राय महत्व का है.
व्यवस्थापक मोड सेट
विभाग के प्रमुख संपत्ति फ़ाइल पर खुली प्रतियोगिता के आधार पर निर्धारित किया जाता है. एक जगह है जहाँ एक विभाग और अंतरराष्ट्रीय पत्रिकाओं, समाचार पत्रों और पत्रिका के सिर उचित शर्तों के उम्मीदवार के लिए खोज हो जा रहे हैं. डिपार्टमेन्ट में डेविस सिर करने के लिए वास्तव में बहुत मुश्किल हो. एक गंभीर कुली के रूप में माना जाता है. विभाग प्रबंधन, पैसे मिल, अनुसंधान समन्वय स्थापित करेगा.
विभाग के वैज्ञानिक अनुभाग में सबसे सक्षम व्यक्ति के रूप में सिर. क्योंकि किसी एक है जो वैज्ञानिक के लिए सबसे सक्षम व्यक्ति के बारे में फैसला था. प्रत्येक वर्ष, विभाग रणनीति विभाग के प्रमुख और भविष्य के लिए रणनीति बताते हैं. अनुसंधान कोआर्डिनेट. शिक्षा और प्रशिक्षण विभाग के वैज्ञानिक कार्य की स्वस्थ कार्यप्रणाली के लिए काम करता है. एक ही समय में विभाग बजट की तैयारी के लिए जिम्मेदार है. विभाग के अध्यक्ष वास्तव में एक बहुत मुश्किल काम के रूप में जाना जाता है, और अधिकांश वैज्ञानिकों को इस संबंध में एक प्रशासक नहीं बनना चाहती. क्योंकि विज्ञान और एक समारोह में कहा कि अधिक से अनुसंधान कर देता है के रूप में इसे अपनाया. प्राधिकारी या में प्रवेश नहीं किया lojmana विभाग के प्रमुख होने के रूप में हमारी स्थिति.
डेविस राष्ट्रपति का चयन जल्द ही पूरा किया. एक महिला प्रोफेसर निर्वाचित. अमेरिकी विश्वविद्यालयों की स्वतंत्र. केवल मापदंड पर चर्चा के लिए बजट पर सरकार के साथ संबंध. असाइनमेंट औपचारिकता के होते हैं. डेविस लगभग 100 सहकर्मी की समीक्षा की अंतरराष्ट्रीय पत्रिकाओं और कागजात के रेक्टर निर्वाचित किया गया है केवल 16 पेटेंट है. प्रकाशन, पत्रिकाओं नहीं पैसे के साथ तीसरे वर्ग देश में प्रकाशित. भी एक अच्छे प्रबंधक साबित हुई.
मुझे नहीं पता, लेकिन वैज्ञानिक अधिकार रेक्टर के रूप में एक व्यक्ति है जो वास्तव में बहुत मजबूत है. विश्वविद्यालय के वैज्ञानिक आपरेशन के लिए जिम्मेदार है. विश्वविद्यालय मामलों के सचिव, जिसका अर्थ है और विश्वविद्यालय है कि एक शक्तिशाली अन्य erktir है साबित कर दिया है के अन्य प्रशासनिक निदेशक व्यवस्थापक की क्षमता के संचालन के लिए समान रूप से जिम्मेदार है.
फिर आगे ले जाने के लिए नए विश्वविद्यालय के रेक्टर geçirmekmiş लक्ष्य में सफलता. हमारे देश चलो शादी में विश्वविद्यालयों.
विश्वविद्यालय स्वयं निर्देशित
मामलों और विश्वविद्यालय के छात्रों, संसाधन निर्माण, अकादमिक स्टाफ के निर्माण, अपने स्वयं के प्रशिक्षण कार्यक्रमों और अपने आप में उनकी क्षमताओं के लिए अधिक स्वायत्त संरचना पर एक प्राधिकारी का अनुमोदन प्राप्त नहीं है. पूरी तरह से विश्वविद्यालय के वित्तीय वर्ष के साथ संबंध के लिए राज्य के बजट से संबंधित है. राज्य के बजट के लिए कई समस्याओं का सिद्धांत अक्ष yaşamıyorlarmış सफलता पर आधारित है. अपने स्वयं के विश्वविद्यालय प्रणाली की तुलना में हम अधिक स्वायत्तता के साथ तुलना में.
सारांश में, प्रत्येक देश की स्थिति अलग है. डेविस गंभीर और क्रूर प्रतियोगिता, जो एक दूसरे को कुचल रहे हैं लोग हैं. सिस्टम को पहचान नहीं करता है मौका पीछे रहता है. छात्रों को पैसे की एक बहुत भुगतान करते हैं, और दोनों सफल और वास्तव में शोषण. बहुत अधिक शोध करने के लिए शिक्षकों को अधिक छात्रों yükleniyorlar प्रकाशन बनाने के लिए किया जाता है. एक परिणाम के रूप में अफ्रीका और एशिया में संयुक्त राज्य अमेरिका और यूरोप के साथ संयंत्र पोषण फसल उत्पादन के वर्ल्ड कांग्रेस के योगदान के उत्पादन के साथ तुलना में मैं एक बार और विज्ञान के महत्व को देखा है. घन डेविस अमेरिका में एक ब्रांड है. हालांकि कई विश्वविद्यालय प्रबंधन प्रणाली विकसित परीक्षण और त्रुटि और व्यक्तिगत वरीयता. स्वायत्त विश्वविद्यालयों की तुलना में हम खुद को शासन कर रहे हैं. विश्वविद्यालय के शैक्षणिक स्टाफ में सबसे अच्छा डॉक्टरेट छात्रों खेती है, लेकिन अपने खुद के नहीं ले. जाहिर है, वहाँ जानने के एक है. आत्म अनुशासन बेहतर था. एक अक्ष पर गठित संरचना का उत्पादन करने के लिए. क्या डेविस डेविस ने कहा कि बनाता है, सिद्धांतों का कहना है. वे अपने स्वयं के नियम था. और यह bozdurtmuyor नियमों को बाधित नहीं करने के लिए गुणवत्ता में कोई समझौता किए बचने करता है. प्रसंस्करण व्यक्ति के लिए अनुसार किया जा रहा है. डेविस एक दिन, मैं अपने स्वयं के मूल्यों के साथ हमारे देश में एक खास जगह के स्तर पर नहीं तो, आशा, एक विश्वविद्यालय में वैज्ञानिक अनुसंधान की दुनिया में उत्पादक लोगों को मानवता के लिए योगदान है. जहाँ तक मैं समझता हूँ कि इसे बनाने के लिए मुश्किल नहीं है. वहाँ एक संभावित सीमित यद्यपि, है, तुर्की में वैज्ञानिकों को इसे बनाने के लिए जा रहा. Ancak bu günkü koşularda oy alma kaygısının bulunduğu seçim sistemi ile böyle kuralların üniversitelere kazandırılması mümkün görülmüyor. Oy eksenine dayalı üniversite yönetimi anlayışı ana bilim dalından rektörlük seçimine kadar üniversitelerimizin kalitesini düşürmüştür. Bütün arzum ülkemiz üniversitelerinin en kısa sürede bu yerel yönetici belirleme sistemini andıran bu anlaşılmaz seçim-atama yapısından kurtulur ve gerçek üniversite ve bilim ekseninde yönetilecek sistemler geliştirerek, dünyada hak ettiği düzeye gelir.
संबंधित लेख:
ग्लोबल वार्मिंग के लिए फिर से मतलब नहीं
9 Eylül 2009 günü tüm gazeteler, tüm yurdu etkisi altına alan yağışların tufana dönüştüğü haberlerini baş manşetlere taşımışlardı. Yurdun birçok bölgesinde su baskınlarına neden olan seller, Marmara ve Karadeniz bölgesinde son birkaç yıldır özellikle Temmuz ayında etkilisini gösteriyordu. Can ve mal kaybı her geçen yıl artıyor. Sellerin bu düzeyde etkili olmasında, Karadenizlinin denizle arasına bir engel gibi çekilen Karadeniz Otoyolu olduğu kadar küresel ısınmanın da önemli payı bulunuyor.
Günümüzde küresel ısınma terimi daha çok kuraklıkla eş anlamlı olarak kullanılıyor. Oysa gerçek hiç te öyle değil. Küresel ısınmanın asıl etkisi, yeryüzündeki su çevrim düzeninin (su buharı, bulutlanma, yağmur, kar) bozulması olarak ortaya çıkıyor.
Yeryüzündeki su miktarı ilk oluşumundan bu yana hiç değişmedi. Havadaki karbondioksit oranının, insan etkilikleriyle katlanarak artması sonucu oluşan küresel ısınma, dünyanın yağış dengesini etkiliyor. Küresel ısınmanın etkisiyle, yeryüzündeki kimi bölgeler, her zamankinden çok daha fazla yağış alırken, bazı bölgeler olması gereken yağışı alamıyor. Bunun sonucu fazla yağış alan bölgelerde seller ve toprak kaymaları can ve mal kaybına neden olurken, az yağış alan yerler kuraklıkla başetmek zorunda kalıyor.
Küresel ısınma konusunda toplum, geçmiş yıllarda yanlış bir yönlendirmenin etkisi altında kaldı. Su tasarrufu yaparak, küresel ısınmayla baş edilebileceği yanılgısı yaratıldı. Oysa ki su tasarrufunun, barajlarda biriken suyun insanlar tarafından daha uzun süre kullanılmasından başka bir etkisi olamaz. Bu yanlış bilinçlendirmeyle, evini gereksiz malzemelerle doldurmuş, hergün işine kendi özel arabasıyla giderek gereksiz enerji kullanımına neden olan bireyleri, evinde/işyerinde su tasarrufu yaptığı için kendini huzurlu hisseder duruma geldiler. Oysa satın alınan her ürünün üretimi aşamasında tahmin edilemeyecek boyutlarda su kullanılıyor.
* 1 Varil ham petrolü rafine etmek için 7 ton su tüketiliyor
* 4 Adet otomobil lastiği üretimi için 7500 ton su tüketiliyor
* 1 Otomobil üretmek için 150 ton su tüketiliyor
* 1 Ton çelik üretmek için 240 ton su tüketiliyor
* 1 Kg kumaş için (baskısız boyasız) 120 litre su tüketiliyor
* 1 Kg kumaşı boyamak için 80 litre su tüketiliyor
* 1 Kg plastik üretmek için 200 litre su tüketiliyor
* 1 Kg pamuk ya da yün üretimi için 850 litre su tüketiliyor
Evimizde su tasarrufu yaparak küresel ısınma sorununun çözemeyeceğimiz ortada. Sorunun çözümü başka bir alanda, bireysel olarak yaptığımız tüketimlerde yatıyor.
Satın aldığımız herşey, enerji kullanılarak üretiliyor. Elektrik dahil üretim ve dağıtım sırasında kullanılan her tür enerji, fosil kaynaklar (kömür, petrol, doğalgaz) kullanılarak üretiliyor. İşte küresel ısınmanın temel nedeni olan havadaki karbondioksit fazlalığı da, bu fosil yakıtların enerji üretmek için yakılmasıyla ortaya çıkıyor.
Buradan şu sonuç ortaya çıkıyor. Kuraklık olsun, sel ve toprak kayması olsun, küresel ısınmanın olumsuz sonuçları bizleri etkiliyor. Ancak küresel ısınma da, bizlerin tüketimine sunulan ürünlerin üretimi aşamasında kullanılan enerji kaynaklarının etkisiyle kendini gösteriyor. O halde bizler, tükettiğimiz her ürünle küresel ısınmaya önemli bir katkıda bulunuyoruz. Hiç tüketmeden yaşayamayız. Ancak günümüzde tüketim öyle bir çılgınlık haline geldi ki, gerekli olsun olmasın kendimizi bu çılgınlığa kaptırıyoruz.
Tüketim bu çılgınlık boyutunda sürdükçe, küresel ısınmanın etkisi katlanarak artacak. Birey olarak üzerimize düşen sorumluluğu yerine getirmeliyiz. Küresel ısınma konusunda yapılacak en temel şey, tüketimimizi sınırlandırmak olacaktır.
Egemen sistem Kapitalizm, bizlerin daha çok tüketmemizi istiyor. Oysa bizler tükettikçe kirlilik ve beraberinde küresel ısınmayı katlıyarak arttıracak. Çok uzun olmayan bir süre sonra, küresel ısınma konusunda artık geri dönüşü olmayan bir noktaya geleceğiz. Bizler birey olarak gereksiz ve aşırı tüketimimizi engelleyerek bu olumsuz gidişe dur diyebiliriz.
Özel araba kullanmak yerine toplu ulaşım, bozuldu/modası geçti diye yenisini almak yerine var olanı onarmak/kullanmak, tek kullanımlık kullan-at ürünler kullanmak yerine bu ürünlerden uzak durmak, yaşamı sürdürmek adına birey olarak yapabileceğimiz şeyler arasında yer alıyor. İşte bizler, bunları yaptığımızda ancak küresel ısınmaya karşı olumlu bir çaba içinde yer almış olacağız.
DOĞADER – Doğayı ve Çevreyi Koruma Derneği
संबंधित लेख:
अनातोलिया, तुर्की - कुर्द फ्यूजन
08 Eylül 2009 Yazan admin
Kategori Konuk Yazarlar , Prof. डॉ. रमज़ान डेमिर
प्रो. डॉ. Ramazan Demir
Toplumların gelecekleri, geçmişleriyle doğrudan bağlantılı olduğunu inkâr eden hiç bir düşünür ve yazar çıkmadı bugüne kadar. Dolayısıyla her toplum kendi geçmişiyle ilgili her konuyu kabullenmek ve tartışmak durumundadır. Zira geleceği de yine ona dayanır. İnkâr edilmesi mümkün olmayan köklerine bağlılık esastır. Toplumu var eden değerler bütünü içinde kendine bir kimlik edinir ve bu kimliğe dayalı olarak değişir, gelişir ve uygarlaşır.
Bunu nasıl yapar?
Toplumun gelişmiş şekli olan “millet” olma esprisinin dayandığı temel ilkeler-ölçütler, kültür tarihlerinde ve toplumların milletleşme serüveninde yerini almıştır; bunları burada zikretmek konumuzun dışında ve özel ihtisas gerektiren bir durumdur.
Peki, âlâ, biz geçmişimizi nasıl bilebiliriz?
Bunun en doğru yolu tarih bilimidir.
Anadolu'da var olmuş ve süreç içinde kaybolmuş birçok kültürü temsil eden topluluklar ve bunlar arasında “milletleşme” aşamasını geçenler hakkında tarih bize bilgi vermektedir.
दुर्लभ की क्या भूमिका है और हम Anatolian तुर्क पर कर रहे हैं?
सवाल करने के लिए नया आयाम अलग हो सकता है. Ondan önce yakın tarihte Anadolu'da yaşamış ve halen yaşamakta olan farklı toplumların kaynaştığını hatırlamak gerekir. Bu bağlamda Anadolu'da var olmuş kültürlerin en son temsilcileri Türkler, Kürtler, Ermeniler ve Rumlardır. Tabii ki bunların dışında kalan küçük toplulukların da temsil edildiği kültürler olmuştur ve yaşanmıştır.
Peki, bunları nasıl bilebileceğiz?
Tarih ve onun çeşitli alt kolları sayesinde bileceğiz ve öğreneceğiz. Cumhuriyet tarihine bakıldığında “resmi” anlamda tarihin yazıldığı dönem 1930′lardır. Ondan önceki dönemlere ait tarihi bilgilerin çoğunu yine Batılı araştırmacılardan öğreniyoruz.
Osmanlı döneminde tarih konusunda en ciddi çalışma Mithat Paşa tarafından yapılmış olup en güvenilir yerli tarih O'nun tarafından yazılan tarihtir.
Bilinen ve bugün belgelerle kanıtlanmış bilgilerimize göre Anadolu'da “ön Türkler” olarak adlandırılan kavimlerle birlikte diğer bazı insan toplulukları yaşıyordu ve Türkler hemen her alanda öncü toplumdu. Örneğin Antik Grek medeniyetinin “Krak” Türkleri tarafından kurulmuş olması, eski Mısır ve Mezopotamya medeniyetlerinin de “Türk ırkı”nın eseri olduğuna dair belgeli iddialar vardır. Diğer yandan Hun, Moğol ve Kıpçak tarihleri de “Türk” diye ifade edilmiştir. Bunların bir kısmına “Türk” sıfatı verilerek “üstün değer” kazandırma gayretleri de gösterilmiş olabilir.
Sonra, yani İsa ile birlikte Anadolu'da büyük devrimler olmuş, din adına… Çoğunluk Yahudilik dininden olanların dışında ateşe tapanlar, putperestler, şamanlar ve çok tanrılı inançlar vardı Anadolu'da…
İS 7. ve 8. yy gelindiğinde Anadolu'da var olan bu topluluklar yeni kimliklerle kendini göstermiş, böylece “ümmet dönemi” diye bir dönem başlamıştır. Bunun en ileri aşaması Selçuklu ve bilhassa Osmanlı döneminde kendini göstermiştir. Bu alanlarda çalışan tarihçiler tarafından bu tarihi konular marjinalleştirilmiştir.
Cumhuriyet döneminde yazılan tarihler hep “resmi tarih” töhmeti altında bırakılmak istenmiştir. Bu ithamlardan arınma/arındırma işlemleri 1939′da yapılmaya başlandı. Bununla birlikte yapılan ithamların yaklaşımı, “işin özü değişmediği” gerekçesiyle devam etti.
Bu ithamı yapanlar, genel anlamda, konuya farklı bakmak isteyen ve “ulus devlet” felsefesine karşı çıkanlardır. Anadolu'nun tarih boyunca birçok kültür ve halka “yurtluk” yapmasının temelinde var olan özellik, Anadolu ruhunun çok kültürlülük ve çok inançlılık esasına dayanmış olmasıdır, bu ruhun kaynağında bu özellik vardır.
Bu bağlamda Anadolu ruhu, bugünkü “millet” varlığımızı borçlu olduğumuz çok kültürlülük ve çok inançlılık kaynaşmasından ortaya çıkan bir süzmedir. Anadolu'nun yerli kültürlerini, inançlarını de özümseyen bir Selçuklu ve Osmanlı olmasaydı bugün Anadolu'da “Türk” egemenliği olmazdı. Diğer bir ifade ile bugün Türk milleti olmanın özü, borçlu olduğumuz kaynak, Selçuklu ve Osmanlı tarihlerinin evriminin eseridir.
Anadolu ruhunu özünde benimseyen insanlara bir “aidiyet” ve “vatandaşlık” duygusu vermek söz konusu olduğunda, işte içinde yer aldıkları bu tarihi süreç esas alınmalıdır. Selçuklu, Osmanlı ve Cumhuriyetle devam eden tarihi süreç Anadolu insanına bir “öz” olma üstünlüğünü sağlamıştır. Bunu yıpratmak, ayrıştırmak, yok etmek hiçbir şekilde mümkün olmayacaktır.
Bu bağlamda “Türk”, “Kürt” ayırımı maya tutmuyor tutmamalıdır da… Dolayısıyla Anadolu ruhu hiçbir zaman ırk merkezli bir “etnisite” önermemiş ve benimsememiştir. Bugün olan ve gelecekte olması gereken değer ve aidiyet, “Türkiye” vatandaşı kimliği odaklı bir tarih ile yaşamak ve bununla övünmektir.
Bunun için Anadolu'daki son yapılanma olan “Türkiye Cumhuriyeti” tarihini yazmak isteyenler ve yazacak olanlar iki temel konuya önem vermek zorundadırlar:
1-Anadoluluk ruhunu benimseyen Türklerle Kürtlerin aynı coğrafyada buluşması ve kaynaşması.
2-Ön Türkler dönemini dâhil etmeden yaşanan bin yıllık birliktelik, yaşama ortaklığı ve değerler bütününde birleşmişlik.
Bu iki ana ilke Türkiye Cumhuriyeti Devletinin oluşmasına temel olmuştur. Bu değerler dikkate alınmadan Türk milleti ve onun kurduğu cumhuriyet hakkında herhangi bir tasarrufta bulunma hakkı kimsede olamaz. Bu hak ne siyasi iradede, ne de bir başkasında… Kurucu felsefe kararı, milletin kendi iradesi ve verdiği can-döktüğü kan ile olmuştur. Milletin iradesi dışı zorlamalar ve ithal planlar sonuç vermez.
Anadolu'da Türk-Kürt buluşması ne zaman oldu?
Mikro milliyetçilik (Kürtçü ayrılıkçılığın) adına konuşan ve milletin değerler bütününü tahrip etmeye çalışanların bir ana hedefi vardır, ırki anlamda “etnisist” düşünceyi geliştirmek ve yaygınlaştırmak…
Bu mikro milliyetçilik batağında yalpa yapanlar kendi ideolojilerine göre tarih yazmaya çalışırlar. Diğer bir ifade ile mikro milliyetçiliğin (Kürtçü ayrılıkçılığın) bir versiyonu olan iddialar, Anadolu ruh birliğini değil de, ırki aidiyet kriterlerini esas alırlar.
Bugün Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde olup biten olayın temeli, ırki aidiyetin bir versiyonunu olup, Güneydoğu Anadolu'da yerleştirmeye ve yürütmeye çalışma istemine dayanmaktadır.
Anadolu'nun otantik Kürt yurdu olduğunu iddia ederek, bu toprakların esas sahiplerinin “Kürtler” olduğunu ileri sürmektedirler. O ırki esaslı mikro milliyetçilere (Kürtçü ayrılıkçılar) göre Türkler Anadolu'ya 1071′den itibaren geldiler ve başta Güney-ve Doğu Anadolu olmak üzere Anadolu'yu “işgal” ettiler. Ayrılıkçı ırki mikro milliyetçiliği savunan bu “köşe kapıcısı” yazarlar; tarihi olayları ve süreci Anadolu'da farklı toplulukların “buluşması” gözüyle değil, “çatışması” gözüyle baktıklarını gizleyememektedirler.
Eğer Anadolu'da sadece Kürtler veya sadece Türkler varlıklarını korumuş olsalardı, Anadolu'daki özümleme olan çok kültürlülük ve çok inançlılık atmosferi olmazdı. Dolayısıyla Selçukluluk, Osmanlılık ve nihayet Cumhuriyetçilik kültürü oluşmazdı. Kaldı ki antik Kürtlerin orijinal yurdu, Anadolu'nun yaygın belli bölgelerini kapsayan bir özellik yerine, Van Gölü'nün aşağılarında ve Batı İran'da dağlık bölgesi olan “Carduchi” coğrafyasını da içine alan sınırlı bir topografyayı kapsamaktadır . Bunun belgeleri tarihi kaynaklarda mevcuttur. Örneğin Brownson bunun haritasını dahi yayımlamıştır. Ayrıca Sultan Sencer tarafından kurulan “Kürdistan” eyaleti de aynı coğrafyanın bugünkü “Hemedan” yöresinde olduğu yine tarihi kaynaklar bildirmektedir.
Anadolu'nun kültürlerin geçidi -köprüsü- olması ve zengin genetik havuzu oluşturması nedeniyle bu toprakların gerçekte kime ait olduğu tartışması, hep olmaya devam edeceğe benziyor.
Eğer “Kürtçü” mikro milliyetçilerin dediği doğru olsaydı, 1071'li yıllarda Doğu Anadolu toprakları Roma ve Bizans egemenliğinde olmazdı. Doğu ve Güneydoğu Anadolu'da Ermeni, Süryani, Rum ve Diyarbakır yöresinde de Hıristiyan Arap kabileleri yaşamazdı.
Peki, eğer “Kürtçü” mikro milliyetçilerin dediği doğru olsaydı Anadolu'da “Kürtçe” yazılmış eser, anıt, kitabe, mimari eser olurdu. Bu bölgede “Kürtçe” tek sanat eseri, mimari eser, anıt, kitabe yoktur. Ne kütüphanelerde, ne de arkeolojik kazılarda…
Bu iddialar “piyon” olma gayretlerinin bir sonucu olarak yaratılmak istenen zoraki pozisyonlardır. O zaman bu tarihi gerçeklerin anlamı ne olur?
7. ve 8.yy. itibaren Abbasi Halife ordularının Anadolu'ya doğru yaptıkları akınların sonunda yapılan fetihlerle birlikte Güneydoğu Anadolu'ya Müslüman Araplar ve Müslümanlığı kabul eden Kürt aşiretleri geldiler. Onların ardından ise Türkmen aşiretleri Doğu Anadolu'ya geldiler.
Anadolu'da var olan topluluklarla birlikte yaşayan “Ön Türkler”, hem kültür hem de inanç bağlamında farklıydılar. Anadolu, İslamlaşmasından önce çok farklı bir demografik yapıya sahipti.
Türklerin Anadolu'ya gelişi ve girişi büyük bir savaşın yaşanması nedeniyle 1071 olarak kayıtlara geçmiştir. Aslında bu büyük savaş, Bizans ile Türk-İslam kaynaşmasının mücadelesidir. Bunun en büyük kanıtı ise Malazgirt'te Alparslan'ın ordusunda 10 bin gönüllü Kürt'ün bulunmasıdır . Bunun anlamı şudur; Bizans'a karşı Türk-Kürt halkının “İslam” şemsiyesi altında kaynaşmasının bir ifadesidir. Diğer bir deyişle, Malazgirt'te Alparslan'ın önderliğinde kazanılan savaş, aslında, bu vesile ile Türk-Kürt buluşmasının bir simgesidir.
11–12. yüzyılda, Güneydoğu Anadolu'nun merkezi sayılan Urfa ve çevresinde Hıristiyan toplulukların egemen olması, bu bölgede “Haçlı Kontluğu” nün kurulması son derece çarpıcı bir durumdur. Bu durum aynı zamanda bölgede yaşayan nüfusu Kürt-Müslüman olmasından çok Hıristiyan unsurlardan meydana geldiğini göstermektedir.
Anadolu'nun İslamlaşma hareketleriyle yapılan fetihlerin başında Selçuklu-Türkmen fetihleri gelmektedir. Nitekim bu fetihlerden sonra Doğu Anadolu'ya “Turcomania” denmesinin nedeni de budur. Tarihi kaynaklar ve sosyolojik kayıtlar, Kürtler ile Türkler bir arada ve daha çok Fırat'ın doğusuna yayılmış olmaları ayrı bir değerlendirmedir.
Göçler ve Demografik Değişimler…
Türkler Anadolu'ya geldikten sonra sınırlı alanlarda kalmadılar; sürekli Batıya doğru ilerlediler; hedefleri “tuzlu derya” idi. Nitekim kuzeyden Karadeniz'e ulaşıp Hun imparatorluğunu kurarlarken güneyde ilerleyip Akdeniz ve oradan da Egeye ulaşmışlardır. İlginç olan, bu göç ve demografik hareketler, bölgelerde çok farklı yeni durumları da birlikte ortaya çıkarmış olmasıdır. Osmanlı hariç, hiçbir Türk topluluğu tuzlu deryayı aşarak Avrupa'ya ya da Afrika'ya ulaşmamıştır.
Ana yurt olarak Anadolu seçilmiş ve öyle korunmuştur.
Doğu Anadolu'dan giriş yapan Türklerin büyük bir kısmı Ege'ye doğru yürürken bir kısmı da yerlerinde kalmışlar. Örneğin Selçuklunun ilk başkenti olan Ahlat'ta Türk kültürünün bugüne kadar “abideler” halinde kalması dikkat çekicidir. Bunun canlı örneği, bugün Van'ın Ahlat'ta kazasında bulunan ve Anadolu'daki ilk Müslüman Mezarlığı olarak kabul edilmesi gereken şaheser niteliğindeki anıt mezarlardır. Mezar taşlarındaki sanatsal incelik, çağının en üst sınırlarına ulaşmış, halen Elazığ yöresinde iğne oyasıyla yapılan danteller kadar incelik ve marifet isteyen taş danteller bu mezar taşlarını süslemektedir. Bu anıt mezar taşları incelendiğinde, tüm doğanın acımasızlığına ve devletin ihmaline rağmen, korunmuş olmaları Selçuklu Türklerinde sanatsal değerin düzeyini göstermektedir. Ahlat'taki bu Anadolu'daki ilk Türk-Müslüman Mezarlığı , bir anlamda aklın sınırlarını zorlayan bu anıt mezar taşlarındaki sanatsal canlılık ve zarafet, anlam derinliği, İspanya-Granada'da Endülüs Emevileri tarafından kurulan ve bugün hâlâ ziyaret merkezi olan “Elhamra” sarayındaki taş işlemeciliğine eşdeğer kültürel ve sanatsal bir belge olarak korunmaktadır. Bu mezarlık bile Doğu Anadolu'nun ne kadar Türk-Müslüman olduğunu gösterir. Ne acıdır ki bunu bilen ve değerlendiren yeterince ne yetkililer ne de aydın geçinenler olmuştur.
Diğer yandan Eyyübiler döneminde İran'dan, Kuzey Irak'tan Anadolu'ya, özellikle Fırat'ın doğusuna Kürt aşiretlerinin göçünün hızlandığı biliniyor.
Buna ek olarak 15. yy da başlayıp sonra doruğa çıkan ve bir anlamda Sünni Türkmen ile Şii Türkmen'in birbirine kırdırıldığı Osmanlı-Safevi çatışmasında, Anadolu'ya İran'dan Sünni Kürt göçü, Anadolu'dan da İran'a Alevi Türkmen göçü oldu. Bu olay, bölgedeki nüfus hareketlerini inanılmaz derecede etkileyerek sosyolojik demografiyi değiştirdi.
“Kürtleşen” Türkmenler…
Bu demografik değişim sonucu Doğu Anadolu'da asimilasyonlar oldu. Doğu Anadolu'ya göç eden Türkmen boylarının büyük bir kısmı yerleştikleri yayla ve ovalarda “Kürtleştiler”. Bunun en tipik örneklerine bugün bile şahit olmak mümkündür. Örneğin, Urfa yöresinde, Ceylanpınar ve Siverek bölgesine yerleşip de “Kürtleşen” Karakeçili aşiretinin mensupları, Diyarbakır Karacadağ bölgesine yerleşip yine “Kürtleşen” Türkmen boyları gibi yüzlerce örnekler verilebilir.
Dolayısıyla Güneydoğu ve Doğu Anadolu Bölgelerindeki Kürt nüfusu, mikro milliyetçilerin iddia ettiği gibi, antik “Huriler” ve “Mitanniler” in devamı değil, Anadolu'nun İslamlaşması sürecinde Selçuklu ve Osmanlı egemenliğinin bir sonucu oluşmuş demografik nüfus değişimleri sonucudur.
Yüzyıllar süren bu nüfus hareketleri sonucu Türkleşen Kürtlerle, Kürtleşen Türkmenlerin oluşturduğu demografik nüfus hareketliliği sonucu bir karışım oluşmuştur Anadolu'da. Günümüzde de benzer örnekler vardır; örneğin İzmir'de, İstanbul'da artan “Kürt” kökenli vatandaşların zaman içinde bu kentlerin nüfuslarının profilini değiştirmeyeceklerini kimse garanti edemez. Bunlar hareket halinde olan toplumlarda her zaman mümkündür.
“Kürtçü” mikro milliyetçiliğin temel tarih kaynak olarak kabul ettikleri Şerefname'de belirtildiğine göre, Oğuz Han, Hz. Peygamber'e gönderdiği elçinin Kürt asıllı olduğu iddiasıdır. Şerefname'deki bu varsayım her ne kadar “efsane” olarak kabul edilse de verilmek istenen mesaj Türk-Kürt kaynaşmasının ne kadar önemli olduğunu gösteren bir işarettir.
Her ne kadar bugün, emperyalist doyumsuzluğun esiri olmuş etnik milliyetçilerin iddia ettikleri gibi Doğu ve Güneydoğu Anadolu'yu “otantik yurt” onun da “işgal” edildiği iddiaları gündemde tutulmaya çalışılsa da, taraftar bulma şansı azdır. Mikro milliyetçilik halk ve özellikle şartlandırılmış ve yönlendirilmiş “genç” nüfusa cazip gelse de, devamını getirmek kolay değildir. Bunun esası ve astarı olmayıp, masa başında uydurulmuş, kurgulanmış bir varsayımdır.
Mikro milliyetçilikten medet umanlar ve emperyalizmin maşası olmayı kendine meslek edinen teorisyenler tarafından uydurulmuş kuramsal kurgudur. Doğrusunu ve gerçeği öğrenmek için gayret sarf edilmediği için ve gerçekleri öğrenmek zahmetli iş olduğu için, devlet eliyle de eğitim programlarında yer verilmediği için, sosyal hayatta insanlarımıza bu gerçekler anlatılmadığı için maalesef bu durum ortaya çıkmakta, mikro milliyetçiliği besleyen bir efsane olarak itibar görebilmektedir. Bizlerin görevi, doğru olanı, gerçek olanı bulup ortaya koymak ve insanımıza anlatmaktır. Sonradan oluşabilecek zararlar ve tahripler nedeniyle “pişmanlık” bir anlam taşımaz.
Son günlerde, Türkiye üzerine uygulanmak amacıyla, uluslar arası güç aktörleri tarafından hazırlandığı izlenimini veren plan ve projeler siyasi irade eliyle piyasaya sürülmektedir. Batılı emperyaller tarafından Birinci Dünya savaşı sonunda, Anadolu'da Türk milleti yok edilmek üzere iken, özünden çıkan kahramanlar bu “yok etme” plânına İstiklâl savaşıyla “hayır” dedikleri için ve Batılı emperyallere kafa tutulduğu için o yenilgiyi hazmedemediler. Mustafa Kemal'in kurduğu Türkiye Cumhuriyeti Devletini bir türlü içlerine sindiremediler. Bütün dertleri budur. Şimdilerde siyasi irade tarafından ortaya atılıp kendini de çıkmaza soktuğu “açılım”, saçılım”, “kaçınım” komedisinin de bu “hazımsızlığın” sonucu oluşan oyun olduğunu hatırlatmakta yarar vardır.
**
Burada sorgulanacak diğer bir husus da Türk-Kürt birlikteliği, Anadolu'da bu kültürlerin “İslamlaşma” şemsiyesi altında birleşmesi sonucu Kürtlerin aleyhine olmuş mudur? Örneğin Anadolu'da Selçuklu ve Osmanlı hâkimiyeti Kürtleri “geri bıraktırmış” mıdır?
Şayet Anadolu'da bu Türk devletleri egemenliği olmasaydı bugün mikro milliyetçiliği iddia eden ayrılıkçı “Kürtçü” kafalar neyin ve kimin emrinde olurlardı?
İşte sorgulanacak önemli sorulardan biri budur. Gerisi laftır…
25.08.2009
www.r-demir .com
Kaynakça:
1- CL Brownson, Xenephon, Anabasis, Harvard 2001.
2- Urfalı Mateos Vekayinamesi, TTK 1987.
3- Claude Cahen, Osmanlılardan Önce Anadolu, Tarih Vakfı 2000.
5- Rene Grosset, Ermenilerin Tarihi, Aras 2005
6- Steven Ruinciman, Haçlı Seferleri Tarihi, cilt 1, TTK 1986.
7- Osman Turan, Doğu Anadolu Türk Devletleri Tarihi, Ötüken 2004.
8- Işın Demirkent, Urfa Haçlı Kontluğu Tarihi, iki cilt, TTK 1990.
9- Ramazan Demir, Ermeni İsyanı ve Harput Ermenileri, Palme Yayınevi, Ankara, 2009.
संबंधित लेख:
पार्टी के लिए क्या हुआ?
Taraf Gazetesi Ankara Temsilcisi İsmet Demirdöğen, 15 Temmuz 2009 tarihinde sudan gerekçelerle savunma istenip kendisi savunma vermeyeceğini belirtince beş dakika sonra faksla görevden alındı.
Gazete yönetimi, aynı gün bu görevin Erdem Gül, kabul etmemesi halinde bürodan başka bir kişi tarafından vekaleten yürütülmesini istedi.
Ankara Büro çalışanları, Demirdöğen'in görevden alınma şekline tepki olarak temsilcinin görevlerini kabul etmeyeceğini gazete yönetimine aşağıdaki yazıyla bildirdi.
***
Taraf Gazetesi Genel Yayın Yönetmeliği'ne
Ankara Temsilcimiz İsmet Demirdöğen, dün itibariyle bu görevinden alınmıştır. Gazete yönetiminin bu tasarrufa elbette hakkı olmakla birlikte, bunun yöntemi büro çalışanları olarak bizi rahatsız etti.
Habercilik anlayışı ile diğer medyadan ayrılma iddiasını bugüne kadar kanıtlayan, bizim de gazeteye bağlanmamızı böylece sağlayan gazetemiz, Ankara Büronun kuruluşunda görev yapan temsilci arkadaşımızı da, medyanın bilindik yöntemleriyle görevden almamalıydı.
Gazete yönetiminin tasarrufuna karışmamakla birlikte, büro çalışanları olarak itiraz hakkımızı kullanıyoruz.
İtirazımız, büro temsilcisinin kim olacağıyla ilgili değil, ilkeseldir. Bu nedenle, tüm çalışanlar olarak kendi alanlarımızla ilgili haber izleme faaliyetlerini sürdürüyoruz. Ancak, gündem adıyla başlıklar geçmiyoruz.
Bunun bir nedeni de görevden alınan arkadaşımızın yerine herhangi birimizin geçici de olsa bu görevi kabul etmemesidir. 16.07.2009
Ankara Büro Çalışanları
***
Bunun üzerine gazete yönetimi, aynı gün Ankara Temsilciliği'ne İstanbul'da görevli Mustafa Cesur'un atandığını yine faksla bildirdi. Ancak Cesur, Ankara'da birkaç saat kaldıktan sonra İstanbul'a geri döndü.
Bu arada gazete kurulduğu günden beri yaşanan, son dönemde daha da ağırlaşan ve bir türlü çözülmeyen sorunlar, gazete yönetimine 21 Temmuz 2009 tarihli şu yazıyla iletildi.
***
Taraf Gazetesi Genel Yayın Müdürlüğü'ne,
Geçen hafta Ankara Temsilcimizin bu görevinden alınması üzerine büro çalışanları olarak tarafınıza bir yazı iletmiştik.
Bu yazıda, yönetimin bu yönde tasarrufa elbette hakkı olmakla birlikte bunun yöntemine çalışanlar olarak itiraz etme hakkımızı kullandığımızı dile getirmiştik.
Taraf'ın yayın çizgisinde farklı olma iddiasına destek vermiş; bunu kanıtlamasının bizi bu gazetede çalışmaya bağlayan ana neden olduğunu dile getirirken, gazetenin içişlerinde de yaygın medyadan ayrılması gerektiğine işaret etmiştik.
Özetlediğimiz bu gerekçeye bağlı olarak da herhangi bir arkadaşımızın temsilcilik başta, yöneticilik görevini üstlenmeyeceğini aktarmış; buna karşın her çalışanın kendi alanıyla ilgili haber üretimine devam edeceğini bildirmiştik. Biz, bugüne kadar buna uygun davrandık, yönetici sıfatıyla gündem toplantılarına katılmamakla birlikte kendi izlediklerimiz dışında istenenleri de haberleştirip tarafınıza ilettik.
Gazete yönetiminin ağırlıkla Erdem Gül üzerinden yaptığı görüşmelerde iletilen mesaj, sorunu konuşarak aşmaktan ziyade 'bunu yapamazsınız, sonuçları iyi olmaz' tonunda oldu. Bu görüşmelerde sizlere, 'bize kötü davranıyorsunuz, temel yakınmamız bu, karşı çıkışımız ilkesel' diyerek kendimizi ifade etmeye çalıştık.
Ancak 'bu yönteme itirazımız var' yazımız üzerine yönetiminizden 'arkadaşlar sorun nedir, konuşalım' tutumu beklerken sanki bu eleştiriyi yaparak suç işlediğimiz kabul edilmiş; hızla ve yine aynı elektronik yöntemle 'Ankara temsilciliğine vekaleten Mustafa Cesur atanmıştır' bildirimiyle bu suç güya cezalandırılmıştır.
Bize göre bu yöntem de yanlıştı, hem yönetim için, hem yeni görevlendirilen arkadaş için, hem de bizler için sorunu çözmeye yaramamış; tersine zorlaştırmıştı.
Oysa biz, 'itirazımız var' derken kimin temsilci olacağıyla öncelikle ilgili değildik. Öncelikle kurulacak iletişimde neden bu noktaya geldiğimize ilişkin görüşlerimizi aktarıp diğer medyada olmayan daha paylaşımcı, daha demokratik ilişki kurulması gerektiğini aktarabiliriz umudunda idik. Henüz bu olmuş değil.
Bu yüzden ilk tutumumuzu korumakla birlikte neden bu aşamaya gelmiştik; 'itirazımız var' derken neleri kastetmiştik; son yaşanan temsilci sorunuyla patlayan birikim nelerden oluşmuştu kimi örnekler vermek isteriz.
Evet. Taraf gibi bir gazeteye kamuoyunun olduğu gibi biz gazetecilerin de gereksinimi vardı.
Evet. Taraf, temel olarak kurulu düzene itiraz için vardı; bu misyona uygun davranmayı sürdürüyor.
Evet. Taraf, herkes için evrensel hukuk talep ediyor; hukuku zorlayanlara cesaretle karşı çıkıyor.
Evet. Taraf, güçlü olanın değil zayıf olanın, iktidarın değil ağırlıkla yönetilenlerin sesi olmayı önemsiyor.
Evet. Taraf'ta çalışmak bir ayrıcalık. Zor ama vicdan rahatlatıyor.
Evet. Taraf diğer gazetelerden önde olmayı, ama özellikle daha dikkatli, daha özverili, daha cesaretli olmayı önemsiyor.
Evet. Taraf, herkes için adalet talep ediyor.
Evet. Taraf, karşı çıkmanın, eleştirinin en tabii hak olduğunu biliyor ve bildiriyor.
Evet. Taraf, bizler için bir ekmek kapısı. Hepimizin tek tek bir işte çalışmaya ihtiyacı var.
Ama ne yazık ki Taraf, arzuladığı dünyaya ve medyaya ilişkin taleplerinin pek çoğunu çalışanlarından esirgiyor.
Çünkü Taraf, diğer medyanın çoğu kez faşizan motifler de içeren yönetim anlayışından ayrılmak için bir fark, çaba ortaya koymuyor.
Çünkü Taraf, 'gazetemizde kurulu düzen budur, böyle yönetileceksiniz' dayatması içinde.
Çünkü Taraf yönetimi, kendi dışındaki gazete emekçilerine hiçlik duygusu yaşatmak istiyor.
Çünkü Taraf yönetimi, çalışanlarını kimi zaman da 'Ankara Büro' tanımıyla toptan aşağılayabiliyor.
Çünkü Taraf yönetimi, geç ve eksik (Ankara çalışanları için daha geç ve daha eksik) ödenen ücretlerini yüksek sesle talep dahi etmeyi beceremeyen çalışanlarına 'buna şükredilmesi gerektiğini' hissettiriyor.
Çünkü Taraf yönetimi-sahipliği, bu konuda zamanında açıklama yapmasının öncelikle hukuk devletlerindeki çağdaş işçi-işveren ilişkisinin gereği olduğunu bilmek istemiyor.
Çünkü Taraf yöneticileri, sanki çalışanlarına hakaret de edilebileceğini düşünüyor.
Çünkü Taraf, çalışanların vergi iadelerini ödemeyip kendisinde tutma hakkı bile görebiliyor.
Çünkü Taraf, savunduğu AB standardında çalışma yaşamı değil sanki köle düzeni istiyor.
Çünkü Taraf, İstanbul'daki çalışanlarına aylık 130 TL yemek ücreti ödediği halde, bunu Ankara Bürosu çalışanlarından 15 ay esirgeme hakkını kendinde görüyor. Bunun yalnızca hukuki değil, ahlaki bir zorunluluk olduğunu unutup kendisinin en çok kızdığı 'ayrımcılık' için açıklama yapma gereği dahi duymuyor.
Çünkü Taraf, çalışanlarını 20 ay önceki çoğu düşük ve kendi içinde çok adaletsiz ücretlerle çalıştırmayı sürdürebiliyor. Değil 6 ay, hiç değilse 1 yıl dolduğunda yeni ücret belirlemek gerektiğini düşünmüyor.
Çünkü Taraf, diğer medya yöneticileri gibi çalışanlarını sert çıkarak, işsiz bırakmak tehdidiyle haber üretiminin nitel ve nicel olarak artırılabileceği yanılgısından kurtulmak istemiyor. Çünkü Taraf, yayın çizgisinde korku egemenliğine karşı çıkarken çalışanlarıyla korku üzerine iletişimde fayda görüyor.
Tüm bunları, daha fazlasını da bugüne kadar tartışmak mümkündü. Ama olmadı. Bu gecikmede biz de kabahatliyiz. Çünkü bunları konuşacak bir kanal açık değildi. Ancak bizim buna çok önceden yüksek sesle itiraz etmemiz gerekirdi.
Hülasa bu gazeteyi seviyorduk, seviyoruz. Evet, bu gazeteye diğer gazetelere kıyasla ihtiyaç daha fazla. Bu daha fazla fedakarlık gerektirir. Evet, bu dönemde işsiz kalmak pek de sevimli değil, aksine yıkıcı.
Biz, üretime daha fazla katılmak kaygısıyla da hareket ettik. Çünkü evet, biz en cevval, en hızlı, en büyük gazeteciler değiliz. Zaten olmak gerektiğini de düşünmüyoruz. Ama kendimize kefiliz. Biz daha iyi iletişimi hak eden; haklarını bilen düzgün gazetecileriz.
Son söz; yukarıda 'çünkü' diye başlayan ve artırılabilecek konularda iyileştirme olmasını istiyoruz.
Gazetecinin karşı çıkan insan olmak zorunda olduğuna inanıyoruz. Tıpkı Taraf gibi. Ve bize göre Ankara büroda yüksek sesle konuşmak isteyen ve 'itirazımız var' diyen çalışanların olması, gazete sahipliği ve siz yöneticiler için de bir kazançtır.
***
Bu iki yazıya rağmen geçen sürede gazete yönetiminden ne sözlü ne yazılı bir yanıt alınabildi. Yazılar yok sayılarak ilişki sürdürülmek istendi. Ankara Bürosu'nun gündem geçmeme-toplantıya katılmama ancak haber üretimine devam yönündeki tutumu, tehditle bitirilmek istendi.
Bu amaçla 31 Temmuz Cuma günü Ahmet Altan, diafonla Ankara'ya bağlanıp tehditkar üslubuyla büroda kim varsa hazır ola geçmesini ve kendi gündemini sunmasını istedi.
Altan'ın protestoyu yok sayan, iletişimi reddeden tavrı üzerine Ankara Büro adına Adnan Keskin, Ahmet Altan'ın 'hadi anlatın, ne haber var' tutumuna karşı çıkmış; devamında kendisiyle yaklaşık yarım saat tartışmıştır. Soner Arıkanoğlu'nun zaman zaman katıldığı ve her iki büronun da dinlediği tartışmada, önceki talepkar yazılar hatırlatılmış; bunlarla ilgili gelişme olmadığında aynı tutumun sürdürüleceği kararlılığını yinelenmiştir.
Ahmet Altan'ın bu tartışmadaki genel tutumu yine tehditkar, çalışanları yok sayan tarzda olmuş; “Ben böyle gördüm. Gazetecilik ayrı iş, hak ve alacaklar ayrı iştir. Para yoksa da çalışmak durumundasınız. Beğenmeyen gider” çıkışı, bu tarzını kuvvetlendirmiştir. Ankara Büro çalışanları ise, hak ve alacaklar için gazete yönetimine ihtarname çekeceğini bildirmiştir.
Tartışma sürerken Ahmet Altan'ın tutumuna tepki olarak Nazmi Belge ile Songül Çiçek gazete ile yollarını ayırmışlardır.
Nitekim Ankara Büro'da çalışan yedi kişi, birikmiş hak ve alacaklarının (maaş ve maaş farkları, ödenmemiş yemek paraları, fazla mesai, vergi iadeleri) ödenmesi için gazete yönetimine aynı gün ayrı ayrı ihtarname gönderdi.
Ahmet Altan, 1 Ağustos Cumartesi günü, Ankara Büro'da görevli dört muhabirden (Adnan Keskin, Erdem Gül, Ezgi Akın ve Coşkun İncekara) toplantıya katılmadıkları gerekçesiyle yazılı savunma istedi. Altan'ın yazılı savunma talebi, izleyen günlerde de sürdü. Altan, 3 ve 4 Ağustos tarihlerinde yine dört muhabirden aynı gerekçeyle yazılı savunma istedi. Ancak toplantılara katılmadıkları halde Soner Arıkanoğlu ve Aylan Uncu'yu bu sürecin dışında tuttu. Arıkanoğlu ve Uncu'dan hiç yazılı savunma istemedi. Fakat Altan'ın savunma talepleri, bu iki ismin de imzasıyla yanıtlandı.
Taleplerine olumlu yanıt alamayan Ankara Büro çalışanları, 7 Ağustos'ta haber üretimi durdurma kararı alarak bu kararlarını gazete yönetimine bildirdi. Ahmet Altan aynı gün Ankara büroya faks mesajı çekerek, bürodaki herkesin işine son verdi. Ahmet Altan imzalı faks mesajı şöyle:
***
Ankara Büro'ya
Gördüğüm kadarıyla iş kanunlarını gazetecilikten daha iyi biliyorsunuz.
Artık haber yazmayacağınızı bildirmişsiniz, ama istifa etmemişsiniz. Çok haysiyetli bir davranış gibi gördüğümü söyleyemem ama elbette herkesin ölçüleri farklıdır.
Sanırım parası olmayan bir gazeteden biraz tazminat almak için yapıyorsunuz bunu.
Umarım her yandan aşağılıkça ve kalleşçe kuşatılmış; beş parasız bırakılmış bir gazeteden tazminat koparmak için verdiğiniz bu 'şanlı mücadeleyi' çocuklarınıza övünerek anlatabilirsiniz.
Biraz para bulur bulmaz o çok istediğiniz 'çıkış' kağıtlarınızı gönderip özlemle beklediğinizi anladığım tazminatlarınızın ödenmesi için elimden geleni yapacağım.
Şimdi evinize gidin.
Burada binbir meşakkatle boğuşan meslektaşlarınızla aynı yerde bulunmanız, çalışan arkadaşlarınıza karşı haksızlık olacak çünkü.
***
Ankara Büro çalışanlarının Ahmet Altan'a yanıtı ise şöyle oldu:
İstanbul Büro'ya, Ahmet Altan'a,
'Şimdi Evinize gidin' tavsiyesini içeren yazınızı cümle cümle yanıtlıyoruz.
1-'Gördüğüm kadarıyla İş kanunlarını gazetecilikten daha iyi biliyorsunuz' demişsiniz.
* İş kanunlarını bildiğimizi görmeniz iyi. Bu ayıp değil, kendileri de bir işçi olan gazeteciler için gerekli. Ancak bunu gazetecilikten daha iyi bildiğimizi söyleyerek bizi aşağılama hakkını nerden alıyorsunuz. İşveren olmak, başyazar olmak size bu hakkı veriyor mu?
* Bizim size itirazımız tam da bu değil miydi? İlk yazılarımızda, sizinle sözlü tartışmamızda 'bizi aşağılamaktan, değersiz hissettirmeye çalışmaktan vazgeçin' demedik mi ? Siz de 'siz değerlisiniz, iyi gazetecilersiniz ' yanıtını vermediniz mi ? Ayrıca biz size 'en cevval gazeteciler biz değiliz. Buna gerek de yok. Ancak biz düzgün insanlarız-gazetecileriz' demedik mi? Bu size yetmiyor mu?
* Taraf'ın bir ihtiyaç olduğunu, mevcutlarından daha iyi ve yaşaması gereken gazete olduğunu, bizim burada olma nedenimizin de bu olduğunu yazmadık mı?
* İş hukuku kadar gazetecilik bilmemekle aşağılamak istediğiniz bu bürodan seçili dört-beş kişinin, sizin büronuzdan seçeceğiniz dört- beş kişiyle birlikte temel gazetecilik, gazetecilik etiği vb. konularda tarafsız bir heyetçe sınava alınmasına var mısınız?
* Taraf iyi etkili cesur bir gazete evet, ama bu 'gazeteciliği biz, özellikle de biz icat ettik' egosunu haklı çıkarır mı? Taraf yokken de iyi haber yapan düzgün gazeteciler olduğunu hatırlatmak için ne yapmamız gerekiyor? Muhtemelen bizden daha başarılı bulduğunuz gazetecilerin bazıları daha topa bop derken tam da sizin önemsediğiniz türden haber yapmış gazeteciler olduğu aklınıza gelir mi?
2- 'Artık haber geçmeyeceğinizi bildirmişsiniz. Ama istifa etmemişsiniz..Çok haysiyetli bir davranış gibi gördüğümü söyleyemem ama elbet herkesin ölçüsü farklıdır” demişsiniz.
* Size yazdığımız yazılarda ve sözlü tartışmamızda bizi aşağılamayın demedik mi?
* İstifa etmeyip, 'bize insan gibi davranmak, emeğimizin karşılığını vermek zorundasınız' demek neden haysiyetsizlik?
* Yoksa bize, ücretini alamayan üstüne aşağılanan işçiler itiraz edemez, direnemez, talep edemez. İstifa etmek zorundadır mı demek istiyorsunuz?
* O zaman niye Sosyalizm diye bir şey vardı. Niye işçi hareketi işçi dayanışması vardı. Niye 1 Mayıs var. Niye sendikalar var. Niye direniş grev hakkı var? Yani size göre, işverene şimdi Ahmet Altan'a 'istifa etmiyorum hakkımı istiyorum' diyen bütün işçiler çalışanlar haysiyetsiz insanlar mıydı? İşçi mücadele tarihinde 'Ahmet Altan'ın gazetesinde işçilik yapamazsınız, kölesiniz' diye bir kayıt vardı da biz mi atladık?
* Komşumuz Yunanistan'da hakları için neredeyse ayda bir grev yapan bütün gazeteciler haysiyetsiz mi?
* Yoksa 'Ya sev ya terket' diyen faşistler gibi 'ya gazeteyi beğenirsin, ya çeker gidersin' demek ki haysiyetli davranış. Peki gazeteciliğini bile beş paralık gördüğün bu insanları sen neden işten atmadın? Bu mu haysiyet? Param yok, ya çalışın ya gidin demek ne zamandan beri haysiyet?
* O zaman tüm patronlar ve devlet işvereni memurlara-işçilere haysiyetsiz damgası vurabilir mi? 'Ücret artışı talep etmeyin, sendika kurmayın gösteri yapmayın, iş bırakmayın, işvereninizi protesto etmeyin' talimatına uymayan her işçiyi-memuru sizin gibi 'hadi evinize gidin-çıkış kağıtlarınız arkadan gelecek' diye yönetme hakkına sahip miydi?
* O zaman Kürtlere, Alevilere yönelik derin Ergenekoncu devletin 'bu ülkenin sahibi biziz. Ya bizim dediğimiz olacak, ya da bizim dediğimiz' söylemleri dahi haklı olabilir mi? Çünkü tartışmamızda siz bize 'ben böyle gördüm. Beğenen kalır beğenmeyen gider' demiştiniz 'Biz de hayır üçüncü yol var. İtiraz etmek ve talep etmektir. Bunu yapıyoruz' dememiş miydik?
* Çok daha önemlisi, 'paramız yok' dediğiniz gün, matbaa şirketi kurulması, onun için arsa avına çıkılması sorulduğunda 'onu kredi ile alıyoruz' demek ne kadar haysiyetli bir davranış. Bu haysiyeti, onlarca çalışanın yol-yemek parasını vermek için kullanmayışınız çok mu onurlu bir tercih?
* Gazetenin Ankara Bürosu'nda çalışanların isimlerini dahi zikretmeden, 'evinize gidin' deyip toptan işten atmak, ama atıyorum bile diyememek haysiyet açısından ölçülebilir mi acaba?
3- 'Sanırım parası olmayan bir gazeteden biraz tazminat almak için yapıyorsunuz bunu' diyorsunuz.
* İş hukukunu keşke hukukçularından alınacak yardımla biraz çalışsa idiniz. Bize üç ayrı savunma yazısı yazarken, iş hukuku silahını kullanmasaydınız?
* Çünkü bunu yapsaydınız, bu itirazı 'biraz tazminat' almak için yapmadığımızı anlardınız.
* Zira üç haftadır bu eziyeti çekmez 10 ay bir yıl önce, maaşımızı zamanında ve tam yatırmadığınızda iş akdimizi fesheder ve 'biraz tazminatı' yine alırdık. Bugün de istifa eder ve yine alırız.
* Ama tüm direnişiniz, bizi yok saymanız 'biraz tazminat' içinse birçok arkadaş olarak bu parayı bize verdiğinizde, kendimize alıkoymayıp gazeteye bağış, Kumkapı'da rakı içmek dahil harcamaya varız. Söz.
* Ama bileceksiniz ki siz Ahmet Altan olarak iyi bir yazar olsanız da işveren veya işveren temsilcisisiniz ve biz de işçiyiz. 'biraz tazminat' için dahi talep hakkımız var? Yoksa yok mu?
* Ama onu yapmadık, yapmayacağımızı uzun uzun anlattık. Ama siz bizi okumadınız ve dinlemediniz ya da öyle davranıyorsunuz ya biz ona yandık.
* Ama bunu okurken not alın, sizden taleplerimiz arasında akçalı konular sadece bir bölümü oluşturuyordu. Ama velev ki sadece hak-alacaklarımız olsun. 'biraz tazminat' bu kalemler içinde en küçük ve heba edilebilir kalemdir. Size asıl diğer kalemleri (ücret vb haklarda gecikmenin günlük yüzde 5 faiz gerektirdiğini- (yıllık yüzde 1800) söyler isek matematik uyarı yerine geçer.
* Dahasını sayalım mı? 2 yıldır bizleri aynı ücretle çalıştırma hakkını nasıl buldunuz. Biz 6 ayda bir sembolik de olsa zam alan devlet memurlarından daha mı haysiyetsiz insanlarız? Neden bize bir yılın sonunda 1 kuruş zam yapmak zorunda hissetmediniz.
*Acaba 'Mecbursunuz böyle çalışırsınınız. Bu ücreti dahi hak etmediniz. Nerede ücret artışı. Hem buna layık olmadığınız gibi, 'dua edin' bu gazetede çalıştığınıza demiş olmayasınız. Bunun için iş hukuku bilmeye değil ama vicdana sahip olmanız daha insani olmaz mıydı?
4- “Umarım, her yandan aşağılıkça ve kalleşçe kuşatılmış, beş parasız bırakılmış bir gazeteden tazminat koparmak için verdiğimiz bu 'şanlı mücadeleyi' çocuklarınıza övünerek anlatabilirsiniz?
* 'Aşağılıkça ve kalleşçe kuşatılmış gazete' gazete tanımı doğrudur. Ama bu o gazetenin çalışanlarına 'sizler aşağılık insanlarsınız' duygusunu yaşatma hakkını mı veriyor? Her kuşatılmış, gerçekliğini test edemediğimiz her ticari sıkıntıda olan şirkette neden kabak hep aşağıdakilerin başına patlıyor. IMF'ye borcumuz var' diyen hükümetlerin işçi-memurlara para vermeme tutumu, 'bölünme-şeriat tehlikesi var' diyerek tüm hak ve özgürlükleri gasp etme hakkını kendinde görenler de haklı mı?
* Diyelim, bu kuşatmaya beraber direnmemiz gerekiyor? O zaman madem parasız yapılacak bu iş, yol parasız kimi zaman icralık aç gazeteciler gazete yönetiminde neden yok. Neden siz patronsunuz, neden biz işçi. Madem bir siyasi dergi gibi çalışacağız. O zaman 'gelin gazeteyi beraber yapalım' demek çözüm olabilir miydi? Neden biz işverenle empati kurmak zorundayız da gazetenin sahipleri işçisiyle empati kurmuyor?
* Tazminat koparmak sözünü reddettik. Bu hakkımızdı, halen öyle.
* sizin deyiminizle –ki artık bize göre de öyle- Şanlı mücadelemizi' tazminat koparmak için yapmadık, velev ki öyle olsun. Siz de şanlı bir şey yapıp 'attım sizi. Direnişinizi kırdım' deseydiniz. Niye yapmadınız. Niye yapamadınız?
* Evet bunu çocuklarımıza (var olanlar için) ve yakınlarımıza arkadaşlarımıza övünerek anlatabileceğiz? Onlara diyeceğiz ki Taraf'ın o çok cesur haberlerine biz de çekinmeden imza attık, çorbada bizim de tuzumuz oldu? Ama biz köle olmadık. Taraf, kurulu düzene karşı çıkıyordu, egemen medyaya benzemek istemiyordu, ama bizi tıpkı onlar gibi böcek gibi görüyordu. Bunu yapmayın etmeyin dedik. Ama dinletemedik. Mevcutlarına kıyasla görece iyi bir gazetede çalışmak, işverenin Ahmet Altan'ın bize tanıdığı bir lütuf değildi. Lütuf olmadığı için de biz eleştiririz, biz reddedebiliriz, biz işsiz kalmak pahasına sözümüzü söyler gideriz dedik.
* Defalarca gönderilen 'o büroyu kapatırım-atarım' tehdidi yaparken 'gelin konuşalım' deme ihtiyacı duymayan insandan korkmayız, işsiz kalmaktan korksak da tercih ederiz.
* Çocuklarımıza daha önce de dedik, sonra da diyeceğiz “Her şey iş-para değildir. Bazen reddet. Ama hiç kendini köleliliğe mecbur hissetme. Dünyanın en iyi gazetesi gazetecisi de olsa ona 'hayır buna hakkın yok' diyebil”
5- 'Biraz para bulur bulmaz o çok istediğiniz “çıkış' kağıtlarını gönderip, özlemle beklediğinizi anladığım tazminatlarınızın ödenmesi için elimden geleni yapacağım” diyorsunuz.
* İsabetli olur. Ama lütfen, 'biraz' değil 'tümünü' bulun ve bu 'çıkış kağıtlarını' derhal gönderin. Bizi 'istifa etmeyerek 'haysiyetsiz' davranmakla itham ettiniz. Biz tersini düşündük ve halen öyleyiz. Ama Lütfen bunu derhal siz yapın –çıkış kağıtlarımızı- acele gönderin ve haysiyet sizde kalsın.
* Yine iş hukuku diyeceğiz, ama siz 'ankara büro'ya evinize gidin' dediniz. Ama tek tek bize 'sizi işten atttım' yazısı gönderin ki işten atıldığımızı işsizlik sigortası için gideceğimiz İŞKUR'a kanıtlayabilelim. Bu yasal-ahlaki gereklilik dışında bize son kıyağınız olsun.
* Yoksa, hukuken işten atılmamış kötü gazeteciler olarak zorda kalacağız. İşten atılmamış hissiyle işe gelip gidebiliriz. Bu da sizi üzer.
6 – 'Şimdi evinize gidin” . Burada binbir meşakketle boğuşan meslektaşlarınızla aynı yerde bulunmanız, çalışan arkadaşlarınıza haksızlık olacak çünkü” dediniz.
* Gidiyoruz. Ancak bir üst maddedeki (5) talebimizi dikkate almanızı talep de ediyoruz.
* Gidiyoruz. Ama biz size 'Seviyorduk be. Gitmek de istemiyoruz' demiştik. Ama anlatamadık demek ki.
* Gidiyoruz, ama çıkış kağıtlarımız gelene kadar büroya dikkat kesileceğiz.
* Gidiyoruz. Ama giderken söylediklerimiz 'binbir meşakketle çalışan arkadaşlarımıza' haksızlık değildi. Bu sözlerimiz onlar adına da söylenmişti.
Hülasa gidiyoruz. Hoşçakalın.
Sizin şüphenizin aksine çocuklarımız ve diğer tüm yakınlarımız da bizi 'iyi yaptınız' diye karşılayacak 'onurlu davrandınız' diye kucaklayacak. Bize yeter. 'biraz tazminat' olmasın da derler. Belki de.
Hoşçakalın Gözüm.
****
Ankara Büro'da çalışan altı kişi (Adnan Keskin, Erdem Gül, Aylan Uncu, Soner Arıkanoğlu, Ezgi Akın, Dilek Karaaslan) 10 Ağustos Pazartesi günü gazete yönetimine ikinci bir ihtar çekerek iş akitlerinin feshedilip edilmediğinin bir gün içinde açıkça kendilerine bildirmesini, aksi halde iş akitlerinin işverence zımnen feshedildiğini kabul edeceklerini bildirmişlerdir.
Ancak işveren bu ihtara da yanıt vermemiş, dolayısıyla bu çalışanlarla iş ilişkisini sona erdirdiğini kabul etmiştir.
Bunun üzerine de bu çalışanlar, bu hukuki sonuç nedeniyle işyerinden eşyalarını toplayarak evlerine dönmüş, bir daha işbaşı yapmamışlardır.
Bu arada görevden alınan İsmet Demirdöğen de haklı fesih yoluna giderek gazeteyle yolunu ayırmıştır.
