開会中の学校と新しいパラダイムの要件の問題
によって9月30日、2009 管理者
カテゴリのゲスト作家 、 教授 博士 アブラハムÞÝRKETLERGURUBU ORTAS
教授 博士 イブラヒムの正午、Cukurova大学、
プライマリとセカンダリの学校が再び開かれた。 1500万学生が60万教師については学年始めました。 私たちの人口は総人口と欧州18カ国からの留学生の数よりも約72万人以上です。
人口施設の速度にやや反比例する。 単独で不十分な物理インフラストラクチャでは、デュアル教育でさえも示しています。 時には時代遅れの、時には不完全な強化。 表向きはコンピュータが、さらにコンピュータの最奥の隅に、より多くの学生の半数以上は、そのコースを見ずに言った。 
社会の将来は非常に重要であると若者たちがキャッチアップするためにトルコはそのような質の高い教育として、人口の重要な部分です。 惨めな主。 まだ教育資格の所望のレベルで8年間kazandırılamamıştırを発行したが。 SBS試験およびフルtradejiが起こって、30から40000までの学生は毎年ゼロになります。
我々は高校の世界タイプの未知の数のようなものを持っています。 不明となっている目的は何ですか。 専門学校は、中間のスタッフの実用的な繁殖は完全に大学入試を入力するように指示仕事をするだろう実装する必要があります。 大学の準備は何があった場合、教育の目的や、場所の周りに何が起こっているのかを分析する能力を開発する方法と、さまざまなコースを考えて、生きる喜びを与えることです。 アート、音楽、工芸品、紙の上で物理的な教育コースが、は、試験問題に来る学生のための雑用であると考えられている。
もはや非教育を受けた一時的な構造は、国で行われるよりも、私たちの教育システムで教える教師の不足などは、おそらくトルコの唯一の国である。 失業者教師の大学の数万人を訪問しながら、一方で、教師は10万小学校の教師は矛盾があることが必要している30万人、イスタンブール、する必要があります。
我々は一般的な教育を見てみると、学生は大学が、所望の品質で自然発生した理由の質問に答えることはありません。 それは大学からの彼の中等教育の学生を完了するよい方法であるため、大学教育、初等·中等教育の一員として私たちに非常に関連は確かに深刻な問題となっている。 年から年まで、大学生の到着と秋の弱いクラスの機能の品質が言わなければならない。
一方、大学の学生数千人は、解決策が今年選択しなかった学部プログラムのいくつかを理解しています。
教育の質の悪い
教育の質の欠如は、もはやほとんどの有能な口によって話されていません。 読解力の何百万、外国語のスキルは、zenginleşemeyen文化的な構造を受賞した抽象的なアイデアで開発された数学の知らなかった、分析、合成率が低い、学生全体の質量は、考える能力を開発していないに直面しています。 残念なことに、近年では、労働組合の種類の数が不明の学生の早期の共和党の希薄化、非教育的ニーズに概説され実質的な再構築、教育の目標は、高等学校で構成されています。 インフラストラクチャおよび有資格教員の研修は地域間不均衡が難治性となっているアンバランスされています。 それは中等学校の位置を検出するものの最初と最高の機会は、研修手当となっています。 彼らが指向された機関での家族の所得状況に応じて、プライマリおよびセカンダリプライベートであった。 アナトリア高校と科学の州外の高校や大学生の非常に限られた数が現在ではほとんどkazandırabilmektedirlerです。
私たちの非常に低いの成功
認定されたすべてのyetiğiBilimciminの継続的な教育の最後の30年間、必要に応じて、場所の重要性を強調している。 しかし、SBSとOSS試験から効果を各年度のOKSは、毎年、数字は前年のような結果。 3万人と700万人のできるだけ低い2009年で計算大学入学試験のスコアの結果は、科学が質問に答えていない公開されることはありません。 大型スタックのOSS試験結果の小グループで非常に良い点は、（数十万）を示している間に読むことができる大学レベル。
SBSのテストの点数と我が国の教育の多様性は地域間の所得分布を示しています。 トルコPISA 2003年と2006年の結果によると、57カ国、数学、科学、読解力がそれぞれ45点でOECD諸国の中で最下位にランク、47と39がランク付けされています。 PISAテストの結果の結果とOSSはとても注目に値する実質ベースでの教育レベルとの関係を示しています。 他の国際的な学生の読解力の評価試験に参加し、科学と数学が注がれていることを示すために失敗したためにトルコを追加。 国際レベルで、 "フォーマル教育の評価とDEĞERLENDRİME"、トルコでCITO小学校を行う調査会社に従って動作します新入生の学生の59％が理解していないがまだ理解していない24％、2年生に聞いて、リスニングしている31％は読書を理解していないです。 加えて、学生の46％が数学に失敗しました。 公立学校と私立学校の間に、同じ組織の調査によると、
教育Sitemimiz Ezberci
残念なことに、必要な予防措置が取られていません。 暗記教育の世論調査、教育の国家教育学校はある程度要求されていない社会のシステムではなく、彼らは私立学校に学生を入学を希望する可能性の境界である。 試験の成功に焦点を当てている私立学校はまた、学生は十分なgeliştirememektedir。 トレーニングまたは既に暗記を見つける学生の大半。 この結果として自然に国内および国際的な試験の結果に反映されます。
教師の教育とモチベーションは非常に低い。
削減要求の低い教師の給料や生活条件の不利な点。 生計の不足、特に深刻な問題の問題から始まる本や新聞を読むために、教師やトレーナーの品質と個人の権利の観点から問題。 教師は、追加のまたは第二の仕事のために30％に構成することは、それが教師を開発することはできません。
教員給与の改善と教育のための教員、学生、教員の4年への関心の高まり近年の多くの仕事を見つけるためには、OSSが検査の結果であったよりも成功することを好む。 KPSSにより、タスクのインフラストラクチャに割り当てられた教師の有効期限に近年では卒業し、教師候補の再評価は良いですが、教師が優れている教育的な知識の国民教育の管理者は、残念ながら批判。 このような状況は、必要性を無視することはできません。 逆さまに、しかし、トルコの全体的な問題が発生した場合にメリットの問題です。 このような教員養成として、過去の、独立した機関で再び対処する必要がある場合は専門学校で教師として学校から再度開く必要があります。
非常に低い学生の一般的な文化レベル
子供の頻繁な批判は、どの分野で世界観を開発されています。 非常に正しく、一般的な文化の低レベルを超えてからの学生の大学の試験の結果は、しばしば教師が批判されています。 外国語の知識の欠如に加えてライティングと言語障害の中で最も頻繁にあります。 集中的なコースワーク、学生のテスト不安とは、芸術、美学の学生にすべての彼の時間をdershanecilikと時間は、それ自体が知られて開発することはありません。 少なくとも18年の国の学生の歴史や地理上の高校を卒業し、少なくともbilebilmeli。 外国語を理解する必要があります。 少なくとも、将来のために、独自のロードマップ上のスクラッチレベルでなければなりません。 知識の旅のレベルができる方向でなければなりませんように生活の文明化対策内の任意のトピックについて説明します。
なぜ成功したフィンランド
私は教育と大学のシステムと比較して、フィンランドで私たちの国の教育システムを訪問した2009年7月に科学的な会議のために、私は深さについての私の感情を共有するために必要な違いを見ました。
フィンランドの初等·中等教育は依然として世界で最も優れた国であることがよく知られているようにすべてのアセスメントの最初と見られている。 PISAと他の国際的な評価試験にランクされています。
でも、私たちの国では不十分な教室ですが、初等教育における二国間の教育それほど頻繁に混雑したクラスは、平均して、クラスの40人の都市で、農村部で25人の学生のクラスを参照してください。 27から30教員1人当たり学生（いくつかの場所で50まですることができます）が、15から20の生徒、フィンランド、トルコ、訓練されていた教室で勉強されています。 それでも農村部、都市で50から55パーセントのレベルで存在していたために結合されたクラス（5-6％）にとどまるために私たちの国の原始的なレベルは、二重の命令であると言われています。
学生のための学校栄養食事によって提供されます。 ないか、フィンランドでは非常に少数の私立学校はありません。 いいえ教室はありません。 レッスンはレッスンを学んだ。 子供の手と心の開発は非常に重要なスキルです。
予算のフィンランド最大の源は教育のための割り当てです。 25のヨーロッパ諸国からの我が国の教育用に割り当てられた国内総生産（GDP）のシェアを割り当てられた株の間に重要な違いがあります。
Finlandiya'nınkiトルコの問題と可能性は同じではありません。 しかし、フィンランドのシステムを綿密に検討するには、投資の人々に有用である。
質の高い教育は、機会を提供し、等しくなければなりません
私たちの国は今の生活に人々を上げて、国立教育政策と今日の若者であり、準備不足と、毎年開催された試験と大学修飾生徒は固定されています。 この問題は、一日の電力の問題で非常に長い時間の結果で適用され、理解構造の一種である。 私は良い質問があります。
EU基準の最初の議題に割り当てられた共有からの国の、トレーニングが持ってきて、GSYİMする必要があります。
教育と科学教育と科学政策のナショナル協議会が収集し、偏見やイデオロギーの影響から自由であるために再準備されています。 まず第一に、教育の管理と公共の手に行使しなければなりません。
公立学校の限られたレベルでは、Get-プライベートのプライマリおよびセカンダリの学校は、学校外の特殊教育にもカップルとして機能しなければならない必要があります。
·コースは、公立学校への再移行する、閉じた教師を提供する必要があります。 教師はお金の多くを取ることができます。公立学校で、さらに教室。
人間の生活のレベルは、 "個人の権利の先生に再編成する必要があります。
バランスのとれたインフラの面での教育と教員養成における地域間の相違点。 環境は、平等な教育機会を作成する必要があります。
メリットに基づいて決定し、機関、偏愛多くの知識、経験、起業マネージャーが考慮し優先順位を取って決定されるべきである。
教師の学校が再開された。
-SBS試験は昨年、毎年ませ行われる必要があります。 中等教育と学生の成功は、学生の能力やスキルの向きによって決定される時間の経過とともに徐々にでなければなりません。
学生や大学高校教育を教育するためにフォーマットされているように再定義する必要があります。 生活の準備のために高校卒業と入学試験を行った人は考慮する必要があります。
- 哲学、論理学、社会学、および再構成カリキュラムのコースではなく、美的価値と、大学の準備と十分な知識で学生を準備するように注意して実装され、スペース、および有資格者を追加します生活の中で知的喜びは、人生の意味で発生する必要があります。
高校レベルでの有資格者を必要としている学校や専門学校と実習、国のする必要があります電源の優先順位のニーズが提供されるべきである。
トルコは洗練を目指して、それを明確に教育の構造というキャッチすることはできません。 ヘッドとパラダイムシフトの緊急が必要になります。 皆に質の高い教育は、国の未来である。
関連記事：
なぜ数の大学デービス校である
によって9月10日、2009 管理者
カテゴリのゲスト作家 、 教授 博士 アブラハムÞÝRKETLERGURUBU ORTAS
教授 博士 イブラヒム正午、
大学は、世界の農業科学の番号を試してみましたようにカリフォルニア大学デービス校が知られているとして知られています。 私は過去に非常に評判を持っているので。 私はイギリスgidememiştimから取得する医師が受け入れ手紙に行く前に時間を参照したいと思いました。 しかし、ギャップは常に私の中であった。 私は後でポスドクyapsaymışımに言いたい。 人の植物栄養の議会に参加する多くの著名な歴史は長い歴史があり、大学で行わポスドクポスドク研究のほとんどは、デイビスとデイビスは、目とüniversitelilikを調べたかった見たい。 彼は簡潔に、カリフォルニア大学デービス校は、私があなたに伝えたいという私の質問に答え、あなた自身の個人的な観察を認識するために大学で多くの人々に、植物栄養会議の倫理の間に数回訪問する31 16 2009年8月24日の間に出席しました。 私は、我が国の大学のために有用な観測されていると思います。
デービスの大学と町 
意識Büyütülmüyorとして
デイビスの小さな大学町。 34000の町の人口、他のサービスで2万学生、大学教員およびその他の利害関係者。 それは高価であるため、貧しい人々はまた、この地域に住んでいます。 一般的に、彼の妻は深く分野の研究に従事し、独自の小さな町のない世界の先進大学の大都市を見ました。 デイビス、あまりにbüyütülmüyor町。 新しい事が行われているか、なされる前に、新しい建物は、単一ではなく、破壊を許可されていません。
Üniversitede Ulaşım Bisiklet ile Yapılıyor
Üniversite de bu bağlamda korumaya alınmış, yapınsın bozulmasına izin verilmiyor. Kampus temiz içeride gürültü yok. Öğrencilerin araba yarışı ve motosiklet yarışı hiç yok. Üniversite kampusuna araba ile girmek yasak. Hocaların dahi arabası ile üniversiteye girmesi yasak. Ancak resmi işler ve bir şeyin taşınması için kapı açılıyor. Üniversitenin içinde çok sayıda üniversitenin otobüsü var. Öğrenciler kullanıyor. Parasız olarak öğrenciler taşınıyor. Hocalar da bedava servisten yararlanabiliyor. Mütevazı bisiklet aracı öğrenci ve öğretim üyesinin hizmetinde her yerde en çok bulunan atmosferi ve çevreyi kirletmeyen ulaşım aracı. Üniversitenin rektörü dahi bisikleti ile geliyor. Arabası bile varsa dışarıda park parasını ödediği yere park edip işine gidiyormuş. Bizdeki gibi Mercedes veya benzeri sınıfta lük makam arabaları yoktur. Hocaların lojmanı yok. Rektörün lojmanı yok. Herkes gibi rektör de sıradan bir bilim insanı olarak işine bisikleti ile geliyor, dersi olduğunda dersine gidiyor. Korumasız ve korkusuz üniversitede tek başına gezebiliyormuş. Üniversitenin etrafındaki park alanlarında park parasının önceden ödediyseniz yeriniz var.
Üniversite kampusu ihtiyaca uygun olarak inşa edilmiş yer yer yeni birimler ekleniyor ancak belili bir mastır planına göre yapılıyormuş.
Üniversitenin İki İlgi Çeken Merkezi Kütüphane ve Kitap Satış Merkezi
Üniversitenin kitap satış yeri öğrencilerin bütün ihtiyaçlarını karşılayacak şekilde düzenlenmiş. Ders notları, birinci, ikinci el kitaplar, diğer zorunlu giderler yanında üniversitenin marka ürünleri satılıyor. Üniversite kitap satış yerinin yakınında birkaç dükkân hariç bizdekine benzer her bölümün altında bir kantin, üniversitenin her köşesinde derme çatma kafe benzeri yiyecek içecek satan bir yer görmedim. Üniversitenin en büyük özelliği kütüphanesidir. İçeriye giren çıkan koltuklarının altında kitap olan öğrenciler. Kütüphanede ne kadar kitap olduğunu soramadım. Ancak kısa sürede gördüğüm hatırı sayılır sayıda ülkemizde hiçbir kütüphanede görmediğim kadar kitap vardı. Doğaldır ki başarılı bir üniversite ancak yayın ile ayakta durabilir. Yoksa okumadan, çalışmadan her halde bu düzeyde saygınlık göremezdi.
Yaz Okuluna Sınıfta Kalanlar Değil, Üniversiteyi Erken Bitirmek İsteyen Çalışkan Öğrenciler Başvuruyor
Davis'i gezerken kısa süre içinde üniversiteyi tanımaya ve çalışma sitemini öğrenmeye çalıştım. Yolda karşılaştığım bazı öğrencilere hem bir adres sormak hem de yazın ne yaptıklarını sordum. Yaz okuluna gidiyorlar. Şaka yollu sizde mi tembellerdensiniz dedim. Yok, biz bir an önce bitirmek istiyoruz. Bizdeki gibi dersi veremeyen veya başarısız olup yeniden dersi alarak geçen değil tam tersine çalışkan ve bir an önce mezun olmak isteyen öğrenciler derse geliyor. Öğrenciler genel lise başarısı ve diğer sınav sonuçlarına göre üniversiteye alınıyor. Son derece zor bir okul. Her gelenin mezun olduğu, kalanların devreye yakınlarını ve yetkilileri soktukları bir durum hiç değil. Öğrenciler lisansta iyi yetiştikleri gibi sosyal olarak da öğrenciler sosyal projelerde yer alalara sosyalleşiyorlar. Lisansüstü ve doktora eğitimi daha seçici. Dünyanın her tarafından öğrenciler başvuruyor, Referans ve mezuniyet notu, bizdeki ALES benzeri sınavdan aldıkları not önemseniyor. Ancak herkesi de almıyorlar. Alınacak öğrenciler profesörler kurulunda tek tek değerlendiriliyor. Öz geçmişleri, aldıkları dersler, mezun oldukları üniversite ve fakülte uzun uzun araştırılıyor. Kongre başkanı tarafından görevlendirilen ve bize kampusu gezdiren Meksikalı öğrenci doktoraya kabul edilirken ayrıca hocası tarafından önerilen koşul üç adet birinci sınıf dergide yayın yapmakmış. Onun için de geceli gündüzlü çalışmak zorundayım diyor. Gerçekten öğrenciler ders çalışmaktan başını kaldırmıyorlar. Bizde öğrenci olmak ile karşılaştırdığımda arada dağlar kadar fark var.
Öğretim Üyesi Üniversiteye Nasıl Alınıyor?
Üniversitenin yaklaşık 3000 öğretim üyesi varmış: tabii post-doc ve diğer yüksek lisanslı araştırıcılar harç. Davis üniversitesi bilimsel olarak çok güçlü bir kadroya sahip. Davis öğrenci alımından tutun da akademisyen alımına kadar çok seçicidirler. Öğrenci de öğretim üyesi de inanılmaz ölçüde çalışıyorlar. Zamanında Davis'te bulunan ve çalışkan bir Profesör hocam oradan bana yazdığı bir mektupta “burada profesörler bizden kat ve kat daha fazla çalışıyorlar” dediğini hatırlıyorum.
Akademik aşma tamamen rekabete dayalı. Birinci koşul kendi üniversitesinde Doktorasını almış kişiyi almıyor. Kendi eşdeğerindeki bir üniversitede doktora yapmış, birkaç post-dok deneyimi olmuş ve hatırı sayılır sayıda makalesi olan, proje üretmiş kişi üniversiteye yine dosya üzerinden rekabet ile alınmaktadır. Kelimenin tam anlamı ile en iyiyi almaya çalışıyorlar. Mutlaka akademisyen olarak alınacak kişi bölüme ve ilgili fakülteye bir seminer ile o güne kadar yaptığı bilimsel çalışmalarını ve geleceğe ilişkin ön görülerini uzun uzun anlatır. Seminere katılan profesörler kurulu ve diğer ilgililerin görüşü ile kişinin üniversiteye bizdeki Yar. Doç kadrosuna alınması sağlanıyor. Yakın geçmişe kadar Davis'te post-dok yapmış bir arkadaşım çok başarılı olmasına rağmen ve de çok sayıda birinci sınıf yayını ve patenti olmasına rağmen üniversitede kadro bulamadığı için devlet kurumlarında çalışmaya geçmiş.
Profesörler Çok Ayrıcalıklı
Profesör olmak gerçekten çok zormuş. Çünkü maaşı önemli ölçüde artıyor. Adayın hazırladığı dosya ülke içinde ve dışında o konuda en iyi 10 bağımsız kişiye gönderilmektedir. Bizdeki gibi hemen arkasında telefonlar veya iyi çocuktur sözlerinin burada bilinmediği belirtiliyor.
Profesör Amerika'da ayrı bir kategoride kabul ediliyor. Üniversite senatosu ağırlıklı olarak seçilmiş profesörler kurulundan oluşuyor. Profesörlerin çok güçlü oldukları ve yayın sayısı yönünden çok çok ileride oldukları biliniyor. Gerçekten her biri kendi çapında yetenek ve bilgileri ile gerek yayınları ve gerekse verdikleri konferanslardan anlaşılıyor. Birinci sınıf dergilerdeki yayın sayısı, atıf alma durumu, üniversiteye kazandırdığı proje, getirdiği para, yetiştirdiği öğrenci, kitap ve veya kitap bölümü önemsenen ölçütlerdir. Uluslararası konferanslarda CU Davis üniversitesinden gelen konuşmacıların hep ilgi ile dinlendiklerini biliyorum. Davis'teki profesörler ile kendi durumumu karşılaştırdığımda yardımcı doçent bile olamayacağım görülüyor. Emekli hocaları o kadar kendilerini bilime vermişler halen normal birer araştırmacı gibi düzenli çalışıyorlar. Bizim alanda çalışan dünyaca ünü ve makalelerinin impact faktörü 83 olan Emanuel Epstein yaşı 90'nın üzerinde olmasına rağmen halen her gün bisiklet ile üniversiteye geldiği ve araştırma yaptığını belirtiler. Kendisi ile Bitki besleme kongresi nedeniyle tanışma ve konuşma fırsatı buldum.
Öğretim Üyeleri Denetleniyor
Her yıl öğretim üyeleri bağımız bir komisyon tarafından iç akreditasyon niteliğinde dersleri dinlenerek not alıyorlar. Öğrenci değerlendirmesi kadar üniversite içinden ve üniversite dışından gelen denetçiler hocanın ders anlatma şekli, kullandığı teknikler ve öğrenci merkezli olup olmadığını denetliyor. Hangi hocanın ne zaman denetleneceği de bilinmiyormuş. Her öğretim üyesi her yıl çalışmalarını raporla bölüm başkanına iletiyor. Bölüm başkanı hocayı odasına çağırmıyor. Kendisi veya seçtiği bir heyet hoca ile 2 saat görüşerek hoca hakkında kendi raporunu belirtiyor.
Öğretim Üyesi Maaşları Kişisel Başarıya Bağlı Olarak Değişiyor
Üniversitede herkesin bizde ki gibi bir sabit maaşı var. Üzerine kişinin üniversite ile yaptığı anlaşma ve her yılkı başarı durumuna göre kimsenin çok telaffuz etmediği farklı maaşı bulunmaktadır. Ayrıca kişinin başarısı maaşın farklılaşmasında da etkin rol oynuyor. Profesör olarak bölüme geldiyseniz mutlaka geldiğiniz yerden daha yüksek bir ücret talep teklifi ile gelmişsinizdir. Gerisi sizin ile üniversite yöneticileri arasındaki pazarlığa bağlıdır.
İkinci Öğretim Ek Ders Ücreti Yok, Ancak Herkesin Üniversite İle Anlaşması Gereği Araştırma ve Ders Verme Durumu Tespitli
Bizdeki gibi yayın başına ikramiye veya ek ders ikinci öğretim yerine kişinin dosyası üzerinden bu durumlar telafi edilmektedir. Bunun için üniversitede ikinci öğretim ve ek ders yok. İkinci öğretim bazı büyük kentlerde varmış. Kalitesi yüksek üniversitelerde genelde ikinci öğretim yok muş. O da üniversiteye giremeyenler için değil, çalışıp da okumak isteyenler içinmiş.
Öğrenciler hem seçilerek alınıyor hem de belirli bir ücret ödüyorlarmış. California eyaleti dışında gelen ve yabancı öğrenciden daha yüksek bir ücret alınıyormuş.
Öğretim üyesinin üniversite ile ne oranda ders vereceği belli olduğu için anlaşması kadar derse giriyor. Bunun için ek ders ücreti almıyor. Ancak araştırma yapan öğretim üyelerinin maaşı ders verelerinkinden çok fazla oluğu belirtildi. Genelde öğretim üyeleri, % 60 araştırma % 40 öğretme veya %80 araştırma % 20 öğretmeyi tercih etikleri belirtiliyor.
Her Öğretim Üyesinin Belirli Bir Bütçesi Var
Amerika genelinde olduğu gibi bölüm bütçesi öğretim üyelerinin işlevlerine göre ayrılıyor. Her öğretim üyesinin dosya üzerinden başarısına göre 10-100 bin dolara kadar fatura esasına göre serbest harcama parası bulunuyor. Çok proje üreten, çok yayın çıkaran doğal olarak üniversite bütçesinden daha çok pay alıyormuş. Her araştırıcının resmi harcama kartında harcamalarını amaca uygun harcadığını göstermesi gerekiyor.
Dersler Nasıl İşleniyor
Her dönem dersler yeni baştan inceleniyor. Öğretim üyeleri ve yöneticiler her dersin işleyiş mekanizması, yöntem ve değerlendirme şeklini tartışarak karar veriyorlar. Her öğrenci her derste mutlaka kütüphaneyi kullanarak yoğun ödev hazırlığı yapmaktadır. Ödev öğrencilerin en ciddi ve zaman alan işlevi olarak görülüyor. Her ödev mutlaka inceleniyor ve ödev notu önemsenmektedir.
Seminerler çok ciddi yapılıyor.
Başta öğretim üyeleri olmak üzere araştırma öğrencileri ve davetlilerin seminerleri önemle izlenmektedir. Araştırma öğrencilerinin seminerleri kredili olduğu için her öğretim üyesinin kanaati önemsenmektedir.
Yönetici Belirleme Şekli
部長は、不動産·ファイルのオープンな競争に基づいて決定されます。 部門と国際的なジャーナル、新聞や雑誌の頭が適切な条件に候補者を検索場所になるだろう。 デービス校部門では、頭確かに非常に困難である。 深刻なポーターと見なされます。 の管理、お金を見つけるための部門は、研究を調整します。
科学的なセクションの中で最も有能な人として部長。 他の誰かが科学のための最も有能な人についての決定だったので。 毎年、部門の戦略部門長と今後の戦略について説明します。 研究を調整します。 教育訓練の部門の科学的機能の健全な機能のための作品集。 同時に部門が予算を準備する責任があります。 教室の椅子は確かに非常に困難な作業として知られており、ほとんどの科学者はこの点で管理者になりたくない。 研究を行う以上のことを返す関数として、それを科学とを採用しているので。 権限または行われていないlojmanaを入力する部門のヘッドを有するとしての地位。
デービス社長の選択はすぐに完了しました。 女性教授を選出しました。 アメリカの大学から独立しています。 唯一の基準を議論するための予算上の政府との関係。 割り当ては、形式で構成されています。 デイビスは、16の特許を持っているほぼ100査読国際ジャーナルや論文の学長に選出されました。 出版物はお金ではなく、雑誌でサードクラスの国で発表した。 また、優れた経営者であることが判明した。
私は知らないが、科学的な権威として学長は本当に非常に強い人です。 大学の科学的な操作を担当します。 他の強力なerktirを証明している大学の管理者やその他の管理監督の能力を意味する大学の首席秘書官の行為についても同様に責任を負う。
新しい大学の学長geçirmekmişゴールの突破口を作るために再び前進する。 我が国ましょう結婚式の大学。
大学自体を監督
本文や大学の学生は、より自律的な構造上の権限の承認を求めるしないようにそれ自身のリソースの作成、教員の作成、独自のトレーニングプログラムとその機能。 完全に大学と年度の関係の国家予算に関連している。 国家予算のために多くの問題は、原則として軸yaşamıyorlarmış成功に基づいています。 我々は多くの自律性を持っているよりも、独自の大学のシステムと比較した。
要約すると、それぞれの国の条件が異なっています。 デービス校深刻かつ冷酷な競争、お互いを潰している人がいる。 システムは、チャンスが後ろに残って認識されません。 学生はたくさんのお金を支払い、両方成功して本当に利用した。 多くの研究が教師より多くの学生yükleniyorlar出版するために行われています。 結果として、米国とヨーロッパとアフリカとアジアの植物栄養の作物生産の世界会議の貢献は、私はもう一度科学の重要性を見た生産と比較した。 CUデービスはアメリカのブランドです。 大学を管理するために開発され、多くのシステムでも試行錯誤して個人的な好み。 我々は自分自身を支配するよりも、自律的大学。 大学の教員で最高の博士課程の学生を育成するが、あなた自身のを取ることはありません。 明らかに、知っているがあります。 自己規律た方が良い。 軸上に形成された構造を生成します。 デイビスにするもの、デイビス氏によると、原則は言う。 彼らは独自のルールを持っていた。 そして、それは品質を損なうことを避けるためにbozdurtmuyorルールを混乱させることはありません。 処理は人によると行われている。 デイビスは、私はない独自の値を持つ私たちの国の特定の場所のレベルで、大学で科学研究の世界では生産性の高い人は、人類に貢献するのであれば、一日を願っています。 私の知る限り理解するようにそれを作成することは困難ではありません。 可能性は限られたものの、そこには、トルコの科学者はそれを作るつもり。 しかし、これらの条件は、ポーリング·不安などのルールが、大学を与えることはできないよう選挙制度と今日満たされます。 主要な規律の選択に軸Oy社に基づいて、大学のマネジメント·アプローチの学長は、大学の質を低下させた。 我が国の大学は、すぐに私のローカル管理者を決定するための欲望と、システムが構造を取り除くにつれてその不可解な選択·割り当て世界に値するの所得水準を向上させることによって、大学や科学系の実軸を管理するために似ています。
関連記事：
"再地球温暖化するものではありません
2009年9月9日のすべての新聞が、降雨の頭のすべての故国の影響を受けて、ニュースの見出しは、デリュージに持ち込まれています。 各地で洪水による洪水、マルマラと黒海地域は、特に7月には、過去数年間の有効であった。 生命や財産の損失は年を追うごとに増加しています。 黒海高速道路との間の障壁として扱わこのレベルでより効果的であった洪水は、海をKaradenizlininと同様に、地球温暖化の割合も重要である。
今日では、地球温暖化よりも、この用語は、干ばつの同義語として使用されています。 しかし、それは全く真実ではありません。 水循環方式（水蒸気、雲、雨、雪）が破損していることが判明し、地球上で地球温暖化の真のインパクト。
地球上の水の量は、最初に形成以降に変更はありませんでした。 二酸化炭素の発生率は、指数関数的に増加する人間のetkilikleriyleによって引き起こされる地球温暖化は、世界の降雨量のバランスに影響を与えます。 地球温暖化の影響、地球上のいくつかの地域では、通常よりもはるかに降水、一部の地域では降雨量があることになることはできませんが。 その結果、より多くの降雨がある地域は、降水量は、干ばつに対処するために強制される生命や財産の損失、一方で、洪水や地滑りが発生しました。
過去数年間に地球温暖化についてのコミュニティが誤ったルーティングの影響下にあった。 地球温暖化の誤謬を行うことにより、水の節約、頭部を作成することができます。 しかし、水の節約は、水がアバットメントに蓄積され長くなることができない人々によって使用のもう一つの効果。 Bilinçlendirmeyleこれは間違っている、不要な材料であると彼の家を埋め、彼自身のプライベートカーや個人の不必要なエネルギー使用を引き起こす毎日、仕事に行く、彼の状況のためにご自身を保存するホーム/オフィスの水は穏やかな感じになりました。 しかし、計り知れない水の中に購入した各製品の製造が使用されています。
* 7トンの水の消費原油の1バレルを調整する
* 4個の水の7500トンは、自動車用タイヤの生産に消費され
水の* 150トンは、1自動車を生産するために消費される
水の* 240トンの鋼の1トンを生産するために消費される
* 1キロの生地（プレーン塗装されていない）消費される水の120リットル
布を染めるために消費される水の80リットルの* 1キロ
プラスチックの1キロを生産するために消費される水の* 200リットル
水の850リットルの生産のための綿の* 1キロが消費されたり、
途中で私たちの家に水を保存することにより、地球温暖化のÇözemeyeceğimiz問題があります。 別の領域の問題を解決するため、我々は消費電力の個々の嘘のようにします。
我々は買うことはすべて、生産されるエネルギーを使用します。 化石資源（石炭、石油、天然ガス）の生産及び流通時に使用される電気を含むエネルギーのすべての種類は、使用して生成されます。 ここで空気中の二酸化炭素の過剰で地球温暖化の主な原因であり、それは化石燃料の燃焼は、エネルギーを生成することが判明した。
ここで次のような結果が現れる。 地球温暖化の負の影響が私たちに影響を与えるかどうか、干ばつ、洪水、地滑りかどうかを指定します。 自身のために提供される製品の生産段階で使用されているエネルギー源の私たちの消費のためにしかし、地球温暖化、。 だから我々はすべて我々が消費することが地球温暖化に重要な貢献をしています。 私はかかるなしでは生きていけないことができます。 しかし、今日我々はこの狂気kaptırıyoruzを必要としているかどうかにかかわらず、そのため、消費の狂乱になっています。
消費のこの狂気のサイズである限り、地球温暖化の影響は指数関数的に成長します。 我々は個人としての責任を満たしている。 地球温暖化をどうする最も基本的なことは、我々の消費を制限することである。
資本主義が支配的なシステムであり、我々は、以上を消費したいと思います。 しかし、我々はtükettikçe地球温暖化汚染を増加させると、それにkatlıyarak。 時間の長すぎない期間の後、地球温暖化についてのポイントに来て今不可逆的である。 個人として私達の不必要で過剰消費を防ぐことによって、我々は、この負の予後であると言うことができます。
修理/壊れたが、私は代わりに/を使用するの交換は何を得る出ていた代わりに、自家用車の公共交通機関を使用するには、代わりにこれらの製品から離れて滞在するために、シングルユースのディスポーザブル製品を使用するのではなく、我々が生活を続けるために、個人としてできることの一つです。 ここでは、我々はそれらを作るが、地球温暖化対策の努力で開催された正となります。
DOĞADER - 自然の保全と環境のための社会
関連記事：
アナトリア、トルコ·クルド融合
教授 博士 ラマザンDemir
コミュニティの将来は、直接過去にリンクされている今までになかった拒否された思想家、作家である。 したがって、すべての社会は受け入れて、その過去の状態に関連するテーマを議論する。 将来は再び彼に基づいているため。 非必須のルーツへのコミットメントの可能性否定。 社会全体の中でアイデンティティを持っている値は、これらの変更に基づいて、独自のアイデンティティを獲得し成長しuygarlaşır。
と確認を行うことができますか？
高度な社会の形、esprisinin-基準であることの基本的な原則に基づいて "国家"、我々のトピックの文化や社会国家主義的な冒険で、それらをに言及してここで行われたアウトは、特別な専門知識を必要とする条件である。
だから、Alaは、我々は過去のある方法を知っていますか？
日付の科学正しい方法。
プロセスで失われた、多くの文化は、アナトリアや地域社会に存在し、それらの間の "国粋主義"の段階を表すしている私たちに行って何の情報を提供します。
どのような珍しいの役割であり、我々は、アナトリアのトルコ人でですか？
質問への新たな次元が異なる可能性があります。 その前に、私は最近、アナトリアに住んでいた生活は、さまざまなコミュニティのマージを覚えておく必要があります。 この文脈において、アナトリアに存在していた文化、トルコ人、クルド人、アルメニア人とギリシア人の最後の代表者。 もちろん、文化は、それらの外側の小さなコミュニティで表されていて、経験してきました。
だから、どのようにそれらを知っているだろうか？
その様々なサブブランチのおかげで、我々は日付を知っていると知る。 1930年代の期間の観点で書かれた "公式"の歴史の共和国の歴史を見て。 彼の前に西洋の学者の歴史的な期間にも多くの情報を学んだ。
Midhatパシャ、歴史の中でオスマン時代は彼によって書かれた最も重大な仕事で行われた日付は、最も信頼性の高い地域の歴史です。
アナトリアの文書によると、今日の知られており、実績のある知識、人々の部族に住んでいて、ほとんどすべてのエリアでも有数の孤立した社会と一緒にトルコ人の他のいくつかのグループ "トルコ人と呼ばれるフロント"。 たとえば、古代ギリシャ文明、 "Krak"がトルコ人によって確立され、古代エジプトやメソポタミア文明、 "トルコレース"が認定されているクレームの仕事だった。 一方、フン族、モンゴルとキプチャク族 "トルコ"の日付は、特に断らない限り。 それらの一部は、 "優れた価値"の称号を与えることによって、 "トルコ人"が得るための努力に示すことができます。
そして、そのイエスは...アナトリア、宗教の名の下に大きな革命とユダヤ教、火の崇拝者、異教徒、シャーマンの宗教のものと外側の大半を持っていて、アナトリアの多神教信念を持っていた...
OS 7 8 新世紀では、アイデンティティとして自分自身を示されているアナトリアでこれらのコミュニティは、いわゆる "国家は、その期間は、、"と彼は期間を開始した。 それは特にセルジュク朝とオスマン帝国時代の最も進んだ段階で自分自身を示している。 これらの分野で活躍する歴史家によって、これらの歴史問題をMarjinalleştirilmiştir。
共和党の期間中の投稿の日付は、常に "公式の日付"ドックに残されるように頼まれたです。 浄化/汚染除去操作の疑惑は1939年に開始しました。 それが続けしかし、疑惑へのアプローチは、 "ので、ビジネスの本質を変更することはありません"。
持って告発人は、一般的に、別の問題と "国民国家"反対する人たちの哲学を見てみたい。 歴史を通して、アナトリアの多くの文化と人々 "リターンの母国は、"既存のプロパティに基づいて、多文化、多inançlılıkの基礎を耐えたアナトリアの精神は、この精神は、この機能の源であるということです。
このコンテキストでは、アナトリアの精神、我々は多文化、多inançlılıkフィルタリングの新たな融合でのプレゼンスを借りて、今日の "国家"である。 アナトリアの信仰、今日の深い理解なしにアナトリア、セルジュク朝とオスマン帝国の先住民の文化は、 "トルコ人"は主権を持っていません。 言い換えれば、今日のトルコの国民であることの本質は、我々は、セルジュク朝とオスマン帝国の歴史の源にお世話になった進化の仕事です。
、それが意味を与えることになると、 "所属"と"市民権"本質的には、アナトリアの人々の精神を採用し、それらが歴史的なプロセスに格納されて、この。セルジュク、オスマン帝国と共和国のアナトリアの人々進行中の歴史的プロセスに基づくべきである"自己"がルールとなっています。 それをフレット、それを解析し、どのような方法で破壊することはできません。
Bu bağlamda “Türk”, “Kürt” ayırımı maya tutmuyor tutmamalıdır da… Dolayısıyla Anadolu ruhu hiçbir zaman ırk merkezli bir “etnisite” önermemiş ve benimsememiştir. Bugün olan ve gelecekte olması gereken değer ve aidiyet, “Türkiye” vatandaşı kimliği odaklı bir tarih ile yaşamak ve bununla övünmektir.
Bunun için Anadolu'daki son yapılanma olan “Türkiye Cumhuriyeti” tarihini yazmak isteyenler ve yazacak olanlar iki temel konuya önem vermek zorundadırlar:
1-Anadoluluk ruhunu benimseyen Türklerle Kürtlerin aynı coğrafyada buluşması ve kaynaşması.
2-Ön Türkler dönemini dâhil etmeden yaşanan bin yıllık birliktelik, yaşama ortaklığı ve değerler bütününde birleşmişlik.
Bu iki ana ilke Türkiye Cumhuriyeti Devletinin oluşmasına temel olmuştur. Bu değerler dikkate alınmadan Türk milleti ve onun kurduğu cumhuriyet hakkında herhangi bir tasarrufta bulunma hakkı kimsede olamaz. Bu hak ne siyasi iradede, ne de bir başkasında… Kurucu felsefe kararı, milletin kendi iradesi ve verdiği can-döktüğü kan ile olmuştur. Milletin iradesi dışı zorlamalar ve ithal planlar sonuç vermez.
Anadolu'da Türk-Kürt buluşması ne zaman oldu?
Mikro milliyetçilik (Kürtçü ayrılıkçılığın) adına konuşan ve milletin değerler bütününü tahrip etmeye çalışanların bir ana hedefi vardır, ırki anlamda “etnisist” düşünceyi geliştirmek ve yaygınlaştırmak…
Bu mikro milliyetçilik batağında yalpa yapanlar kendi ideolojilerine göre tarih yazmaya çalışırlar. Diğer bir ifade ile mikro milliyetçiliğin (Kürtçü ayrılıkçılığın) bir versiyonu olan iddialar, Anadolu ruh birliğini değil de, ırki aidiyet kriterlerini esas alırlar.
Bugün Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde olup biten olayın temeli, ırki aidiyetin bir versiyonunu olup, Güneydoğu Anadolu'da yerleştirmeye ve yürütmeye çalışma istemine dayanmaktadır.
Anadolu'nun otantik Kürt yurdu olduğunu iddia ederek, bu toprakların esas sahiplerinin “Kürtler” olduğunu ileri sürmektedirler. O ırki esaslı mikro milliyetçilere (Kürtçü ayrılıkçılar) göre Türkler Anadolu'ya 1071′den itibaren geldiler ve başta Güney-ve Doğu Anadolu olmak üzere Anadolu'yu “işgal” ettiler. Ayrılıkçı ırki mikro milliyetçiliği savunan bu “köşe kapıcısı” yazarlar; tarihi olayları ve süreci Anadolu'da farklı toplulukların “buluşması” gözüyle değil, “çatışması” gözüyle baktıklarını gizleyememektedirler.
Eğer Anadolu'da sadece Kürtler veya sadece Türkler varlıklarını korumuş olsalardı, Anadolu'daki özümleme olan çok kültürlülük ve çok inançlılık atmosferi olmazdı. Dolayısıyla Selçukluluk, Osmanlılık ve nihayet Cumhuriyetçilik kültürü oluşmazdı. Kaldı ki antik Kürtlerin orijinal yurdu, Anadolu'nun yaygın belli bölgelerini kapsayan bir özellik yerine, Van Gölü'nün aşağılarında ve Batı İran'da dağlık bölgesi olan “Carduchi” coğrafyasını da içine alan sınırlı bir topografyayı kapsamaktadır . Bunun belgeleri tarihi kaynaklarda mevcuttur. Örneğin Brownson bunun haritasını dahi yayımlamıştır. Ayrıca Sultan Sencer tarafından kurulan “Kürdistan” eyaleti de aynı coğrafyanın bugünkü “Hemedan” yöresinde olduğu yine tarihi kaynaklar bildirmektedir.
Anadolu'nun kültürlerin geçidi -köprüsü- olması ve zengin genetik havuzu oluşturması nedeniyle bu toprakların gerçekte kime ait olduğu tartışması, hep olmaya devam edeceğe benziyor.
Eğer “Kürtçü” mikro milliyetçilerin dediği doğru olsaydı, 1071'li yıllarda Doğu Anadolu toprakları Roma ve Bizans egemenliğinde olmazdı. Doğu ve Güneydoğu Anadolu'da Ermeni, Süryani, Rum ve Diyarbakır yöresinde de Hıristiyan Arap kabileleri yaşamazdı.
Peki, eğer “Kürtçü” mikro milliyetçilerin dediği doğru olsaydı Anadolu'da “Kürtçe” yazılmış eser, anıt, kitabe, mimari eser olurdu. Bu bölgede “Kürtçe” tek sanat eseri, mimari eser, anıt, kitabe yoktur. Ne kütüphanelerde, ne de arkeolojik kazılarda…
Bu iddialar “piyon” olma gayretlerinin bir sonucu olarak yaratılmak istenen zoraki pozisyonlardır. O zaman bu tarihi gerçeklerin anlamı ne olur?
7。 ve 8.yy. itibaren Abbasi Halife ordularının Anadolu'ya doğru yaptıkları akınların sonunda yapılan fetihlerle birlikte Güneydoğu Anadolu'ya Müslüman Araplar ve Müslümanlığı kabul eden Kürt aşiretleri geldiler. Onların ardından ise Türkmen aşiretleri Doğu Anadolu'ya geldiler.
Anadolu'da var olan topluluklarla birlikte yaşayan “Ön Türkler”, hem kültür hem de inanç bağlamında farklıydılar. Anadolu, İslamlaşmasından önce çok farklı bir demografik yapıya sahipti.
Türklerin Anadolu'ya gelişi ve girişi büyük bir savaşın yaşanması nedeniyle 1071 olarak kayıtlara geçmiştir. Aslında bu büyük savaş, Bizans ile Türk-İslam kaynaşmasının mücadelesidir. Bunun en büyük kanıtı ise Malazgirt'te Alparslan'ın ordusunda 10 bin gönüllü Kürt'ün bulunmasıdır . Bunun anlamı şudur; Bizans'a karşı Türk-Kürt halkının “İslam” şemsiyesi altında kaynaşmasının bir ifadesidir. Diğer bir deyişle, Malazgirt'te Alparslan'ın önderliğinde kazanılan savaş, aslında, bu vesile ile Türk-Kürt buluşmasının bir simgesidir.
11–12. yüzyılda, Güneydoğu Anadolu'nun merkezi sayılan Urfa ve çevresinde Hıristiyan toplulukların egemen olması, bu bölgede “Haçlı Kontluğu” nün kurulması son derece çarpıcı bir durumdur. Bu durum aynı zamanda bölgede yaşayan nüfusu Kürt-Müslüman olmasından çok Hıristiyan unsurlardan meydana geldiğini göstermektedir.
Anadolu'nun İslamlaşma hareketleriyle yapılan fetihlerin başında Selçuklu-Türkmen fetihleri gelmektedir. Nitekim bu fetihlerden sonra Doğu Anadolu'ya “Turcomania” denmesinin nedeni de budur. Tarihi kaynaklar ve sosyolojik kayıtlar, Kürtler ile Türkler bir arada ve daha çok Fırat'ın doğusuna yayılmış olmaları ayrı bir değerlendirmedir.
Göçler ve Demografik Değişimler…
Türkler Anadolu'ya geldikten sonra sınırlı alanlarda kalmadılar; sürekli Batıya doğru ilerlediler; hedefleri “tuzlu derya” idi. Nitekim kuzeyden Karadeniz'e ulaşıp Hun imparatorluğunu kurarlarken güneyde ilerleyip Akdeniz ve oradan da Egeye ulaşmışlardır. İlginç olan, bu göç ve demografik hareketler, bölgelerde çok farklı yeni durumları da birlikte ortaya çıkarmış olmasıdır. Osmanlı hariç, hiçbir Türk topluluğu tuzlu deryayı aşarak Avrupa'ya ya da Afrika'ya ulaşmamıştır.
Ana yurt olarak Anadolu seçilmiş ve öyle korunmuştur.
Doğu Anadolu'dan giriş yapan Türklerin büyük bir kısmı Ege'ye doğru yürürken bir kısmı da yerlerinde kalmışlar. Örneğin Selçuklunun ilk başkenti olan Ahlat'ta Türk kültürünün bugüne kadar “abideler” halinde kalması dikkat çekicidir. Bunun canlı örneği, bugün Van'ın Ahlat'ta kazasında bulunan ve Anadolu'daki ilk Müslüman Mezarlığı olarak kabul edilmesi gereken şaheser niteliğindeki anıt mezarlardır. Mezar taşlarındaki sanatsal incelik, çağının en üst sınırlarına ulaşmış, halen Elazığ yöresinde iğne oyasıyla yapılan danteller kadar incelik ve marifet isteyen taş danteller bu mezar taşlarını süslemektedir. Bu anıt mezar taşları incelendiğinde, tüm doğanın acımasızlığına ve devletin ihmaline rağmen, korunmuş olmaları Selçuklu Türklerinde sanatsal değerin düzeyini göstermektedir. Ahlat'taki bu Anadolu'daki ilk Türk-Müslüman Mezarlığı , bir anlamda aklın sınırlarını zorlayan bu anıt mezar taşlarındaki sanatsal canlılık ve zarafet, anlam derinliği, İspanya-Granada'da Endülüs Emevileri tarafından kurulan ve bugün hâlâ ziyaret merkezi olan “Elhamra” sarayındaki taş işlemeciliğine eşdeğer kültürel ve sanatsal bir belge olarak korunmaktadır. Bu mezarlık bile Doğu Anadolu'nun ne kadar Türk-Müslüman olduğunu gösterir. Ne acıdır ki bunu bilen ve değerlendiren yeterince ne yetkililer ne de aydın geçinenler olmuştur.
Diğer yandan Eyyübiler döneminde İran'dan, Kuzey Irak'tan Anadolu'ya, özellikle Fırat'ın doğusuna Kürt aşiretlerinin göçünün hızlandığı biliniyor.
Buna ek olarak 15. yy da başlayıp sonra doruğa çıkan ve bir anlamda Sünni Türkmen ile Şii Türkmen'in birbirine kırdırıldığı Osmanlı-Safevi çatışmasında, Anadolu'ya İran'dan Sünni Kürt göçü, Anadolu'dan da İran'a Alevi Türkmen göçü oldu. Bu olay, bölgedeki nüfus hareketlerini inanılmaz derecede etkileyerek sosyolojik demografiyi değiştirdi.
“Kürtleşen” Türkmenler…
Bu demografik değişim sonucu Doğu Anadolu'da asimilasyonlar oldu. Doğu Anadolu'ya göç eden Türkmen boylarının büyük bir kısmı yerleştikleri yayla ve ovalarda “Kürtleştiler”. Bunun en tipik örneklerine bugün bile şahit olmak mümkündür. Örneğin, Urfa yöresinde, Ceylanpınar ve Siverek bölgesine yerleşip de “Kürtleşen” Karakeçili aşiretinin mensupları, Diyarbakır Karacadağ bölgesine yerleşip yine “Kürtleşen” Türkmen boyları gibi yüzlerce örnekler verilebilir.
Dolayısıyla Güneydoğu ve Doğu Anadolu Bölgelerindeki Kürt nüfusu, mikro milliyetçilerin iddia ettiği gibi, antik “Huriler” ve “Mitanniler” in devamı değil, Anadolu'nun İslamlaşması sürecinde Selçuklu ve Osmanlı egemenliğinin bir sonucu oluşmuş demografik nüfus değişimleri sonucudur.
Yüzyıllar süren bu nüfus hareketleri sonucu Türkleşen Kürtlerle, Kürtleşen Türkmenlerin oluşturduğu demografik nüfus hareketliliği sonucu bir karışım oluşmuştur Anadolu'da. Günümüzde de benzer örnekler vardır; örneğin İzmir'de, İstanbul'da artan “Kürt” kökenli vatandaşların zaman içinde bu kentlerin nüfuslarının profilini değiştirmeyeceklerini kimse garanti edemez. Bunlar hareket halinde olan toplumlarda her zaman mümkündür.
“Kürtçü” mikro milliyetçiliğin temel tarih kaynak olarak kabul ettikleri Şerefname'de belirtildiğine göre, Oğuz Han, Hz. Peygamber'e gönderdiği elçinin Kürt asıllı olduğu iddiasıdır. Şerefname'deki bu varsayım her ne kadar “efsane” olarak kabul edilse de verilmek istenen mesaj Türk-Kürt kaynaşmasının ne kadar önemli olduğunu gösteren bir işarettir.
Her ne kadar bugün, emperyalist doyumsuzluğun esiri olmuş etnik milliyetçilerin iddia ettikleri gibi Doğu ve Güneydoğu Anadolu'yu “otantik yurt” onun da “işgal” edildiği iddiaları gündemde tutulmaya çalışılsa da, taraftar bulma şansı azdır. Mikro milliyetçilik halk ve özellikle şartlandırılmış ve yönlendirilmiş “genç” nüfusa cazip gelse de, devamını getirmek kolay değildir. Bunun esası ve astarı olmayıp, masa başında uydurulmuş, kurgulanmış bir varsayımdır.
Mikro milliyetçilikten medet umanlar ve emperyalizmin maşası olmayı kendine meslek edinen teorisyenler tarafından uydurulmuş kuramsal kurgudur. Doğrusunu ve gerçeği öğrenmek için gayret sarf edilmediği için ve gerçekleri öğrenmek zahmetli iş olduğu için, devlet eliyle de eğitim programlarında yer verilmediği için, sosyal hayatta insanlarımıza bu gerçekler anlatılmadığı için maalesef bu durum ortaya çıkmakta, mikro milliyetçiliği besleyen bir efsane olarak itibar görebilmektedir. Bizlerin görevi, doğru olanı, gerçek olanı bulup ortaya koymak ve insanımıza anlatmaktır. Sonradan oluşabilecek zararlar ve tahripler nedeniyle “pişmanlık” bir anlam taşımaz.
Son günlerde, Türkiye üzerine uygulanmak amacıyla, uluslar arası güç aktörleri tarafından hazırlandığı izlenimini veren plan ve projeler siyasi irade eliyle piyasaya sürülmektedir. Batılı emperyaller tarafından Birinci Dünya savaşı sonunda, Anadolu'da Türk milleti yok edilmek üzere iken, özünden çıkan kahramanlar bu “yok etme” plânına İstiklâl savaşıyla “hayır” dedikleri için ve Batılı emperyallere kafa tutulduğu için o yenilgiyi hazmedemediler. Mustafa Kemal'in kurduğu Türkiye Cumhuriyeti Devletini bir türlü içlerine sindiremediler. Bütün dertleri budur. Şimdilerde siyasi irade tarafından ortaya atılıp kendini de çıkmaza soktuğu “açılım”, saçılım”, “kaçınım” komedisinin de bu “hazımsızlığın” sonucu oluşan oyun olduğunu hatırlatmakta yarar vardır.
**
Burada sorgulanacak diğer bir husus da Türk-Kürt birlikteliği, Anadolu'da bu kültürlerin “İslamlaşma” şemsiyesi altında birleşmesi sonucu Kürtlerin aleyhine olmuş mudur? Örneğin Anadolu'da Selçuklu ve Osmanlı hâkimiyeti Kürtleri “geri bıraktırmış” mıdır?
Şayet Anadolu'da bu Türk devletleri egemenliği olmasaydı bugün mikro milliyetçiliği iddia eden ayrılıkçı “Kürtçü” kafalar neyin ve kimin emrinde olurlardı?
İşte sorgulanacak önemli sorulardan biri budur. Gerisi laftır…
25.08.2009
www.r-demir .com
Kaynakça:
1- CL Brownson, Xenephon, Anabasis, Harvard 2001.
2- Urfalı Mateos Vekayinamesi, TTK 1987.
3- Claude Cahen, Osmanlılardan Önce Anadolu, Tarih Vakfı 2000.
5- Rene Grosset, Ermenilerin Tarihi, Aras 2005
6- Steven Ruinciman, Haçlı Seferleri Tarihi, cilt 1, TTK 1986.
7- Osman Turan, Doğu Anadolu Türk Devletleri Tarihi, Ötüken 2004.
8- Işın Demirkent, Urfa Haçlı Kontluğu Tarihi, iki cilt, TTK 1990.
9- Ramazan Demir, Ermeni İsyanı ve Harput Ermenileri, Palme Yayınevi, Ankara, 2009.
関連記事：
PARTYに何が起こったのか？
Taraf Gazetesi Ankara Temsilcisi İsmet Demirdöğen, 15 Temmuz 2009 tarihinde sudan gerekçelerle savunma istenip kendisi savunma vermeyeceğini belirtince beş dakika sonra faksla görevden alındı.
Gazete yönetimi, aynı gün bu görevin Erdem Gül, kabul etmemesi halinde bürodan başka bir kişi tarafından vekaleten yürütülmesini istedi.
Ankara Büro çalışanları, Demirdöğen'in görevden alınma şekline tepki olarak temsilcinin görevlerini kabul etmeyeceğini gazete yönetimine aşağıdaki yazıyla bildirdi.
***
Taraf Gazetesi Genel Yayın Yönetmeliği'ne
Ankara Temsilcimiz İsmet Demirdöğen, dün itibariyle bu görevinden alınmıştır. Gazete yönetiminin bu tasarrufa elbette hakkı olmakla birlikte, bunun yöntemi büro çalışanları olarak bizi rahatsız etti.
Habercilik anlayışı ile diğer medyadan ayrılma iddiasını bugüne kadar kanıtlayan, bizim de gazeteye bağlanmamızı böylece sağlayan gazetemiz, Ankara Büronun kuruluşunda görev yapan temsilci arkadaşımızı da, medyanın bilindik yöntemleriyle görevden almamalıydı.
Gazete yönetiminin tasarrufuna karışmamakla birlikte, büro çalışanları olarak itiraz hakkımızı kullanıyoruz.
İtirazımız, büro temsilcisinin kim olacağıyla ilgili değil, ilkeseldir. Bu nedenle, tüm çalışanlar olarak kendi alanlarımızla ilgili haber izleme faaliyetlerini sürdürüyoruz. Ancak, gündem adıyla başlıklar geçmiyoruz.
Bunun bir nedeni de görevden alınan arkadaşımızın yerine herhangi birimizin geçici de olsa bu görevi kabul etmemesidir. 16.07.2009
Ankara Büro Çalışanları
***
Bunun üzerine gazete yönetimi, aynı gün Ankara Temsilciliği'ne İstanbul'da görevli Mustafa Cesur'un atandığını yine faksla bildirdi. Ancak Cesur, Ankara'da birkaç saat kaldıktan sonra İstanbul'a geri döndü.
Bu arada gazete kurulduğu günden beri yaşanan, son dönemde daha da ağırlaşan ve bir türlü çözülmeyen sorunlar, gazete yönetimine 21 Temmuz 2009 tarihli şu yazıyla iletildi.
***
Taraf Gazetesi Genel Yayın Müdürlüğü'ne,
Geçen hafta Ankara Temsilcimizin bu görevinden alınması üzerine büro çalışanları olarak tarafınıza bir yazı iletmiştik.
Bu yazıda, yönetimin bu yönde tasarrufa elbette hakkı olmakla birlikte bunun yöntemine çalışanlar olarak itiraz etme hakkımızı kullandığımızı dile getirmiştik.
Taraf'ın yayın çizgisinde farklı olma iddiasına destek vermiş; bunu kanıtlamasının bizi bu gazetede çalışmaya bağlayan ana neden olduğunu dile getirirken, gazetenin içişlerinde de yaygın medyadan ayrılması gerektiğine işaret etmiştik.
Özetlediğimiz bu gerekçeye bağlı olarak da herhangi bir arkadaşımızın temsilcilik başta, yöneticilik görevini üstlenmeyeceğini aktarmış; buna karşın her çalışanın kendi alanıyla ilgili haber üretimine devam edeceğini bildirmiştik. Biz, bugüne kadar buna uygun davrandık, yönetici sıfatıyla gündem toplantılarına katılmamakla birlikte kendi izlediklerimiz dışında istenenleri de haberleştirip tarafınıza ilettik.
Gazete yönetiminin ağırlıkla Erdem Gül üzerinden yaptığı görüşmelerde iletilen mesaj, sorunu konuşarak aşmaktan ziyade 'bunu yapamazsınız, sonuçları iyi olmaz' tonunda oldu. Bu görüşmelerde sizlere, 'bize kötü davranıyorsunuz, temel yakınmamız bu, karşı çıkışımız ilkesel' diyerek kendimizi ifade etmeye çalıştık.
Ancak 'bu yönteme itirazımız var' yazımız üzerine yönetiminizden 'arkadaşlar sorun nedir, konuşalım' tutumu beklerken sanki bu eleştiriyi yaparak suç işlediğimiz kabul edilmiş; hızla ve yine aynı elektronik yöntemle 'Ankara temsilciliğine vekaleten Mustafa Cesur atanmıştır' bildirimiyle bu suç güya cezalandırılmıştır.
Bize göre bu yöntem de yanlıştı, hem yönetim için, hem yeni görevlendirilen arkadaş için, hem de bizler için sorunu çözmeye yaramamış; tersine zorlaştırmıştı.
Oysa biz, 'itirazımız var' derken kimin temsilci olacağıyla öncelikle ilgili değildik. Öncelikle kurulacak iletişimde neden bu noktaya geldiğimize ilişkin görüşlerimizi aktarıp diğer medyada olmayan daha paylaşımcı, daha demokratik ilişki kurulması gerektiğini aktarabiliriz umudunda idik. Henüz bu olmuş değil.
Bu yüzden ilk tutumumuzu korumakla birlikte neden bu aşamaya gelmiştik; 'itirazımız var' derken neleri kastetmiştik; son yaşanan temsilci sorunuyla patlayan birikim nelerden oluşmuştu kimi örnekler vermek isteriz.
Evet. Taraf gibi bir gazeteye kamuoyunun olduğu gibi biz gazetecilerin de gereksinimi vardı.
Evet. Taraf, temel olarak kurulu düzene itiraz için vardı; bu misyona uygun davranmayı sürdürüyor.
Evet. Taraf, herkes için evrensel hukuk talep ediyor; hukuku zorlayanlara cesaretle karşı çıkıyor.
Evet. Taraf, güçlü olanın değil zayıf olanın, iktidarın değil ağırlıkla yönetilenlerin sesi olmayı önemsiyor.
Evet. Taraf'ta çalışmak bir ayrıcalık. Zor ama vicdan rahatlatıyor.
Evet. Taraf diğer gazetelerden önde olmayı, ama özellikle daha dikkatli, daha özverili, daha cesaretli olmayı önemsiyor.
Evet. Taraf, herkes için adalet talep ediyor.
Evet. Taraf, karşı çıkmanın, eleştirinin en tabii hak olduğunu biliyor ve bildiriyor.
Evet. Taraf, bizler için bir ekmek kapısı. Hepimizin tek tek bir işte çalışmaya ihtiyacı var.
Ama ne yazık ki Taraf, arzuladığı dünyaya ve medyaya ilişkin taleplerinin pek çoğunu çalışanlarından esirgiyor.
Çünkü Taraf, diğer medyanın çoğu kez faşizan motifler de içeren yönetim anlayışından ayrılmak için bir fark, çaba ortaya koymuyor.
Çünkü Taraf, 'gazetemizde kurulu düzen budur, böyle yönetileceksiniz' dayatması içinde.
Çünkü Taraf yönetimi, kendi dışındaki gazete emekçilerine hiçlik duygusu yaşatmak istiyor.
Çünkü Taraf yönetimi, çalışanlarını kimi zaman da 'Ankara Büro' tanımıyla toptan aşağılayabiliyor.
Çünkü Taraf yönetimi, geç ve eksik (Ankara çalışanları için daha geç ve daha eksik) ödenen ücretlerini yüksek sesle talep dahi etmeyi beceremeyen çalışanlarına 'buna şükredilmesi gerektiğini' hissettiriyor.
Çünkü Taraf yönetimi-sahipliği, bu konuda zamanında açıklama yapmasının öncelikle hukuk devletlerindeki çağdaş işçi-işveren ilişkisinin gereği olduğunu bilmek istemiyor.
Çünkü Taraf yöneticileri, sanki çalışanlarına hakaret de edilebileceğini düşünüyor.
Çünkü Taraf, çalışanların vergi iadelerini ödemeyip kendisinde tutma hakkı bile görebiliyor.
Çünkü Taraf, savunduğu AB standardında çalışma yaşamı değil sanki köle düzeni istiyor.
Çünkü Taraf, İstanbul'daki çalışanlarına aylık 130 TL yemek ücreti ödediği halde, bunu Ankara Bürosu çalışanlarından 15 ay esirgeme hakkını kendinde görüyor. Bunun yalnızca hukuki değil, ahlaki bir zorunluluk olduğunu unutup kendisinin en çok kızdığı 'ayrımcılık' için açıklama yapma gereği dahi duymuyor.
Çünkü Taraf, çalışanlarını 20 ay önceki çoğu düşük ve kendi içinde çok adaletsiz ücretlerle çalıştırmayı sürdürebiliyor. Değil 6 ay, hiç değilse 1 yıl dolduğunda yeni ücret belirlemek gerektiğini düşünmüyor.
Çünkü Taraf, diğer medya yöneticileri gibi çalışanlarını sert çıkarak, işsiz bırakmak tehdidiyle haber üretiminin nitel ve nicel olarak artırılabileceği yanılgısından kurtulmak istemiyor. Çünkü Taraf, yayın çizgisinde korku egemenliğine karşı çıkarken çalışanlarıyla korku üzerine iletişimde fayda görüyor.
Tüm bunları, daha fazlasını da bugüne kadar tartışmak mümkündü. Ama olmadı. Bu gecikmede biz de kabahatliyiz. Çünkü bunları konuşacak bir kanal açık değildi. Ancak bizim buna çok önceden yüksek sesle itiraz etmemiz gerekirdi.
Hülasa bu gazeteyi seviyorduk, seviyoruz. Evet, bu gazeteye diğer gazetelere kıyasla ihtiyaç daha fazla. Bu daha fazla fedakarlık gerektirir. Evet, bu dönemde işsiz kalmak pek de sevimli değil, aksine yıkıcı.
Biz, üretime daha fazla katılmak kaygısıyla da hareket ettik. Çünkü evet, biz en cevval, en hızlı, en büyük gazeteciler değiliz. Zaten olmak gerektiğini de düşünmüyoruz. Ama kendimize kefiliz. Biz daha iyi iletişimi hak eden; haklarını bilen düzgün gazetecileriz.
Son söz; yukarıda 'çünkü' diye başlayan ve artırılabilecek konularda iyileştirme olmasını istiyoruz.
Gazetecinin karşı çıkan insan olmak zorunda olduğuna inanıyoruz. Tıpkı Taraf gibi. Ve bize göre Ankara büroda yüksek sesle konuşmak isteyen ve 'itirazımız var' diyen çalışanların olması, gazete sahipliği ve siz yöneticiler için de bir kazançtır.
***
Bu iki yazıya rağmen geçen sürede gazete yönetiminden ne sözlü ne yazılı bir yanıt alınabildi. Yazılar yok sayılarak ilişki sürdürülmek istendi. Ankara Bürosu'nun gündem geçmeme-toplantıya katılmama ancak haber üretimine devam yönündeki tutumu, tehditle bitirilmek istendi.
Bu amaçla 31 Temmuz Cuma günü Ahmet Altan, diafonla Ankara'ya bağlanıp tehditkar üslubuyla büroda kim varsa hazır ola geçmesini ve kendi gündemini sunmasını istedi.
Altan'ın protestoyu yok sayan, iletişimi reddeden tavrı üzerine Ankara Büro adına Adnan Keskin, Ahmet Altan'ın 'hadi anlatın, ne haber var' tutumuna karşı çıkmış; devamında kendisiyle yaklaşık yarım saat tartışmıştır. Soner Arıkanoğlu'nun zaman zaman katıldığı ve her iki büronun da dinlediği tartışmada, önceki talepkar yazılar hatırlatılmış; bunlarla ilgili gelişme olmadığında aynı tutumun sürdürüleceği kararlılığını yinelenmiştir.
Ahmet Altan'ın bu tartışmadaki genel tutumu yine tehditkar, çalışanları yok sayan tarzda olmuş; “Ben böyle gördüm. Gazetecilik ayrı iş, hak ve alacaklar ayrı iştir. Para yoksa da çalışmak durumundasınız. Beğenmeyen gider” çıkışı, bu tarzını kuvvetlendirmiştir. Ankara Büro çalışanları ise, hak ve alacaklar için gazete yönetimine ihtarname çekeceğini bildirmiştir.
Tartışma sürerken Ahmet Altan'ın tutumuna tepki olarak Nazmi Belge ile Songül Çiçek gazete ile yollarını ayırmışlardır.
Nitekim Ankara Büro'da çalışan yedi kişi, birikmiş hak ve alacaklarının (maaş ve maaş farkları, ödenmemiş yemek paraları, fazla mesai, vergi iadeleri) ödenmesi için gazete yönetimine aynı gün ayrı ayrı ihtarname gönderdi.
Ahmet Altan, 1 Ağustos Cumartesi günü, Ankara Büro'da görevli dört muhabirden (Adnan Keskin, Erdem Gül, Ezgi Akın ve Coşkun İncekara) toplantıya katılmadıkları gerekçesiyle yazılı savunma istedi. Altan'ın yazılı savunma talebi, izleyen günlerde de sürdü. Altan, 3 ve 4 Ağustos tarihlerinde yine dört muhabirden aynı gerekçeyle yazılı savunma istedi. Ancak toplantılara katılmadıkları halde Soner Arıkanoğlu ve Aylan Uncu'yu bu sürecin dışında tuttu. Arıkanoğlu ve Uncu'dan hiç yazılı savunma istemedi. Fakat Altan'ın savunma talepleri, bu iki ismin de imzasıyla yanıtlandı.
Taleplerine olumlu yanıt alamayan Ankara Büro çalışanları, 7 Ağustos'ta haber üretimi durdurma kararı alarak bu kararlarını gazete yönetimine bildirdi. Ahmet Altan aynı gün Ankara büroya faks mesajı çekerek, bürodaki herkesin işine son verdi. Ahmet Altan imzalı faks mesajı şöyle:
***
Ankara Büro'ya
Gördüğüm kadarıyla iş kanunlarını gazetecilikten daha iyi biliyorsunuz.
Artık haber yazmayacağınızı bildirmişsiniz, ama istifa etmemişsiniz. Çok haysiyetli bir davranış gibi gördüğümü söyleyemem ama elbette herkesin ölçüleri farklıdır.
Sanırım parası olmayan bir gazeteden biraz tazminat almak için yapıyorsunuz bunu.
Umarım her yandan aşağılıkça ve kalleşçe kuşatılmış; beş parasız bırakılmış bir gazeteden tazminat koparmak için verdiğiniz bu 'şanlı mücadeleyi' çocuklarınıza övünerek anlatabilirsiniz.
Biraz para bulur bulmaz o çok istediğiniz 'çıkış' kağıtlarınızı gönderip özlemle beklediğinizi anladığım tazminatlarınızın ödenmesi için elimden geleni yapacağım.
Şimdi evinize gidin.
Burada binbir meşakkatle boğuşan meslektaşlarınızla aynı yerde bulunmanız, çalışan arkadaşlarınıza karşı haksızlık olacak çünkü.
***
Ankara Büro çalışanlarının Ahmet Altan'a yanıtı ise şöyle oldu:
İstanbul Büro'ya, Ahmet Altan'a,
'Şimdi Evinize gidin' tavsiyesini içeren yazınızı cümle cümle yanıtlıyoruz.
1-'Gördüğüm kadarıyla İş kanunlarını gazetecilikten daha iyi biliyorsunuz' demişsiniz.
* İş kanunlarını bildiğimizi görmeniz iyi. Bu ayıp değil, kendileri de bir işçi olan gazeteciler için gerekli. Ancak bunu gazetecilikten daha iyi bildiğimizi söyleyerek bizi aşağılama hakkını nerden alıyorsunuz. İşveren olmak, başyazar olmak size bu hakkı veriyor mu?
* Bizim size itirazımız tam da bu değil miydi? İlk yazılarımızda, sizinle sözlü tartışmamızda 'bizi aşağılamaktan, değersiz hissettirmeye çalışmaktan vazgeçin' demedik mi ? Siz de 'siz değerlisiniz, iyi gazetecilersiniz ' yanıtını vermediniz mi ? Ayrıca biz size 'en cevval gazeteciler biz değiliz. Buna gerek de yok. Ancak biz düzgün insanlarız-gazetecileriz' demedik mi? Bu size yetmiyor mu?
* Taraf'ın bir ihtiyaç olduğunu, mevcutlarından daha iyi ve yaşaması gereken gazete olduğunu, bizim burada olma nedenimizin de bu olduğunu yazmadık mı?
* İş hukuku kadar gazetecilik bilmemekle aşağılamak istediğiniz bu bürodan seçili dört-beş kişinin, sizin büronuzdan seçeceğiniz dört- beş kişiyle birlikte temel gazetecilik, gazetecilik etiği vb. konularda tarafsız bir heyetçe sınava alınmasına var mısınız?
* Taraf iyi etkili cesur bir gazete evet, ama bu 'gazeteciliği biz, özellikle de biz icat ettik' egosunu haklı çıkarır mı? Taraf yokken de iyi haber yapan düzgün gazeteciler olduğunu hatırlatmak için ne yapmamız gerekiyor? Muhtemelen bizden daha başarılı bulduğunuz gazetecilerin bazıları daha topa bop derken tam da sizin önemsediğiniz türden haber yapmış gazeteciler olduğu aklınıza gelir mi?
2- 'Artık haber geçmeyeceğinizi bildirmişsiniz. Ama istifa etmemişsiniz..Çok haysiyetli bir davranış gibi gördüğümü söyleyemem ama elbet herkesin ölçüsü farklıdır” demişsiniz.
* Size yazdığımız yazılarda ve sözlü tartışmamızda bizi aşağılamayın demedik mi?
* İstifa etmeyip, 'bize insan gibi davranmak, emeğimizin karşılığını vermek zorundasınız' demek neden haysiyetsizlik?
* Yoksa bize, ücretini alamayan üstüne aşağılanan işçiler itiraz edemez, direnemez, talep edemez. İstifa etmek zorundadır mı demek istiyorsunuz?
* O zaman niye Sosyalizm diye bir şey vardı. Niye işçi hareketi işçi dayanışması vardı. Niye 1 Mayıs var. Niye sendikalar var. Niye direniş grev hakkı var? Yani size göre, işverene şimdi Ahmet Altan'a 'istifa etmiyorum hakkımı istiyorum' diyen bütün işçiler çalışanlar haysiyetsiz insanlar mıydı? İşçi mücadele tarihinde 'Ahmet Altan'ın gazetesinde işçilik yapamazsınız, kölesiniz' diye bir kayıt vardı da biz mi atladık?
* Komşumuz Yunanistan'da hakları için neredeyse ayda bir grev yapan bütün gazeteciler haysiyetsiz mi?
* Yoksa 'Ya sev ya terket' diyen faşistler gibi 'ya gazeteyi beğenirsin, ya çeker gidersin' demek ki haysiyetli davranış. Peki gazeteciliğini bile beş paralık gördüğün bu insanları sen neden işten atmadın? Bu mu haysiyet? Param yok, ya çalışın ya gidin demek ne zamandan beri haysiyet?
* O zaman tüm patronlar ve devlet işvereni memurlara-işçilere haysiyetsiz damgası vurabilir mi? 'Ücret artışı talep etmeyin, sendika kurmayın gösteri yapmayın, iş bırakmayın, işvereninizi protesto etmeyin' talimatına uymayan her işçiyi-memuru sizin gibi 'hadi evinize gidin-çıkış kağıtlarınız arkadan gelecek' diye yönetme hakkına sahip miydi?
* O zaman Kürtlere, Alevilere yönelik derin Ergenekoncu devletin 'bu ülkenin sahibi biziz. Ya bizim dediğimiz olacak, ya da bizim dediğimiz' söylemleri dahi haklı olabilir mi? Çünkü tartışmamızda siz bize 'ben böyle gördüm. Beğenen kalır beğenmeyen gider' demiştiniz 'Biz de hayır üçüncü yol var. İtiraz etmek ve talep etmektir. Bunu yapıyoruz' dememiş miydik?
* Çok daha önemlisi, 'paramız yok' dediğiniz gün, matbaa şirketi kurulması, onun için arsa avına çıkılması sorulduğunda 'onu kredi ile alıyoruz' demek ne kadar haysiyetli bir davranış. Bu haysiyeti, onlarca çalışanın yol-yemek parasını vermek için kullanmayışınız çok mu onurlu bir tercih?
* Gazetenin Ankara Bürosu'nda çalışanların isimlerini dahi zikretmeden, 'evinize gidin' deyip toptan işten atmak, ama atıyorum bile diyememek haysiyet açısından ölçülebilir mi acaba?
3- 'Sanırım parası olmayan bir gazeteden biraz tazminat almak için yapıyorsunuz bunu' diyorsunuz.
* İş hukukunu keşke hukukçularından alınacak yardımla biraz çalışsa idiniz. Bize üç ayrı savunma yazısı yazarken, iş hukuku silahını kullanmasaydınız?
* Çünkü bunu yapsaydınız, bu itirazı 'biraz tazminat' almak için yapmadığımızı anlardınız.
* Zira üç haftadır bu eziyeti çekmez 10 ay bir yıl önce, maaşımızı zamanında ve tam yatırmadığınızda iş akdimizi fesheder ve 'biraz tazminatı' yine alırdık. Bugün de istifa eder ve yine alırız.
* Ama tüm direnişiniz, bizi yok saymanız 'biraz tazminat' içinse birçok arkadaş olarak bu parayı bize verdiğinizde, kendimize alıkoymayıp gazeteye bağış, Kumkapı'da rakı içmek dahil harcamaya varız. Söz.
* Ama bileceksiniz ki siz Ahmet Altan olarak iyi bir yazar olsanız da işveren veya işveren temsilcisisiniz ve biz de işçiyiz. 'biraz tazminat' için dahi talep hakkımız var? Yoksa yok mu?
* Ama onu yapmadık, yapmayacağımızı uzun uzun anlattık. Ama siz bizi okumadınız ve dinlemediniz ya da öyle davranıyorsunuz ya biz ona yandık.
* Ama bunu okurken not alın, sizden taleplerimiz arasında akçalı konular sadece bir bölümü oluşturuyordu. Ama velev ki sadece hak-alacaklarımız olsun. 'biraz tazminat' bu kalemler içinde en küçük ve heba edilebilir kalemdir. Size asıl diğer kalemleri (ücret vb haklarda gecikmenin günlük yüzde 5 faiz gerektirdiğini- (yıllık yüzde 1800) söyler isek matematik uyarı yerine geçer.
* Dahasını sayalım mı? 2 yıldır bizleri aynı ücretle çalıştırma hakkını nasıl buldunuz. Biz 6 ayda bir sembolik de olsa zam alan devlet memurlarından daha mı haysiyetsiz insanlarız? Neden bize bir yılın sonunda 1 kuruş zam yapmak zorunda hissetmediniz.
*Acaba 'Mecbursunuz böyle çalışırsınınız. Bu ücreti dahi hak etmediniz. Nerede ücret artışı. Hem buna layık olmadığınız gibi, 'dua edin' bu gazetede çalıştığınıza demiş olmayasınız. Bunun için iş hukuku bilmeye değil ama vicdana sahip olmanız daha insani olmaz mıydı?
4- “Umarım, her yandan aşağılıkça ve kalleşçe kuşatılmış, beş parasız bırakılmış bir gazeteden tazminat koparmak için verdiğimiz bu 'şanlı mücadeleyi' çocuklarınıza övünerek anlatabilirsiniz?
* 'Aşağılıkça ve kalleşçe kuşatılmış gazete' gazete tanımı doğrudur. Ama bu o gazetenin çalışanlarına 'sizler aşağılık insanlarsınız' duygusunu yaşatma hakkını mı veriyor? Her kuşatılmış, gerçekliğini test edemediğimiz her ticari sıkıntıda olan şirkette neden kabak hep aşağıdakilerin başına patlıyor. IMF'ye borcumuz var' diyen hükümetlerin işçi-memurlara para vermeme tutumu, 'bölünme-şeriat tehlikesi var' diyerek tüm hak ve özgürlükleri gasp etme hakkını kendinde görenler de haklı mı?
* Diyelim, bu kuşatmaya beraber direnmemiz gerekiyor? O zaman madem parasız yapılacak bu iş, yol parasız kimi zaman icralık aç gazeteciler gazete yönetiminde neden yok. Neden siz patronsunuz, neden biz işçi. Madem bir siyasi dergi gibi çalışacağız. O zaman 'gelin gazeteyi beraber yapalım' demek çözüm olabilir miydi? Neden biz işverenle empati kurmak zorundayız da gazetenin sahipleri işçisiyle empati kurmuyor?
* Tazminat koparmak sözünü reddettik. Bu hakkımızdı, halen öyle.
* sizin deyiminizle –ki artık bize göre de öyle- Şanlı mücadelemizi' tazminat koparmak için yapmadık, velev ki öyle olsun. Siz de şanlı bir şey yapıp 'attım sizi. Direnişinizi kırdım' deseydiniz. Niye yapmadınız. Niye yapamadınız?
* Evet bunu çocuklarımıza (var olanlar için) ve yakınlarımıza arkadaşlarımıza övünerek anlatabileceğiz? Onlara diyeceğiz ki Taraf'ın o çok cesur haberlerine biz de çekinmeden imza attık, çorbada bizim de tuzumuz oldu? Ama biz köle olmadık. Taraf, kurulu düzene karşı çıkıyordu, egemen medyaya benzemek istemiyordu, ama bizi tıpkı onlar gibi böcek gibi görüyordu. Bunu yapmayın etmeyin dedik. Ama dinletemedik. Mevcutlarına kıyasla görece iyi bir gazetede çalışmak, işverenin Ahmet Altan'ın bize tanıdığı bir lütuf değildi. Lütuf olmadığı için de biz eleştiririz, biz reddedebiliriz, biz işsiz kalmak pahasına sözümüzü söyler gideriz dedik.
* Defalarca gönderilen 'o büroyu kapatırım-atarım' tehdidi yaparken 'gelin konuşalım' deme ihtiyacı duymayan insandan korkmayız, işsiz kalmaktan korksak da tercih ederiz.
* Çocuklarımıza daha önce de dedik, sonra da diyeceğiz “Her şey iş-para değildir. Bazen reddet. Ama hiç kendini köleliliğe mecbur hissetme. Dünyanın en iyi gazetesi gazetecisi de olsa ona 'hayır buna hakkın yok' diyebil”
5- 'Biraz para bulur bulmaz o çok istediğiniz “çıkış' kağıtlarını gönderip, özlemle beklediğinizi anladığım tazminatlarınızın ödenmesi için elimden geleni yapacağım” diyorsunuz.
* İsabetli olur. Ama lütfen, 'biraz' değil 'tümünü' bulun ve bu 'çıkış kağıtlarını' derhal gönderin. Bizi 'istifa etmeyerek 'haysiyetsiz' davranmakla itham ettiniz. Biz tersini düşündük ve halen öyleyiz. Ama Lütfen bunu derhal siz yapın –çıkış kağıtlarımızı- acele gönderin ve haysiyet sizde kalsın.
* Yine iş hukuku diyeceğiz, ama siz 'ankara büro'ya evinize gidin' dediniz. Ama tek tek bize 'sizi işten atttım' yazısı gönderin ki işten atıldığımızı işsizlik sigortası için gideceğimiz İŞKUR'a kanıtlayabilelim. Bu yasal-ahlaki gereklilik dışında bize son kıyağınız olsun.
* Yoksa, hukuken işten atılmamış kötü gazeteciler olarak zorda kalacağız. İşten atılmamış hissiyle işe gelip gidebiliriz. Bu da sizi üzer.
6 – 'Şimdi evinize gidin” . Burada binbir meşakketle boğuşan meslektaşlarınızla aynı yerde bulunmanız, çalışan arkadaşlarınıza haksızlık olacak çünkü” dediniz.
* Gidiyoruz. Ancak bir üst maddedeki (5) talebimizi dikkate almanızı talep de ediyoruz.
* Gidiyoruz. Ama biz size 'Seviyorduk be. Gitmek de istemiyoruz' demiştik. Ama anlatamadık demek ki.
* Gidiyoruz, ama çıkış kağıtlarımız gelene kadar büroya dikkat kesileceğiz.
* Gidiyoruz. Ama giderken söylediklerimiz 'binbir meşakketle çalışan arkadaşlarımıza' haksızlık değildi. Bu sözlerimiz onlar adına da söylenmişti.
Hülasa gidiyoruz. Hoşçakalın.
Sizin şüphenizin aksine çocuklarımız ve diğer tüm yakınlarımız da bizi 'iyi yaptınız' diye karşılayacak 'onurlu davrandınız' diye kucaklayacak. Bize yeter. 'biraz tazminat' olmasın da derler. Belki de.
Hoşçakalın Gözüm.
****
Ankara Büro'da çalışan altı kişi (Adnan Keskin, Erdem Gül, Aylan Uncu, Soner Arıkanoğlu, Ezgi Akın, Dilek Karaaslan) 10 Ağustos Pazartesi günü gazete yönetimine ikinci bir ihtar çekerek iş akitlerinin feshedilip edilmediğinin bir gün içinde açıkça kendilerine bildirmesini, aksi halde iş akitlerinin işverence zımnen feshedildiğini kabul edeceklerini bildirmişlerdir.
Ancak işveren bu ihtara da yanıt vermemiş, dolayısıyla bu çalışanlarla iş ilişkisini sona erdirdiğini kabul etmiştir.
Bunun üzerine de bu çalışanlar, bu hukuki sonuç nedeniyle işyerinden eşyalarını toplayarak evlerine dönmüş, bir daha işbaşı yapmamışlardır.
Bu arada görevden alınan İsmet Demirdöğen de haklı fesih yoluna giderek gazeteyle yolunu ayırmıştır.
